GreenAttack

Βίντεο της «Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη Διαχείριση των Απορριμμάτων»

2012-01-25T22:22:00.000+02:00

Στο σύνδεσμο που ακολουθεί μπορείτε να παρακολουθήσετε βίντεο διάρκειας περίπου μιας ώρας, στο οποίο τα μέλη της «Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη Διαχείριση των Απορριμμάτων», Τάσος Κεφαλάς, Δημήτρης Δαμάσκος και Βαγγέλης Στογιάννης, σχολιάζουν αναλυτικά το σχέδιο νόμου για τη διαχείριση των αποβλήτων και την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας 2008/98.

Τα σχέδια της κυβέρνησης σε σχέση με τη διαχείριση των απορριμμάτων είναι πλέον γνωστά, και σε μεγάλο βαθμό έχουν πάρει το δρόμο τους. Βασική προτεραιότητα είναι η «ενεργειακή αξιοποίηση» (δηλαδή πρακτικά η καύση των σκουπιδιών για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας). Οι νέες νομοθετικές ρυθμίσεις έρχονται εκ των υστέρων να πλαισιώσουν με γενικούς κανόνες μια πολιτική που έχει ήδη αποφασιστεί.

Τα παραπάνω, αλλά και άλλες ενδιαφέρουσες πτυχές του ζητήματος της διαχείρισης των σκουπιδιών, αναλύονται από τα μέλη της «Πρωτοβουλίας».

Δείτε το βίντεο εδώ:

http://prosynat.blogspot.com/2012/01/blog-post_22.html

Δελτίο τύπου Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα για τον εμπρησμό του «ΑΠΑΡΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ» στο ΒΙΟΠΑ Κερατέας

2012-01-18T14:32:00.000+02:00

Σήμερα 17 Ιανουαρίου 2012, στην Κερατέα, η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα εκφράζει τον θυμό και την αγανάκτηση όλων για τον εμπρησμό από τραμπούκους του Άπαρτου Κάστρου, στο ΒΙΟΠΑ Κερατέας και ενημερώνει το λαό της Λαυρεωτικής ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί ως την τελική του δικαίωση.

Και αυτή την Κυριακή 22 Ιανουαρίου, στις 11 το πρωί, καθώς και όσες Κυριακές ακόμα θα χρειαστεί, εμείς θα είμαστε όλοι εκεί, με ή χωρίς στέγη.

Μια σειρά από γεγονότα, με αποκορύφωση τον εμπρησμό αυτό χτες τα μεσάνυχτα, δείχνουν την επιμονή της Κυβέρνησης, των εργολάβων και των φίλων τους ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ με κάθε τρόπο.

Το Άπαρτο Κάστρο ήταν, είναι και θα παραμένει στις καρδιές όλων μας.

Ο αγώνας συνεχίζεται....

Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα των Κατοίκων της Λαυρεωτικής

Βήμα για το συντονισμό και την κοινή δράση η συνάντηση των συλλογικοτήτων

2011-12-13T13:50:00.001+02:00

Αναδημοσίευση των συμπερασμάτων από τη συνάντηση των συλλογικοτήτων Αττικής, από το blog της «Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων»

Το Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα (σε αμφιθέατρο του Οικονομικού Πανεπιστημίου) συνάντηση συλλογικοτήτων της Αττικής, μετά από σχετική πρόσκληση της «Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων». Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν επιτροπές αγώνα της Αττικής, κινήσεις πολιτών, περιφερειακά και δημοτικά αυτοδιοικητικά σχήματα, εκπρόσωποι δήμων, καθώς και εκπρόσωπος του περιφερειάρχη Αττικής. Η συνάντηση προκάλεσε το ενδιαφέρον πρωτοβουλιών και συλλογικοτήτων και εκτός Αττικής, ορισμένες από τις οποίες (από τη Θεσσαλονίκη, την Ήπειρο, την Άνδρο και τη Λακωνία) κατάφεραν, παρά τις δυσκολίες, να εκπροσωπηθούν και να πάρουν μέρος στις συζητήσεις, μεταφέροντας και τις δικές τους εμπειρίες.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της συνάντησης υπήρξε η προσπάθεια, για πρώτη φορά ίσως με τόσο συγκεκριμένο τρόπο) να αναζητηθεί το κοινό πλαίσιο και τα μέσα για τη συγκρότηση ενός πλατιού παναττικού και πανελλαδικού μετώπου κοινωνικών δυνάμεων, που θα επιδιώξει να ανατρέψει τους εξελισσόμενους σχεδιασμούς στη διαχείριση των απορριμμάτων και να επιβάλλει τη λογική μιας εναλλακτικής διαχείρισης.

Σε αυτή την κατεύθυνση, κατατέθηκε μια συγκεκριμένη πρόταση συναντίληψης, που στα βασικά της σημεία φαίνεται να συναντά μια ευρεία αποδοχή, και η οποία θα προωθηθεί για συνυπογραφή σε όλες τις συλλογικότητες, που, με τον ή τον άλλο τρόπο, έχουν εμπλακεί με τα ζητήματα της διαχείρισης των αποβλήτων. Πρόκειται για την πρόταση της αποκεντρωμένης και μικρής κλίμακας διαχείρισης των απορριμμάτων, με μεθόδους φιλικές στο περιβάλλον και σε όφελος της κοινωνίας. Διατυπώθηκε, επίσης, η πρόταση μιας πανελλαδικής επικοινωνιακής και κινηματικής παρέμβασης, στις αρχές του χρόνου, που θα είναι στοχευμένη σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και που θα συνδυάζει τα κεντρικά κοινά αιτήματα με την προβολή και διεκδίκηση συγκεκριμένων λύσεων σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Πέρα από τα παραπάνω, αναπτύχθηκε ένας πλούσιος διάλογος γύρω από ζητήματα όπως: η αποτίμηση των σχεδιασμών κυβέρνησης και εργολάβων, η συνεχής μετατόπιση της ενσωμάτωσης στην εθνική νομοθεσία των ουσιαστικών προβλέψεων της οδηγίας 2008/98/ΕΕ, η ανάγκη διαμόρφωσης ενός ενιαίου νομοθετικού πλαισίου για όλα τα ρεύματα αποβλήτων, οι τρόποι αντιμετώπισης της εγκληματικής πρακτικής της επιμόλυνσης των αστικών απορριμμάτων με επικίνδυνα βιομηχανικά, οι δυνατότητες και οι δυσκολίες των δήμων για τον απεγκλωβισμό από τη μέγγενη της συγκεντρωτικής διαχείρισης και για την εφαρμογή αποκεντρωμένων λύσεων, οι πρωτοβουλίες πολιτών για την ενίσχυση της λαϊκής συμμετοχής και την αναζήτηση άλλων σχημάτων διαχείρισης, ο συνδυασμός της μάχης για τη διαχείριση των απορριμμάτων με τις άλλες προτεραιότητες που επιβάλλουν οι μνημονιακές επιλογές του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος κ.ά..

Η συνάντηση έκλεισε με τη διαπίστωση ότι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν είναι παρά η αρχή μιας διαδικασίας συντονισμένων κοινών δράσεων, σε όλα τα μέτωπα και ιδιαίτερα στις τοπικές κοινωνίες, όπου φαίνεται να γίνεται συνείδηση ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος της διαχείριση των απορριμμάτων είναι ευθύνη όλων μας και όπου ωριμάζει, πλέον, η ιδέα της αποκεντρωμένης διαχείρισης.

Στη συνάντηση έγιναν οι παρακάτω εισηγητικές τοποθετήσεις:

• από τη Βαγγελιώ Σωτηροπούλου, με θέμα: «η κρίση του μοντέλου διαχείρισης απορριμμάτων στην Αττική - οι σχεδιασμοί κυβέρνησης και εργολάβων και η υφιστάμενη κατάσταση»

• από το Βαγγέλη Στογιάννη, με θέμα: «αποκεντρωμένη διαχείριση: η μόνη λύση απέναντι στην κρίση του μοντέλου διαχείρισης των απορριμμάτων»

• από το Δημήτρη Δαμάσκο, με θέμα: «ορθολογικά μοντέλα διαχείρισης - τα ψιλά γράμματα»

• από το νομικό Γιώργο Μπάλια, με θέμα: «η νέα οδηγία 2008/98 για τα απόβλητα: μια ευκαιρία για την “Ευρωπαϊκή κοινωνία της ανακύκλωσης”;»

• από τον εκπρόσωπο της ΠΟΕ ΟΤΑ Θωμά Μπιζά, με θέμα: «δημόσιος χαρακτήρας: μοναδικός δρόμος για χαμηλό κόστος και διαχείριση φιλική στο περιβάλλον»

• από τον αντιδήμαρχο Ν. Ιωνίας Αττικής Παναγιώτη Κωστάκη, με θέμα: «Ο ρόλος των δήμων στην εφαρμογή μιας εναλλακτικής διαχείρισης, δυνατότητες και δυσκολίες»

• από εκπροσώπους πολλών συλλογικοτήτων, που πήραν μέρος στη συνάντηση

Για περισσότερες λεπτομέρειες, όπως και για να διαβάσετε τις εισηγήσεις, επισκεφθείτε το blog της Πρωτοβουλίας: http://prosynat.blogspot.com/2011/12/blog-post_11.html#more

Συνάντηση συλλογικοτήτων της Αττικής

2011-12-02T13:24:00.002+02:00

Αναδημοσίευση από το blog

της Πρωτοβουλίας Συνεννόησης

για τη Διαχείριση των Απορριμμάτων

http://prosynat.blogspot.com/

Η «Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων» σας προσκαλεί στη συνάντηση συλλογικοτήτων της Αττικής με αντικείμενο τη διαχείριση των απορριμμάτων και θέμα: “Υπάρχει λύση για τα σκουπίδια – η κοινωνία θα την επιβάλλει”.

το Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011, 11.00 – 18.00,

στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο (πρώην ΑΣΟΕΕ), Πατησίων 76

Σε μια περίοδο, που:

• τα απεχθή οικονομικά μέτρα και τα διαδοχικά μνημόνια υποδεικνύουν τη διαχείριση των απορριμμάτων σαν προνομιακό πεδίο δραστηριοποίησης των μεγάλων οικονομικών ομίλων

• η διαχρονική κυβερνητική ανοχή και πριμοδότηση των εργολαβικών συμφερόντων έρχεται να συναντηθεί με έναν αντικοινωνικό και αντιπεριβαλλοντικό τύπο διαχείρισης, σε πλήρη διάσταση με το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον,

η ανάγκη να μιλήσουμε δημόσια για ένα εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης των απορριμμάτων, να αναζητήσουμε κοινή γλώσσα και να συγκροτήσουμε το πιο πλατύ μέτωπο των κοινωνικών δυνάμεων είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική.

Βάζουμε στο τραπέζι των συζητήσεων τους σχεδιασμούς κυβέρνησης και εργολάβων, τα βασικά στοιχεία του θεσμικού πλαισίου, τα ορθολογικά μοντέλα και τη λογική της αποκεντρωμένης διαχείρισης, σαν της μόνης λύσης απέναντι στην κρίση του μοντέλου διαχείρισης των απορριμμάτων. Διερευνούμε, παράλληλα, το ρόλο της κοινωνίας, αναδεικνύουμε τις αντιστάσεις και τις πρωτοβουλίες, δίνουμε το λόγο στα ζωντανά κινήματα των πολιτών και αναζητούμε τις αναγκαίες συνθέσεις.

Με τη συνάντηση αυτή φιλοδοξούμε να συνεισφέρουμε σε μια προσπάθεια ευρύτερης συνεννόησης και συσπείρωσης δυνάμεων στο «μέτωπο» της διαχείρισης των απορριμμάτων.

Το πρόγραμμα, όπως έχει διαμορφωθεί μέχρι τώρα:

Ενότητα 1 (11.00 - 14.00)
Η υφιστάμενη κατάσταση και η εναλλακτική λύση - Παρεμβάσεις:

• Οι σχεδιασμοί κυβέρνησης και εργολάβων - η υφιστάμενη κατάσταση στην Αττική (Βαγγελιώ Σωτηροπούλου)

• Αποκεντρωμένη διαχείριση: η μόνη λύση απέναντι στην κρίση του μοντέλου διαχείρισης των απορριμμάτων (Βαγγέλης Στογιάννης)

• Ορθολογικά μοντέλα διαχείρισης - τα ψιλά γράμματα (Δημήτρης Δαμάσκος)

• Βασικά στοιχεία του θεσμικού πλαισίου για τη διαχείριση των απορριμμάτων (Γ. Μπάλιας)

Ακολουθεί συζήτηση και η ενότητα ολοκληρώνεται με τη διερεύνηση της δυνατότητας να υιοθετηθεί μια πρόταση συναντίληψης.

Διάλειμμα (14.00 – 15.00)

Ενότητα 2 (15.00 - 18.00)

Ο ρόλος της κοινωνίας, αντιστάσεις - πρωτοβουλίες - μέτωπα - Παρεμβάσεις:

• Δημόσιος χαρακτήρας: μοναδικός δρόμος για χαμηλό κόστος και διαχείριση φιλική στο περιβάλλον (εκπρόσωπος ΠΟΕ ΟΤΑ)

• Ο ρόλος των δήμων στην εφαρμογή μιας εναλλακτικής διαχείρισης, δυνατότητες και δυσκολίες (Τάκης Κωστάκης, αντιδήμαρχος δήμου Ν. Ιωνίας)

• Θέσεις και εμπειρίες επιτροπών αγώνα και συλλογικοτήτων

Ακολουθεί συζήτηση και η ενότητα ολοκληρώνεται με προτάσεις συντονισμού και κοινών δράσεων.

Τουριστική «αξιοποίηση» – νέα μαζική καταστροφή των δασών!

2011-11-23T15:55:00.000+02:00

Στις 9 Νοεμβρίου, και ενώ ολόκληρη η χώρα παρακολουθούσε «με κομμένη την ανάσα» τις διαδικασίες ανάδειξης της νέας κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», η προηγούμενη κυβέρνηση πρόλαβε οριακά να σώσει τις τουριστικές επενδύσεις, που όλα τα τελευταία χρόνια δέχονται άγρια επίθεση από τα διαρκώς εξαπλούμενα δάση! Προκειμένου να αποφευχθεί η κάλυψη κάθε γωνιάς τη χώρας από την πράσινη λαίλαπα, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, (ΥΠΕΚΑ), κατέβασε άρον – άρον προς ψήφιση το νόμο «Νέος τρόπος έκδοσης οικοδομικών αδειών και άλλες διατάξεις». Ευτυχώς για το μέλλον των επενδύσεων, ο νόμος που ψηφίστηκε επεκτείνει τη δυνατότητα επέμβασης σε δάση και δασικές εκτάσεις προκειμένου να «αξιοποιηθούν» τουριστικά.

Τι προβλέπει ο νέος νόμος για τα δάση;

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου: «επαναφέρεται η δυνατότητα συνολικής επέμβασης σε δάσος ή δασική έκταση σε ποσοστό 20% επί του συνόλου της έκτασης με σκοπό την κατασκευή συνοδών σε τουριστικές υποδομές αθλητικών εγκαταστάσεων (π.χ. γήπεδα διαφόρων αθλημάτων, ιππασία κλπ), με δυνατότητα δόμησης 10%».

Μέχρι σήμερα, υπήρχε δυνατότητα συνολικής επέμβασης στο 10% δασών και δασικών εκτάσεων. Με το νέο νόμο η δυνατότητα συνολικής επέμβασης διπλασιάζεται. Πρακτικά, άλλο ένα 10% των δασικών εκτάσεων θυσιάζεται προκειμένου να κατασκευαστούν αθλητικές υποδομές που θα «συνοδεύουν» τουριστικές εγκαταστάσεις. Σε κάθε περίπτωση, είτε πρόκειται για ξενοδοχειακές μονάδες, είτε για γήπεδα γκολφ, πίστες ιππασίας, ή τους δρόμους που αναγκαστικά θα τα συνοδεύουν, το δάσος συρρικνώνεται για να δώσει τη θέση του σε δραστηριότητες που αποφέρουν κέρδη (σε κάποιους).

«Αυστηρές προϋποθέσεις»

Επειδή όμως το ΥΠΕΚΑ φροντίζει πάντα οι επενδύσεις να συνοδεύονται από την απαιτούμενη περιβαλλοντική ευαισθησία, η αιτιολογική έκθεση του νόμου συμπληρώσει: «… τίθεται ως προϋπόθεση ότι τα ανωτέρω δάση και δασικές εκτάσεις καλύπτονται από βλάστηση αειφύλλων πλατυφύλλων, σε ποσοστό τουλάχιστον 80%, προκειμένου η πρόσθετη επέμβαση να περιορίζεται σε θαμνώδεις εκτάσεις και ότι η συνολική προς αξιοποίηση έκταση είναι μεγαλύτερη των 3.000 στρεμμάτων προκειμένου η δυνατότητα αυτή να αφορά μόνο πολύ μεγάλες εκτάσεις και επομένως μεγάλα επενδυτικά σχέδια με σημαντική προστιθέμενη αξία για την εθνική οικονομία».

Αυτό που ουσιαστικά εξηγεί η παραπάνω διατύπωση, είναι ότι το ΥΠΕΚΑ δεν έχει καμία διάθεση να μπλέξει με «ψιλικατζίδικα», ούτε βέβαια να θυσιάσει δασικές εκτάσεις για ψίχουλα! Αν είναι να γίνει η καταστροφή, πρέπει να είναι τόσο μεγάλη, ώστε να αποφέρει «σημαντική προστιθέμενη αξία για την εθνική οικονομία». Επιπλέον, η όποια επέμβαση, δε θα ακουμπήσει τα «κανονικά» δέντρα, αλλά μόνο τις «άχρηστες» θαμνώδεις εκτάσεις.

Προφανώς δε χρειάζεται να είναι κανείς δασολόγος για να καταλάβει ότι το δάσος δεν αποτελείται μόνο από «πλατύφυλλα», αλλά από κάθε μορφή χλωρίδας και πανίδας που συνυπάρχουν στις εκτάσεις του, και λειτουργεί ως ένα ενιαίο σύνολο, με άμεση σχέση και αλληλεπίδραση των διαφορετικών ειδών μεταξύ τους. Η μπακαλίστικη λογική «δε θα πειράξουμε το δάσος, μόνο αυτά εδώ τα μικρά θαμνάκια θα κόψουμε», θα ήταν πραγματικά για γέλια αν δεν ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη για τις ελάχιστες δασικές εκτάσεις που έχουν απομείνει μετά από δεκαετίες καταστροφικών πυρκαγιών, καταπατήσεων και «ανάπτυξης».

Και οι εκτάσεις… δωράκι στους επενδυτές

Σύμφωνα με το άρθρο 55 του νέου νόμου, οι (πρώην) δασικές εκτάσεις που «αξιοποιούνται τουριστικά» ανήκουν στο δημόσιο. Πάντα; Όχι! Μπορούν να γίνουν και εξαιρέσεις: «Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η κατά κυριότητα και με αντάλλαγμα παραχώρηση σε τρίτους των χώρων, οι οποίοι σύμφωνα προς την εγκεκριμένη μελέτη της τουριστικής αξιοποιήσεως καταλαμβάνονται υπό ξενοδοχείων, ξενώνων ή βοηθητικών τούτων μονίμων εγκαταστάσεων, απαγορευόμενης της μεταβολής της χρήσεως των παραχωρημένων χώρων επί ποινή άρσεως της παραχωρήσεως».

Ποιο ακριβώς θα είναι το «αντάλλαγμα» των «τρίτων» (δηλαδή των ιδιωτών που θα επενδύσουν στις τουριστικές εγκαταστάσεις) προς το δημόσιο, προκειμένου να τους παραχωρηθεί η έκταση «κατά κυριότητα», δε διευκρινίζεται!

Δε διευκρινίζεται επίσης σε ποιες περιπτώσεις θα γίνονται οι «εξαιρέσεις»! Ο μόνος όρος(!) που μπαίνει, είναι οι εκτάσεις αυτές να καταλαμβάνονται από ξενοδοχεία και βοηθητικές εγκαταστάσεις, και ο ιδιώτης στον οποίο θα παραχωρηθούν, να μη μεταβάλει τη χρήση τους!!

Αν μέχρι και σήμερα υπήρχαν αμφιβολίες σχετικά με το τι ακριβώς εννοούσε ο υπουργός περιβάλλοντος όταν έλεγε ότι πρέπει να ξανασυζητήσουμε «τι είναι δάσος, αλλά και τι θέλουμε να είναι δάσος», μετά τα τελευταία του κατορθώματα, δεν υπάρχει πλέον καμία!

Δε θέλει δάσος ο άνθρωπος! Θέλει ξενοδοχεία, μεζονέτες, γήπεδα γκολφ και αυτοκινητόδρομους! Κι αν κάτι γλιτώσει από τις επενδύσεις, ε, το καλοκαίρι δεν είναι μακριά…

Ο «πράσινος» και «φιλάνθρωπος» αρχιεπίσκοπος

2011-11-18T11:59:00.000+02:00

Άρθρο της Ηλέκτρας Κλείτσα

«Το χρήμα δεν κάνει διακρίσεις, θρησκευτικές, ή φυλετικές και είναι καλοδεχούμενο όταν επενδύεται σε αποστολή φιλανθρωπίας». Αυτή ήταν η δήλωση (ανώνυμου) ιεράρχη στην εκκλησιαστική ιστοσελίδα ierovima.gr, σε σχέση με τους επίσης ιερούς σκοπούς του ταξιδιού του αρχιεπισκόπου στο Κατάρ.

Πράγματι, όλα δείχνουν ότι οι συναντήσεις του αρχιεπισκόπου με τους εκπροσώπους της επενδυτικής ελίτ του Κατάρ ήταν «εποικοδομητικές». Ενδέχεται μάλιστα τα αποτελέσματά τους, να του επιτρέψουν σύντομα να μιλάει για το μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο της Ευρώπης. Το έργο, που θα κοστίσει περίπου ένα δις ευρώ, θα κινηθεί με τη διαδικασία fast truck και αναμένεται να αποφέρει σημαντικά κέρδη, τόσο στην εκκλησία, όσο και στους επίδοξους επενδυτές.

Περί Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ)

Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας είναι πράγματι η μόνη περιβαλλοντικά ασφαλής λύση στο ενεργειακό πρόβλημα του πλανήτη. Ο ήλιος, ο αέρας, το νερό, είναι φυσικές πηγές που μπορούν να τροφοδοτήσουν ενεργειακά ολόκληρο τον κόσμο, με πολύ χαμηλό κόστος, απειροελάχιστη περιβαλλοντική επιβάρυνση και εξάλειψη των κινδύνων που παρουσιάζουν οι συμβατικές μορφές ενέργειας, από τα ορυκτά καύσιμα, μέχρι τις πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Ιδιαίτερα σήμερα, με την υπερθέρμανση του πλανήτη να έχει χτυπήσει κόκκινο, εξ αιτίας των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, (μεγάλο μέρος των οποίων οφείλεται στη χρήση ορυκτών καυσίμων), αλλά και μετά την τραγωδία της Φουκοσίμα, που απέδειξε με τον πιο ηχηρό τρόπο ότι η πυρηνική ενέργεια είναι μια ωρολογιακή βόμβα για το μέλλον της ανθρωπότητας, οι ΑΠΕ κερδίζουν όλο και περισσότερο έδαφος. Παράλληλα βέβαια, πολλές από τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες ενέργειας, βλέπουν στις ΑΠΕ ένα νέο πεδίο για χρυσές δουλειές. Ανάμεσά τους, και οι νέοι φίλοι του αρχιεπισκόπου από το Κατάρ.

Φιλάνθρωπος, και περιβαλλοντικά ευαίσθητος ο αρχιεπίσκοπος, βάζει το «συμφέρον του τόπου» πάνω από μισαλλοδοξίες και θρησκευτικές διαφορές! Δείχνει το δρόμο της «πράσινης» ανάπτυξης και ταυτόχρονα εξασφαλίζει σημαντικά κέρδη για την εκκλησία, (νοικιάζοντας μεγάλες εκτάσεις που βρίσκονται στην ιδιοκτησία της), κέρδη που θα επιτρέψουν την επέκταση του φιλανθρωπικού της έργου! Επειδή όμως η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική από το θεάρεστο έργο που παρουσιάζεται στη βιτρίνα, ας ρίξουμε μια ματιά στη μέχρι στιγμής συμφωνία:

Σε ποιες εκτάσεις

Όπως είπαμε και πιο πάνω, οι ΑΠΕ είναι ίσως σήμερα η μόνη ουσιαστική απάντηση σε μια σειρά από εφιαλτικά περιβαλλοντικά σενάρια που απειλούν τον πλανήτη. Υπάρχουν ωστόσο μερικές προϋποθέσεις: αν για παράδειγμα για να κατασκευαστεί ένα αιολικό, ή ένα φωτοβολταϊκό πάρκο εξαφανιστεί ένα βουνό, ή μια παραλία, τότε μάλλον η λύση δεν είναι και τόσο … «πράσινη». Στην περίπτωση της συμφωνίας που ετοιμάζεται να κλείσει η εκκλησία μάλιστα, δεν μιλάμε για ένα οποιοδήποτε «λοφάκι», αλλά για 3.500 στρέμματα στην Πεντέλη, που βρίσκονται στην ιδιοκτησία της ομώνυμης μονής!

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ισοτιμία», (25/9/11), «Η τεράστια έκταση των 25.000 στρεμμάτων, που έχει στην ιδιοκτησία της η μονή, παρέμενε εδώ και πολλά χρόνια αναξιοποίητη. Αυτό, λόγω του δασικού χαρακτήρα της περιοχής, που δεν επιτρέπει άλλες παρεμβάσεις, εκτός από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας» … «Επελέγη τελικά, με τις “ευλογίες” του δήμου Πεντέλης, μια έκταση 16.000 στρεμμάτων στα νοτιοανατολικά του Πεντελικού Όρους, σε βραχώδη έκταση ανάμεσα στα καμένα. Στα 3.500 περίπου από αυτά τα στρέμματα, θα τοποθετηθούν τα φωτοβολταϊκά, δημιουργώντας το μεγαλύτερο πάρκο της Ευρώπης. Τα υπόλοιπα 13.000 (σχεδόν) στρέμματα θα φυτευτούν με τρία εκατομμύρια δέντρα, από την εταιρία που θα επιλεγεί και θα εκμεταλλευτεί το πάρκο».

Τι λέει η εκκλησία…

Κανένας λόγος ανησυχίας επομένως! Οι εκπρόσωποι μάλιστα της εκκλησίας επιμένουν ότι όχι μόνο θα παράγονται τεράστιες ποσότητες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, αλλά και ότι ξαφνικά τα καμένα θα ξαναζωντανέψουν, και μάλιστα θα συντηρούνται από την εταιρία που θα αναλάβει το έργο. Σύμφωνα με τον ηγούμενο της μονής, Επίσκοπο Ιωάννη Σακελαρίου, «… θα υπάρξει ελάφρυνση από ρύπους. Επίσης θα έχουμε το δάσος. Και φανταστείτε ένα δάσος που θα συντηρείται για 20 χρόνια. Κάτι θα αποδώσει».

Αμφιβάλει κανείς για το τι θα αποδώσει; Ποιο μπορεί να είναι πραγματικά το μέλλον μιας καμένης δασικής έκτασης που περνάει υπό την «προστασία» μιας ιδιωτικής εταιρίας; Θα εκπλαγεί κανείς αν μέσα στα επόμενα 20 χρόνια αρχίσουν να «φυτρώνουν» γύρω από τα φωτοβολταϊκά, μεζονέτες, συνεδριακά κέντρα, και γενικά οτιδήποτε μπορεί να είναι στοιχειωδώς πιο κερδοφόρο από τα δέντρα; Εξ άλλου, μπορεί η πολλή σκιά γύρω από τα φωτοβολταϊκά να αποδειχτεί βλαπτική για την απόδοση της επένδυσης…

… και ο δήμος Πεντέλης

Εκτός από τα απαιτούμενα «αντισταθμιστικά οφέλη» και τις θέσεις εργασίας στα οποία προσβλέπει ο Δημήτρης Στεργίου, δήμαρχος Πεντέλης, δεν βλέπει κανένα περιβαλλοντικό πρόβλημα στην υλοποίηση της επένδυσης: «Τα σημεία σε αυτή την περιοχή εκτιμώ ότι, εφόσον είναι πετρώδη τμήματα μέσα σε καμένη δασική περιοχή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αγκίστρωση κατόπτρων».

Σιγά μωρέ, βράχια είναι…

Ας υποθέσουμε λοιπόν, ότι η επένδυση πράγματι αποδίδει τόσο σε θέσεις εργασίας στην περιοχή, όσο και σε περιβαλλοντικά οφέλη, με τη μεγάλη παράγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Ας κάνουμε επίσης την αστεία υπόθεση ότι ο εργολάβος που θα αναλάβει το έργο θα είναι συνεπής προς τις υποχρεώσεις του, θα φυτέψει πράγματι τρία εκατομμύρια δέντρα και θα τα περιποιείται με στοργή για τα επόμενα 20 χρόνια.

Εξακολουθεί να υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα: ένα δάσος, δεν είναι απλά «πολλά δέντρα, το ένα δίπλα στο άλλο». Είναι ένα ενιαίο οικοσύστημα, που αποτελείται τόσο από εκατοντάδες είδη χλωρίδας και πανίδας, όσο και από το ίδιο του το έδαφος. Αν στο εσωτερικό του αρχίσουν να «φυτρώνουν» φωτοβολταϊκά, τότε το οικοσύστημα αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει ανεπηρέαστο, αφού η ενότητά του θα έχει διασπαστεί οριστικά από ένα ξένο σώμα, ακόμη κι αν γύρω – γύρω υπάρχουν τρία εκατομμύρια νέα δέντρα που ποτίζονται συστηματικά.

Ακόμη κι αν δούμε το θέμα μόνο από τη σκοπιά της μετακίνησης διάφορων ειδών πανίδας από ένα σημείο του δάσους στο άλλο, 3.500 στρέμματα με φωτοβολταϊκά δεν είναι απλά ένα μικρό εμπόδιο, είναι η απόλυτη καταστροφή. Εκτός αν μπορεί κανείς να φανταστεί αλεπούδες, σκαντζόχοιρους και χελώνες να χοροπηδάνε από ΑΠΕ σε ΑΠΕ!

Προφανώς, για τους υπέρμαχους του έργου, οι βραχώδεις περιοχές είναι μια καλή δικαιολογία για μπίζνες μέσα στο δάσος. Τα «άχρηστα βράχια» όμως, δεν είναι ούτε άχρηστα, ούτε διακοσμητικό στοιχείο, ούτε βάσεις για φωτοβολταϊκά. Ακόμη και πάνω σε βραχώδη εδάφη, συνήθως υπάρχει βλάστηση, ακόμη κι αν δεν είναι τόσο εντυπωσιακή όσο τα πεύκα, η διατήρησή της είναι ζωτική για την ενότητα του οικοσυστήματος.

Επιπλέον, μια τόσο μεγάλη εγκατάσταση δεν μπορεί να βρίσκεται στη μέση του πουθενά. 3.500 στρέμματα φωτοβολταϊκών, χρειάζονται ένα αρκετά εκτεταμένο οδικό δίκτυο, μπροστά στην κατασκευή του οποίου, προφανώς δε θα μετρήσουν ιδιαίτερα οι διαβεβαιώσεις για αναδάσωση των καμένων εκτάσεων.

Για τους φτωχούς ρε γαμώτο!

Για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται ότι η υποκρισία της εκκλησίας δεν έχει όρια. Ας αφήσουμε προς το παρόν στην άκρη την παράνοια που αποτελεί το γεγονός ότι τεράστιες δασικές εκτάσεις βρίσκονται νόμιμα στην ιδιοκτησία τόσο της εκκλησίας, όσο και άλλων ιδιωτών. Ας αφήσουμε επίσης στην άκρη το γεγονός ότι η μονή Πεντέλης δεν έχει πει κουβέντα, και πολύ περισσότερο δεν έχει κουνήσει ούτε το δαχτυλάκι της για να αναδασωθεί η κατεστραμμένη «ιδιοκτησία» της. Επίσης, ας ξεχάσουμε προσωρινά το γεγονός ότι ο αρχιεπίσκοπος έχει ζητήσει στο παρελθόν να αποχαρακτηριστούν δασικές εκτάσεις, να ξαναρχίσει η εξόρυξη μαρμάρου στην Πεντέλη, ενώ ταυτόχρονα η μονή Πεντέλης εξακολουθεί να διατηρεί αυθαίρετα κτίσματα στην περιοχή.

Το επιχείρημα όμως για την ενίσχυση του «φιλανθρωπικού» έργου της εκκλησίας είναι πραγματική προσβολή για τη νοημοσύνη μας. Τη στιγμή που ολόκληρη η ελληνική κοινωνία υποχρεώνεται να πληρώσει το πρόσφατο χαράτσι στην ακίνητη περιουσία (ναι, για το δυάρι στα Κάτω Πατήσια), πέρα από τις μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, τις απολύσεις, τη συνολική συντριβή του βιοτικού της επιπέδου, η αμύθητη ακίνητη περιουσία της εκκλησίας, εξαιρείται ακόμη και από αυτό! Κατά τα άλλα, προσπαθούν να μας πείσουν ότι χρειάζονται τα νοίκια από τα 16.000 στρέμματα στην Πεντέλη, για να καταφέρουν να διατηρήσουν και να ενισχύσουν το «φιλανθρωπικό» τους έργο.

Οφείλουμε βέβαια να παραδεχτούμε ότι κι αυτοί άνθρωποι είναι, έχουν ανάγκες. Όσο για τους υπόλοιπους, που δεν είχαν την «τύχη» να είναι μέλη της ιεραρχίας, να διευθύνουν μια τράπεζα, ή έστω μια «πράσινη» εταιρία ενέργειας, όσο για τις καμένες εκτάσεις τις Πεντέλης και τα άχρηστα, αντιαισθητικά πετρώδη τοπία της, ε, κάτι θα γίνει και γι αυτούς. Ο θεός είναι μεγάλος…

Έξω οι εργολάβοι από τη διαχείριση των απορριμμάτων!

2011-11-15T12:45:00.000+02:00

Άρθρο του Βαγγέλη Στογιάννη

Σύμφωνα με το νόμο του Καλλικράτη, ο μέχρι σήμερα φορέας που έχει την ευθύνη για τη διαχείριση των απορριμμάτων της Αττικής, (ο ΕΣΔΚΝΑ – Ενιαίος Σύνδεσμος Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Αττικής), πρέπει να αντικατασταθεί από τον Φορέα Διαχείρισης Στερεών Απορριμμάτων (ΦΟΔΣΑ), ο οποίος θα συγκροτηθεί από τους Δήμους των οποίων τα απορρίμματα θα διαχειρίζεται.

Ο ΦΟΔΣΑ θα έπρεπε να έχει συγκροτηθεί και να έχει αντικαταστήσει τον Ενιαίο Σύνδεσμο (ΕΣΔΚΝΑ), ήδη από τις αρχές του 2011. Η καθυστέρηση στις διαδικασίες συγκρότησης του ΦΟΔΣΑ, φαινομενικά ακατανόητη, έχει σαν συνέπεια η διαχείριση να ασκείται ακόμα από τον τυπικά ανύπαρκτο ΕΣΔΚΝΑ.

Γιατί όμως αυτή η καθυστέρηση; Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» υπογραφόμενο από τον Άρη Χατζηγεωργίου στις 2-11-2011, τα Υπουργεία Εσωτερικών και Περιβάλλοντος, επαναφέρουν ένα σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, σύμφωνα με το οποίο τη διαχείριση των απορριμμάτων της Αττικής, θα αναλάβει Ανώνυμη Εταιρεία που αρχικά θα ανήκει στο Δημόσιο.

Αυτή η εταιρεία θα κάνει προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ (είναι φανερό τι μέλλον περιμένει τους σημερινούς εργαζόμενους στην καθαριότητα) και σύμφωνα με το δημοσίευμα, «θα συνεργαστεί με τον παραχωρησιούχο εργολάβο (ιδιώτη διαχειριστή) μέσω άλλης εταιρείας ειδικού σκοπού. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες το θέμα μελέτησαν πρόσφατα ο ΥΠΕΚΑ Γ. Παπακωνσταντίνου με τον Υφυπουργό Εσωτερικών ώστε να μεθοδευτεί το ξεπέρασμα των εμποδίων που υπάρχουν από τις ισχύουσες νομικές ρυθμίσεις».

Στην ουσία μιλάμε για «δημόσια» εταιρία, η οποία θα «συνεργάζεται» με ιδιώτες – εργολάβους. Πρόκειται απλά για την προσπάθεια της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει πλήρως τα απορρίμματα, από την αποκομιδή, μέχρι τη διαχείριση και την τελική διάθεση.

Βάσει του σχεδιασμού που περιλαμβάνεται στο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος φαίνεται πως όλα αυτά γίνονται, ώστε οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές να αναλάβουν την κατασκευή και λειτουργία τεσσάρων νέων εργοστασίων επεξεργασίας απορριμμάτων, δύο στη Φυλή, ένα στην Κερατέα και ένα στο Γραμματικό, συνολικής δυναμικότητας 1.355.000 τόνων σκουπιδιών, αλλά και τριών μονάδων κομποστοποίησης 160.000 τόνων. Αυτά μαζί με τη δυναμικότητα του Εργοστασίου Μηχανικής Ανακύκλωσης (ΕΜΑΚ) που ήδη λειτουργεί στη Φυλή (400.000 τόνοι) αφορούν την επεξεργασία 1.915.000 τόνων από τους συνολικά 2.200.000 τόνους απορριμμάτων της Αττικής, σε τερατώδεις ιδιωτικές κεντρικές εγκαταστάσεις.

Πέρα από την τεράστια επιβάρυνση στο περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων ολόκληρου του λεκανοπεδίου, αυτή η επεξεργασία υπολογίζεται ότι θα εκτινάξει άμεσα το κόστος διαχείρισης από τα 45€ τον τόνο σήμερα, στα 90-110€ τον τόνο, υπερδιπλασιάζοντας τη σχετική φορολογία (δημοτικά τέλη καθαριότητας).

Το εξωφρενικό είναι πως το κόστος αυτό αφορά μόνον την επεξεργασία σε εργοστάσια με προκρινόμενη τεχνολογία τη μέθοδο της βιοξήρανσης (προωθείται από τον όμιλο Μπόμπολα). Το προϊόν των εργοστασίων αυτών μαζί με αυτό του υφισταμένου ΕΜΑΚ είναι το διαβόητο δευτερογενές καύσιμο (SRF/RDF), για το οποίο κανείς δε λέει πού, πώς και με ποιες τραγικές συνέπειες θα καίγεται. Και βέβαια κανείς δε λέει ποιο θα είναι (σε φόρους) το λειτουργικό και κατασκευαστικό κόστος των εργοστασίων καύσης που θα το καταναλίσκουν.

Απέναντι σε αυτή την προσπάθεια μετατροπής των σκουπιδιών σε καρκινογόνα καύσιμα, που θα αποδίδουν τεράστια κέρδη για τους εργολάβους που θα μπουν στο πάρτι της διαχείρισης, το περιβαλλοντικό κίνημα οργανώνεται και προετοιμάζει τόσο την αντίσταση, όσο και τις αντιπροτάσεις του.

Ήδη, τοπικές επιτροπές των περιοχών στις οποίες σχεδιάζεται να χωροθετηθούν τα νέα εργοστάσια, αλλά και περιβαλλοντικές και τοπικές κινήσεις άλλων περιοχών, συντονίζουν τις δράσεις τους γύρω από μια αντιπρόταση που καθιστά ασύμφορη την εμπλοκή των ιδιωτών - εργολάβων. Μια αντιπρόταση που απαιτεί εδώ και τώρα την αποκέντρωση της διαχείρισης των απορριμμάτων σε μικρές εγκαταστάσεις ολοκληρωμένης διαχείρισης που θα λειτουργούν υπό συνθήκες κοινωνικού και εργατικού ελέγχου σε επίπεδο Δήμων ή ομάδων Δήμων.

Πολύτιμοι σύμμαχοι σε μια τέτοια προσπάθεια θα μπορούσαν να αποδειχτούν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα, που όλο το τελευταίο διάστημα έδωσαν μια τεράστια μάχη ενάντια στην είσοδο ιδιωτών στην αποκομιδή των σκουπιδιών και εξακολουθούν να δίνουν σημαντικούς αγώνες για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας τους.

Εξάλλου, η εφαρμογή της αποκεντρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων σε μικρές εγκαταστάσεις, μπορεί όχι μόνο να εξασφαλίσει τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας, αλλά και να δημιουργήσει πολύ περισσότερες.

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Κατοίκων Βόρειας Εύβοιας ενάντια στη ΒΙΠΕ

2011-11-07T10:46:00.000+02:00

Στις 17 Οκτωβρίου, η Ειδική Γραμματεία Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, του Υπουργείου Περιβάλλοντος (που έχει την ευθύνη για την πρόληψη ζημιών στο περιβάλλον) δημοσιοποίησε έγγραφο για την υπόθεση της ΒΙΠΕ στο Μαντούδι. Το έγγραφο απευθύνεται στους δύο συναρμόδιους Υπουργούς Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης και σε υπηρεσιακούς παράγοντες και δημιουργεί νέα δεδομένα, καθώς αφήνει στην άκρη τις όποιες πολιτικές σκοπιμότητες, τους λαϊκισμούς και τις αυθαιρεσίες και μπαίνει στην ουσία της συζήτησης για το αν η ΒΙΠΕ είναι νόμιμη, κι αν η διαδικασία που τηρήθηκε μέχρι τώρα ήταν η προβλεπόμενη.

Αφού αναφέρει στοιχεία από την ανάλυση της Πρωτοβουλίας Κατοίκων βόρειας Εύβοιας ενάντια στη ΒΙΠΕ, καταλήγει: «Η βασική επιχειρηματολογία των κατοίκων της περιοχής εναντίον της εγκατάστασης της εν λόγω ΒΙΠΕ στη περιοχή Μαντουδίου θεωρείται απολύτως τεκμηριωμένη και με επακριβείς αναφορές στη νομοθεσία».

Όμως, δεν αρκείται μόνο σε αυτό, αλλά εντοπίζει και συγκεκριμένες παραλείψεις, λάθη και μη σύννομες ενέργειες που έχουν γίνει μέχρι τώρα, κατηγορώντας ευθέως τους συντάκτες της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) ότι:

▪ Παρέλειψαν σημαντικά αποσπάσματα από τα Χωροταξικά Πλαίσια, «με αποτέλεσμα να δημιουργείται πλασματική εικόνα συμβατότητας της εγκατάστασης στην εν λόγω περιοχή».

▪ Απέκρυψαν την ύπαρξη περιοχής ΦΥΣΗ 2000 σε γειτνίαση με την ΒΙΠΕ, καθώς (η ΜΠΕ) αναφέρει ρητά ότι «στην παραπάνω περιοχή δεν υπάρχουν θεσμοθετημένα τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους …»

▪ Παρέλειψαν από τη ΜΠΕ στοιχεία που απαιτούνται σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία (υδρογεωλογική μελέτη, συμπληρωμένοι πίνακες με στοιχεία κατανάλωσης καυσίμων, εκπομπών ατμοσφαιρικών ρύπων, υγρών αποβλήτων κ.α. και μοντέλο διασποράς των αερίων εκπομπών).

▪ Περιορίστηκαν στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της φάσης κατασκευής της ΒΙΠΕ, ενώ η εξέταση των επιπτώσεων από τη λειτουργία των δραστηριοτήτων παραπέμπεται στο μέλλον, αν και είναι γνωστή η πρόθεση για την εγκατάσταση του θερμοηλεκτρικού σταθμού, πηγή σημαντικών εκπομπών οξειδίων του αζώτου.

▪ Δεν εξετάζουν τις επιπτώσεις από τα όποια «συνοδά» έργα και ιδίως από τις παράπλευρες παρεμβάσεις (οριοθέτηση ρέματος, κατάργηση δρόμου Μαντουδίου-Πήλι, κλπ.).

▪ Δεν προσδιορίζουν τις βιομηχανίες υψηλής όχλησης που ελπίζει η εταιρία να προσελκύσει στη ΒΙΠΕ, ώστε να εξετασθούν αναλυτικά οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Το έγγραφο αναφέρει μάλιστα κατά λέξη ότι «ενδεχομένως να υποκρύπτει ενεργειακές μονάδες καύσης αποβλήτων»! Όσον αφορά τη φημολογούμενη σύνδεση της ΒΙΠΕ με το δίκτυο φυσικού αερίου, το έγγραφο θεωρεί ότι «η αναφορά της ΜΠΕ στην υποστήριξη της ΔΕΣΦΑ …δεν διασφαλίζει την υλοποίηση του έργου»! «Δεν αναφέρει ρητά, ως θα όφειλε τον τρόπο τροφοδοσίας του, δεδομένου ότι οι εναλλακτικές δυνατότητες τροφοδοσίας (αγωγός ή υγροποιημένο φυσικό αέριο) απαιτούν διαφορετική περιβαλλοντική αντιμετώπιση και κατάλληλες προβλέψεις ασφαλείας.»

Με άλλα λόγια, η Ειδική Γραμματεία θεωρεί πιθανό η εταιρία να στραφεί στο υγροποιημένο φυσικό αέριο! Υπενθυμίζουμε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο έχει ταχθεί ομόφωνα ενάντια σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Το έγγραφο καταλήγει ότι ο φάκελος της εταιρίας είναι «απολύτως ελλιπής», κακώς διαβιβάστηκε στην Περιφέρεια και η Περιφέρεια «κακώς έσπευσε να γνωμοδοτήσει».

Δεν θέλουμε να θριαμβολογήσουμε, παρόλο που αυτό το έγγραφο μας δικαιώνει. Άλλωστε, η τελική απόφαση ανήκει στους Υπουργούς Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης. Όμως, πρέπει να δηλώσουμε την ικανοποίηση μας που επιτέλους μια υπηρεσία τοποθετείται για τη ΒΙΠΕ βασισμένη σε ουσιαστικά επιχειρήματα (αναλύοντας την υφιστάμενη νομοθεσία και το χωροταξικό σχεδιασμό για την περιοχή) και όχι σε διαστρεβλώσεις, μισές αλήθειες και αυθαιρεσίες.

Καλούμε τους υποστηρικτές της ΒΙΠΕ να κάνουν το ίδιο.

Πρωτοβουλία Κατοίκων Βόρειας Εύβοιας ενάντια στη ΒΙΠΕ

Δελτίο Τύπου της Πρωτοβουλίας Κατοίκων Βόρειας Εύβοιας

2011-10-26T13:47:00.002+03:00

Η Πρωτοβουλία Κατοίκων βόρειας Εύβοιας ενάντια στη ΒΙΠΕ οργανώνει ανοιχτή εκδήλωση στη Χαλκίδα για ενημέρωση των ετεροδημοτών και των ευβοϊκών ΜΜΕ για τις εξελίξεις γύρω από τη σχεδιαζόμενη Βιομηχανική Περιοχή στο Μαντούδι και ανταλλαγή απόψεων.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου στις 7.00 μμ. στο αμφιθέατρο της Νομαρχίας Χαλκίδας, Χαϊνά 93.

Νέος νόμος για την περιβαλλοντική αδειοδότηση: το πάρτι των εργολάβων!

2011-10-17T12:28:00.000+03:00

Με βασικό στόχο να περιοριστούν όσο περισσότερο γίνεται οι «χρονοβόρες» και «γραφειοκρατικές» διαδικασίες που ίσχυαν μέχρι σήμερα σε σχέση με την περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, ο υπουργός Περιβάλλοντος κατέθεσε ένα νέο θαυματουργό νομοσχέδιο, το οποίο ψηφίστηκε από τη βουλή στις 13/9 και δημοσιεύτηκε στις 21/9/2011.

Στόχος του ΥΠΕΚΑ, είναι να σταματήσει η «ταλαιπωρία» που υφίσταντο μέχρι σήμερα οι επενδυτές που θα αναλάβουν να κατασκευάσουν τα μελλοντικά «μεγάλα έργα», τα οποία υποτίθεται ότι θα αναζωογονήσουν την ελληνική οικονομία. Και όλα αυτά, σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις του υπουργού, χωρίς καμία έκπτωση στην προστασία του περιβάλλοντος. Ο ίδιος ο νόμος ωστόσο, τον διαψεύδει

Κατηγορίες έργων

Από δω και στο εξής λοιπόν, σύμφωνα με το νέο νόμο, «Τα έργα και οι δραστηριότητες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, των οποίων η κατασκευή και λειτουργία δύναται να έχουν επιπτώσεις στο περιβάλλον, κατατάσσονται σε δύο κατηγορίες (Α και Β) ανάλογα με τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον».

Ανάλογα με την κατηγορία στην οποία κατατάσσεται κάθε έργο, θα ακολουθείται διαφορετική διαδικασία σε σχέση με την περιβαλλοντική αδειοδότηση. «Η πρώτη κατηγορία (Α) περιλαμβάνει τα έργα και τις δραστηριότητες τα οποία ενδέχεται να προκαλέσουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και για τα οποία απαιτείται η διεξαγωγή Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) προκειμένου να επιβάλλονται ειδικοί όροι και περιορισμοί για την προστασία του περιβάλλοντος…
…Η δεύτερη κατηγορία (Β) περιλαμβάνει έργα και δραστηριότητες τα οποία χαρακτηρίζονται από τοπικές και μη σημαντικές μόνο επιπτώσεις στο περιβάλλον και υπόκεινται σε γενικές προδιαγραφές, όρους και περιορισμούς που τίθενται για την προστασία του περιβάλλοντος…»

Ποια ακριβώς είναι τα έργα που ενδέχεται να προκαλέσουν «σημαντικές» επιπτώσεις στο περιβάλλον, και ποια χαρακτηρίζονται από «τοπικές και μη σημαντικές» επιπτώσεις; Αυτό, δεν μπορούμε να το ξέρουμε ακόμη. Θα το αποφασίσει όμως σύντομα ο υπουργός και θα μας το ανακοινώσει:

«Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, που εκδίδεται εντός ενός μηνός από τη δημοσίευση του παρόντος, τα δημόσια και ιδιωτικά έργα και δραστηριότητες που υπόκεινται στις ρυθμίσεις του νόμου, κατατάσσονται στις κατηγορίες και υποκατηγορίες του άρθρου 1…»

Η διαδικασία

Αφού λοιπόν ο υπουργός αποφασίσει ποια έργα μπορεί να έχουν τοπικές μόνο επιπτώσεις στο περιβάλλον και ποια σημαντικές, η διαδικασία που θα ακολουθείται για την κάθε κατηγορία θα είναι διαφορετική. Στη δεύτερη περίπτωση, (κατηγορία Α):

«… απαιτείται διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης με τη διεξαγωγή ΜΠΕ και έκδοση Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ)».

Όσο για την πρώτη περίπτωση (κατηγορία Β), η διαδικασία απλουστεύεται ακόμη περισσότερο:

«Τα έργα ή δραστηριότητες κατηγορίας Β δεν ακολουθούν τη διαδικασία εκπόνησης ΜΠΕ αλλά υπόκεινται σε Πρότυπες Περιβαλλοντικές Δεσμεύσεις (ΠΠΔ)».

Τι είδους έργα μπορεί να έχουν τόσο «ασήμαντες» περιβαλλοντικές επιπτώσεις, ώστε να μη χρειάζεται καν να κατατεθεί μελέτη πριν πάρουν άδεια λειτουργίας, αλλά αρκεί η δέσμευση του επενδυτή ότι θα τηρήσει τις ΠΠΔ; Και από τη στιγμή που η κατάταξη θα γίνει «με απόφαση του υπουργού», ποια θα είναι τα κριτήρια;

Σε σχέση με το τελευταίο, το «παράρτημα 1» του νόμου, επιχειρεί να δώσει κάποιες απαντήσεις. Πρόκειται όμως για κριτήρια τόσο ασαφή, που ουσιαστικά επιτρέπουν στον υπουργό να κατατάξει όποιο έργο θέλει, σε όποια κατηγορία θέλει:

«ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ

1) Τα χαρακτηριστικά του έργου ή της δραστηριότητας και ιδιαίτερα:

α) το είδος και το μέγεθος του έργου ή της δραστηριότητας
β) η συσσώρευση και αλληλεπίδραση με άλλα έργα
γ) η χρήση των φυσικών πόρων
δ) η παραγωγή αποβλήτων
ε) η ρύπανση και οι οχλήσεις
στ) ο κίνδυνος σοβαρού ατυχήματος, ιδίως ως προς χρησιμοποιούμενες ουσίες ή τεχνολογίες…»

Και ενώ το παράρτημα συνεχίζει να κάνει αναφορά σε επιπλέον κριτήρια (με την ίδια πάντα ασάφεια), προκύπτει ένα ακόμη ερώτημα: Από τη στιγμή που υπάρχουν ελάχιστα έργα που να μην προκαλούν «ρύπανση και οχλήσεις», να μην «παράγουν απόβλητα» κλπ, ποιο είναι το όριο πάνω από το οποίο οι οχλήσεις, οι ρύποι και τα απόβλητα θα θεωρούνται αρκετά ώστε να κατατάσσεται ένα έργο στην κατηγορία Α, και να απαιτείται έστω και αυτή η τυπική διαδικασία εκπόνησης ΜΠΕ που περιγράφεται στο νόμο; Ποιο «είδος» και ποιο «μέγεθος» κατατάσσει ένα έργο στην κατηγορία των «σημαντικών επιπτώσεων στο περιβάλλον»;

Όλα αυτά θα τα μάθουμε σχετικά σύντομα, όταν ο υπουργός θα αρχίσει να παίρνει τις αποφάσεις περί «κατηγοριοποίησης». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ίδιου του υπουργείου, περίπου τα δύο τρίτα των έργων που θα εγκριθούν από εδώ και στο εξής, θα έχουν εξαιρεθεί από την υποχρέωση κατάθεσης ΜΠΕ.

Ωστόσο, ακόμη και για την κατηγορία Α, των έργων δηλαδή με τις σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, η διαδικασία αδειοδότησης που περιγράφει ο νέος νόμος προκαλεί τουλάχιστον σοβαρές ανησυχίες, παρά τις διαβεβαιώσεις του υπουργείου για «καμία έκπτωση» στην προστασία του περιβάλλοντος.

Ποιος θα αξιολογεί τις μελέτες;

«Για τις ανάγκες αξιολόγησης των ΜΠΕ και σύνταξης των ΑΕΠΟ … συνιστάται Μητρώο Πιστοποιημένων Αξιολογητών Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Η πιστοποίηση των αξιολογητών διενεργείται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, το οποίο τηρεί σχετικό μητρώο, στο οποίο εγγράφονται αξιολογητές με ικανή εμπειρία σε όλους τους τομείς εξειδίκευσης ΜΠΕ».

Το υπουργείο λοιπόν καταρτίζει μια λίστα ιδιωτών που θα ελέγχουν τις περιβαλλοντικές μελέτες των έργων και θα συντάσσουν τις αποφάσεις έγκρισης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα περίφημα πιστοποιημένα ιδιωτικά γραφεία μελετών θα αναλάβουν ολόκληρη τη διαδικασία αδειοδότησης από την αρχή μέχρι το τέλος (από τον έλεγχο της μελέτης μέχρι τη σύνταξη της άδειας).

«Ειδικότερα, οι Πιστοποιημένοι Αξιολογητές προβαίνουν σε κάθε περίπτωση που τους ζητείται από τις αρμόδιες προς τούτο υπηρεσίες, σε ενδελεχή έλεγχο της ΜΠΕ … συντάσσουν το σχέδιο ΑΕΠΟ, το οποίο εν συνεχεία υποβάλουν στην αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ή της αποκεντρωμένης διοίκησης».

Και μπορεί σύμφωνα με το νόμο, οι «αρμόδιες υπηρεσίες» να διατηρούν το δικαίωμα αποδοχής ή μη αποδοχής της ΑΕΠΟ που συντάσσει ο αξιολογητής, όπως και το δικαίωμα αλλαγών, συμπληρώσεων κλπ, ωστόσο, η ουσιαστική δουλειά από δω και στο εξής (αν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει κάτι ουσιαστικό σε αυτή τη διαδικασία) θα γίνεται εξ ολοκλήρου από ιδιώτες για ιδιώτες. Όσο για τις ίδιες τις μελέτες που θα έχουν ελεγχθεί από τους πιστοποιημένους αξιολογητές, οι αρμόδιες αρχές θα αρκεστούν σε «δειγματοληπτικούς ελέγχους» και αν διαπιστωθεί σοβαρό λάθος ή παράλειψη, το θέμα θα επανεξετάζεται...

Οι επιστημονικοί φορείς, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι τοπικές κοινωνίες, θα μπορούν (τυπικά τουλάχιστον) να συμμετέχουν στη δημόσια διαβούλευση (βλέπε παρακάτω), αλλά οι αποφάσεις θα παίρνονται από «πιστοποιημένους αξιολογητές», με «ικανή εμπειρία». Πραγματικά μπορεί οι αξιολογητές αυτοί να είναι ικανοί και έμπειροι «σε όλους τους τομείς εξειδίκευσης ΜΠΕ». Μόνο που έχουν ένα μικρό μειονέκτημα: θα «ελέγχουν», αλλά ουσιαστικά δε θα ελέγχονται από κανέναν.

Το (ρητορικό) ερώτημα είναι αν οι πιστοποιημένοι αξιολογητές θα εκφράσουν έστω και τυπικά ενδοιασμούς, πριν υποκύψουν στις πιέσεις, ή ακόμη και στα μικρά συμβολικά δωράκια του επενδυτή που μπορεί επιτέλους να δει το έργο του να υλοποιείται, αφού απαλλάχτηκε από τη «χρονοβόρα», «γραφειοκρατική» διαδικασία που επικρατούσε μέχρι σήμερα...

Γνωμοδοτήσεις Φορέων και δημόσια διαβούλευση

Στην προσπάθεια να «καλλωπιστεί» ο νέος νόμος για την αδειοδότηση, προβλέπεται διαβούλευση για κάθε έγκριση περιβαλλοντικών όρων, που δίνει τη δυνατότητα κατάθεσης άποψης στο «κοινό» και το «ενδιαφερόμενο κοινό», (φυσικά ή νομικά πρόσωπα, «οργανώσεις», «φορείς», όσοι «θίγονται», ή «ενδέχεται να θιγούν», όσων «διακυβεύονται έννομα συμφέροντα», «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις», κλπ).

Ωστόσο, ο χρόνος που δίνεται στη διαβούλευση, ουσιαστικά την εξαφανίζει. Ακόμη κι αν οι απόψεις του «κοινού» λαμβάνονταν σοβαρά υπόψη, κάτι που (φυσικά) δεν προβλέπεται πουθενά στο νόμο, για πολλούς από τους ενδιαφερόμενους είναι πρακτικά αδύνατο να ανταποκριθούν στα ασφυκτικά χρονικά όρια που προβλέπονται. Σε σχέση με τα έργα της κατηγορίας Α, για τη συλλογή τόσο των γνωμοδοτήσεων των αρμόδιων υπηρεσιών και των φορέων της διοίκησης, όσο και των απόψεων του κοινού, δίνεται διάστημα από τριάντα πέντε έως σαράντα πέντε εργάσιμων ημερών!

Έτσι π.χ., αν υποθέσουμε ότι οι κάτοικοι μιας περιοχής αποφασίσουν να παρέμβουν στη διαδικασία αδειοδότησης ενός μεγάλου έργου που πρόκειται να επηρεάσει σοβαρά το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής τους, έχουν κάτι παραπάνω από ένα μήνα για να συλλέξουν τα επιστημονικά και νομικά επιχειρήματα που απαιτούνται! Τώρα, το πόσες ελπίδες θα έχει η δική τους παρέμβαση απέναντι στα σχέδια των εργολάβων, ή αν απλά η άποψή τους θα καταλήξει στον κάλαθο των αχρήστων, είναι ακόμα ένα καθαρά ρητορικό ερώτημα.

Το γεγονός βέβαια ότι προκειμένου να «τρέξουν» τα μεγάλα έργα, το υπουργείο θα γράψει το «ενδιαφερόμενο κοινό» στα παλαιότερα των υποδημάτων του δεν προκαλεί καμιά έκπληξη. Το εντυπωσιακό ωστόσο, είναι το γεγονός ότι ανάμεσα στις «αρμόδιες υπηρεσίες» που τυπικά οφείλουν να καταθέσουν γνωμοδότηση για μελέτες έργων, υπάρχουν κάποιες που θα δυσκολευτούν ιδιαίτερα να ανταποκριθούν σε αυτό το καθήκον σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τη Δασική Υπηρεσία. Κι αν κάποιος αναρωτιέται τι σχέση έχει με τα «έργα και τις δραστηριότητες κατηγορίας Α» η δασική υπηρεσία, αφού είναι τουλάχιστον παρανοϊκό να συζητάμε για την κατασκευή έργων (και μάλιστα αυτών που προκαλούν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον) μέσα στα όρια της αρμοδιότητάς της, καλύτερα να το ξανασκεφτεί:

«Γνώμη της δασικής υπηρεσίας απαιτείται μόνο για έργα τα οποία χωροθετούνται σε δάση, δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις, άλση και πάρκα…»

Δηλαδή, «έργα» θα γίνονται και «σε δάση, δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις, άλση και πάρκα»! Και τότε η δασική υπηρεσία, αυτή η αποστελεχωμένη, διαλυμένη στην ουσία υπηρεσία, θα έχει λίγο πάνω από 1 μήνα για να εκφράσει «γνώμη» (η οποία γνώμη βέβαια, θα έχει την τύχη που όλοι φανταζόμαστε). Αυτό που ουσιαστικά λέει ο νόμος είναι το εξής: Θα χτίσουμε, θα τσιμεντώσουμε και θα ρυπάνουμε τα πάντα! Αν η Δασική Υπηρεσία δεν προλάβει να δώσει αρνητική γνωμοδότηση (αφού μέχρι σήμερα δεν συνηθίζει να λέει «περάστε να χτίσετε στα καμένα») αυτό είναι δικό της πρόβλημα! Κι αν παρ’ ελπίδα προλάβει ε, τότε θα την πετάξουμε στα σκουπίδια.

Μεγάλα έργα λοιπόν, από αυτά που κατά το υπουργείο ενδέχεται να προκαλέσουν σημαντικές συνέπειες στο περιβάλλον, μέσα σε δασικές ή αναδασωτέες περιοχές και με τη Δασική Υπηρεσία να είναι υποχρεωμένη να συντάξει γνωμοδότηση σχετικά με τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που θα κατατεθούν, μέσα σε ενάμιση μήνα το πολύ! Μια Δασική Υπηρεσία, που τα τελευταία χρόνια υπολειτουργεί, με πάνω από 30% κενές θέσεις δασολόγων. Όσοι από αυτούς που τη στελεχώνουν σήμερα καταφέρουν να γλιτώσουν από την εργασιακή εφεδρεία τους επόμενους μήνες, μάλλον θα δυσκολευτούν αρκετά να προλάβουν τα χρονοδιαγράμματα του ΥΠΕΚΑ.

Περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις

Σύμφωνα με το νόμο, περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις θα διενεργούνται «κατά τη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης» αλλά και στη συνέχεια «είτε κατά το στάδιο κατασκευής του έργου είτε κατά το στάδιο λειτουργίας του έργου ή της δραστηριότητας».

Οι αρχές που θα αναλάβουν τους ελέγχους, πέρα από ειδικές υπηρεσίες του υπουργείου, των αποκεντρωμένων διοικήσεων και των περιφερειών, θα είναι επίσης οι «Περιβαλλοντικοί Ελεγκτές», κατά το πρότυπο των «Πιστοποιημένων Αξιολογητών».Συγκεκριμένα ο νόμος προβλέπει:

«Για την κάλυψη των αναγκών ελέγχου των υποκείμενων σε επιθεώρηση έργων και δραστηριοτήτων συνιστάται Μητρώο Περιβαλλοντικών Ελεγκτών, που τηρείται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής … Η ιδιότητα του Περιβαλλοντικού Ελεγκτή αποκτάται με χορήγηση σχετικής άδειας από το Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Περιβάλλοντος … Οι Περιβαλλοντικοί Ελεγκτές έχουν ως αντικείμενο τη διενέργεια περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων, σε κάθε περίπτωση που τους ζητείται από τις αρμόδιες προς τούτο υπηρεσίες».

Και στο επίπεδο των ελέγχων, προκειμένου να «καλυφθούν οι ανάγκες», και δεδομένου ότι οι δημόσιες υπηρεσίες πρέπει να συνεχίσουν να συρρικνώνονται, θα έχουμε ιδιώτες ελεγκτές, που θα επιθεωρούν τα έργα και θα καταλήγουν σε πόρισμα σχετικά με το αν τηρούνται τα προβλεπόμενα της Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων, ή των Πρότυπων Περιβαλλοντικών Δεσμεύσεων.

Και σε αυτή την περίπτωση, δηλαδή, πρακτικά το ΥΠΕΚΑ βάζει το λύκο να φυλάει τα πρόβατα, δεδομένου ότι μεταξύ του ιδιώτη – ιδιοκτήτη του έργου και του ιδιώτη – ελεγκτή, μπορεί να υπάρξει ακόμη μεγαλύτερη «κατανόηση», από αυτή που έδειχναν μέχρι σήμερα οι αρμόδιες αρχές περιβαλλοντικών ελέγχων...

Σε περιοχές natura

Δεν είναι μόνο τα δάση και οι αναδασωτέες περιοχές που κινδυνεύουν από το νέο νόμο για την περιβαλλοντική αδειοδότηση. Στο στόχαστρο της «ανάπτυξης» μπαίνουν πλέον και οι περιοχές natura, στις οποίες από τώρα και στο εξής επιτρέπονται όλα τα έργα, ακόμη και αυτά που θεωρούνται ιδιαίτερα επιβαρυντικά για το περιβάλλον. Συγκεκριμένα, για έργα που πρόκειται να χωροθετηθούν μέσα σε περιοχές natura, ο νόμος προβλέπει:

«για έργα κατηγορίας Β υποβάλλεται ειδική οικολογική αξιολόγηση στην αρμόδια υπηρεσία Περιβάλλοντος της Περιφέρειας…», ενώ «για έργα κατηγορίας Α υποβάλλεται ως τμήμα της ΜΠΕ, ειδική οικολογική αξιολόγηση στην αρμόδια κατά περίπτωση υπηρεσία…».

Μια «ειδική οικολογική αξιολόγηση» είναι αρκετή για να εγκατασταθούν έργα ακόμη και της κατηγορίας Α στις πιο ευαίσθητες από περιβαλλοντική άποψη περιοχές της χώρας. Και βέβαια, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, ο νόμος συνεχίζει να μιλάει με ασάφειες και παραπομπές στο μέλλον:

«Οι προδιαγραφές της ειδικής οικολογικής αξιολόγησης και η διαδικασία δημοσιοποίησης ανάλογα με την κατηγορία ή υποκατηγορία του έργου ή της δραστηριότητας καθορίζεται με Απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, εντός τριών μηνών».

Όλα αυτά, λίγους μόνο μήνες μετά το νόμο του ΥΠΕΚΑ για τη βιοποικιλότητα, που απαγόρευε την «εγκατάσταση ιδιαιτέρως οχλουσών και επικίνδυνων βιομηχανικών εγκαταστάσεων» στις περιοχές natura.

Όσο για τους περιβαλλοντικούς ελέγχους των έργων που θα εγκατασταθούν σε προστατευόμενες περιοχές, αυτό που προβλέπει ο νόμος είναι ένα ακόμη σύντομο ανέκδοτο:

«Τα έργα και οι δραστηριότητες που πρόκειται να πραγματοποιηθούν εν μέρει ή στο σύνολό τους σε περιοχές του εθνικού καταλόγου του Ευρωπαϊκού Οικολογικού Δικτύου NATURA 2000 … υπόκεινται κατά τη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης τους υποχρεωτικά σε περιβαλλοντική επιθεώρηση με αυτοψία, η οποία διενεργείται από το φορέα διαχείρισης της προστατευόμενης περιοχής, εφόσον υφίσταται, άλλως από τον περιβαλλοντικό ελεγκτή της παραγράφου 5».

Ο περιβαλλοντικός ελεγκτής της παραγράφου 5 (δηλαδή ο «αμερόληπτος» ιδιώτης ελεγκτής που λέγαμε πιο πάνω) θα αναλάβει το «βαρύ φορτίο» των επιθεωρήσεων των έργων σε όσες από τις περιοχές natura «δεν υφίσταται» φορέας διαχείρισης. Με βάση τον κατάλογο των προστατευόμενων περιοχών, (η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων είναι ενταγμένες στο δίκτυο natura), όπως δημοσιεύτηκε στο νόμο για τη βιοποικιλότητα, πρόκειται για 419 περιοχές, για τις οποίες έχουν συσταθεί 28 φορείς διαχείρισης! Με τόσους «πολλούς» φορείς διαχείρισης για τόσο «λίγες» προστατευόμενες περιοχές, είναι αμφίβολο αν θα μένει κάτι και για τον «ελεγκτή της παραγράφου 5». Αλλά αν τύχει να μείνει, ο ελεγκτής μας θα είναι εκεί, άγρυπνος φρουρός του περιβάλλοντος! Και ο «τυχερός» επενδυτής που θα δοκιμάσει την τύχη του σε μια από τις «αδέσποτες» προστατευόμενες περιοχές, θα έχει σίγουρα εξασφαλίσει μια πολύ βολική διαδικασία περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων.

Στην υπηρεσία των εργολάβων

Τις τελευταίες δεκαετίες, έχουμε δει το περιβάλλον και τον φυσικό πλούτο της χώρας να καταπατάται, να τσιμεντώνεται, να πουλιέται και να υποβαθμίζεται. Αυτό όμως που συμβαίνει σήμερα ξεπερνάει κάθε όριο: είναι η χωρίς κανένα πρόσχημα παράδοση των τελευταίων ζωντανών οικολογικά περιοχών στους εργολάβους που θα αναλάβουν τις μεγάλες «σωτήριες για την ελληνική οικονομία» επενδύσεις.

Τα «μεγάλα έργα» και οι «στρατηγικές επενδύσεις» που οραματίζεται για το επόμενο διάστημα και προσπαθεί να διευκολύνει η κυβέρνηση και το ΥΠΕΚΑ, περιλαμβάνουν το πλήρες ξεπούλημα της ενέργειας, τη χρήση «νέων τεχνολογιών» στη διαχείριση των απορριμμάτων (κατά κύριο λόγο την «τεχνολογία» της καύσης) την εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική, την κατασκευή τεράστιας και εντελώς ανεξέλεγκτης Βιομηχανικής Περιοχής στην Εύβοια, νέες μεγάλες τουριστικές μονάδες, αυτοκινητόδρομους, κ.α.

Στον ίδιο νόμο, πέρα από τις αλλαγές στη διαδικασία για την περιβαλλοντική αδειοδότηση περιλαμβάνονται και οι νέες ρυθμίσεις για τα αυθαίρετα, οι οποίες θα λειτουργήσουν απλά σαν ένας νέος εισπρακτικός μηχανισμός για την κυβέρνηση, αφήνοντας παράλληλα τους καταπατητές να αλωνίζουν.

Όλα τα παραπάνω, όσο αποτελούν προτεραιότητα για την κυβέρνηση, άλλο τόσο είναι το «κόκκινο πανί» για το περιβαλλοντικό κίνημα και τις τοπικές κοινωνίες των περιοχών που θα πληγούν από το οικολογικό τσουνάμι που σχεδιάζεται για τους επόμενους μήνες και χρόνια. Και μπορεί ο νόμος για την περιβαλλοντική αδειοδότηση να λύνει σε μεγάλο βαθμό τα χέρια των «επενδυτών», ωστόσο την τελευταία λέξη σε σχέση με το είδος της ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος που χρειαζόμαστε μπορεί και πρέπει να τον έχει η κοινωνία.

Τα σχέδια του Υπουργείου Περιβάλλοντος για τον Λαγκαδά να μείνουν στα χαρτιά!

2011-09-21T16:02:00.000+03:00

Άρθρο της Δήμητρας Σπανουδάκη - Θεσσαλονίκη

Τους τελευταίους μήνες, στη Θεσσαλονίκη, όπως και σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας, η κυβέρνηση προχωράει σε μια σειρά από βήματα για την δημιουργία εγκαταστάσεων «επεξεργασίας απορριμμάτων». Φυσικά, τελικός στόχος είναι η «επεξεργασία» αυτή να οδηγεί στην καύση τους (για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος), με ότι αυτό συνεπάγεται για την υγεία των κατοίκων και το περιβάλλον.

Ήδη από τον προηγούμενο Απρίλη εγκρίθηκαν από το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) οι περιβαλλοντικοί όροι για την κατασκευή εργοστασίου καύσης (ή «θερμικής επεξεργασίας» όπως το ονομάζουν) στην περιοχή του Αγίου Αντωνίου του Δήμου Βασιλικών στα ανατολικά του Νομού.

Το επόμενο βήμα είναι η κατασκευή ενός δεύτερου εργοστασίου, στην περιοχή του ΧΥΤΑ Μαυροράχης, στο Δήμου Λαγκαδά, στα δυτικά του Νομού Θεσσαλονίκης. Η Ειδική Υπηρεσία Περιβάλλοντος του ΥΠΕΚΑ έχει δώσει θετική γνωμοδότηση στην προμελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου.

Τι ακριβώς θα φτιάξουν στο Λαγκαδα;

Η γνωμοδότηση του ΥΠΕΚΑ σε σχέση με τους προκαταρκτικούς περιβαλλοντικούς όρους για τη «Μονάδα επεξεργασίας αστικών στερεών αποβλήτων ΒΔ ενότητας νομού Θεσσαλονίκης» είναι ένα κείμενο συνοπτικό, που λέει πολύ λίγα πράγματα, αλλά αφήνει πάρα πολλά να εννοηθούν. Σε συνδυασμό μάλιστα με την πολύ πιο αναλυτική έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων της μονάδας στα Βασιλικά, καταλαβαίνουμε τι ακριβώς ετοιμάζουν. Το εργοστάσιο λοιπόν θα περιλαμβάνει:

«Α) Μονάδα επεξεργασίας των οικιακού τύπου αποβλήτων ή/και των προσομοιαζόντων με αυτά, και

Β) Χ.Υ.Τ.Υ ( Χώρο Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων της επεξεργασίας) ,

Γ) Μονάδα Ενεργειακής αξιοποίησης τυχόν παραγόμενων δευτερογενών καυσίμων ή βιοαερίου ( ανάλογα με το σενάριο που θα επιλεγεί) αποκλειόμενης της μαζικής αποτέφρωσης ανεπεξέργαστων σύμμεικτων απορριμμάτων».

Το ΥΠΕΚΑ διευκρινίζει ότι το μόνο που αποκλείεται να συμβαίνει στη μονάδα είναι η μαζική καύση σύμμεικτων ανεπεξέργαστων απορριμμάτων, αλλά θα μπορούν να αξιοποιούνται τα τυχόν (!) δευτερογενή καύσιμα ή βιοαέριο. Ποια είναι όμως αυτά τα δευτερογενή καύσιμα; Πως προκύπτουν και τι σημαίνει η «αξιοποίησή» τους; Δευτερογενή καύσιμα είναι τα «επεξεργασμένα» απορρίμματα, τα οποία στην ουσία ελάχιστα διαφέρουν από τα ανεπεξέργαστα και μπορούν να «αξιοποιηθούν» ως υλικό για την παραγωγή ενέργειας; Πως όμως γίνεται η επεξεργασία;

Επεξεργασία και καύση

Η επεξεργασία αυτή θα γίνεται στην «Μονάδα επεξεργασίας των οικιακού τύπου αποβλήτων ή/και των προσομοιαζόντων με αυτά». Στην πράξη σημαίνει ότι θα αφαιρούνται από τα απορρίμματα στοιχειωδώς τα μέταλλα και το γυαλί. Στην συνέχεια η μάζα των σκουπιδιών θα αφυδατώνεται και θα ομογενοποιείται. Το προϊόν αυτό, που ονομάζεται SRF ή RDF (ανάλογα με την μέθοδο αφυδάτωσης που χρησιμοποιείται) πηγαίνει για ενεργειακή αξιοποίηση ή πιο απλά για καύση.

Όσον αφορά στα «προσομοιάζοντα» με τα «οικιακού τύπου απόβλητα», το κείμενο της έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, δε μας λέει ποια είναι. Ο λόγος είναι απλός: δε χρειάζεται να το πει, αφού το ΥΠΕΚΑ έχει ήδη ξεκαθαρίσει ποια είναι αυτά τα απόβλητα στην έγκριση που έδωσε για την κατασκευή του εργοστασίου καύσης στα Βασιλικά: δημοτικά απόβλητα, απόβλητα από εμπορικές δραστηριότητες, βιομηχανίες και ιδρύματα, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται ρούχα, υφάσματα, μπαταρίες και συσσωρευτές, φάρμακα, απόβλητα κήπων και πάρκων, απόβλητα από τον καθαρισμό λυμάτων και άλλα.

Στην πραγματικότητα επομένως μπορεί να μην έχουμε «μαζική αποτέφρωση» «ανεπεξέργαστων», «σύμμεικτων» απορριμμάτων, αλλά θα έχουμε μαζική αποτέφρωση ελαφρώς επεξεργασμένων, οικιακών απορριμμάτων, όχι απλά σύμμεικτων, αλλά ανακατεμένων (κανονικά και με το νόμο) με βιομηχανικά απόβλητα!

Τι σημαίνει για την υγεία μας;

Στην συνέχεια το κείμενο της γνωμοδότησης αναφέρεται στην «Μονάδα Ενεργειακής Αξιοποίησης» ή πιο απλά η μονάδα όπου θα γίνεται η καύση των απορριμμάτων. Μετά δηλαδή την «επεξεργασία» τα απορρίμματα (ή πιο κομψά, SRF ή RDF), θα πηγαίνουν στις εστίες καύσης του εργοστασίου, όπου εκτός από ηλεκτρική ενέργεια, θα παράγουν μεγάλες ποσότητες τοξικής τέφρας και επικίνδυνων αέριων ρύπων, όπως διοξίνες, φουράνια, αιωρούμενα μικροσωματίδια (που ανάμεσα στα άλλα περιέχουν βαρέα μέταλλα) κ.ά. Όλα τα παραπάνω προκαλούν πολλές μορφές καρκίνου και μια σειρά από ασθένειες του νευρικού, του αναπνευστικού, του καρδιαγγειακού συστήματος κ.α.

Κι’ όμως το ΥΠΕΚΑ τολμά να αναφέρει στην γνωμοδότησή του το εξής: «Πρόκειται για έργο σημαντικό που αφορά στο συνολικό σύστημα διαχείρισης των στερεών αποβλήτων της περιοχής και που συμβάλει θετικά στη δημόσια υγεία και εμμέσως συνεισφέρει θετικά στην εθνική οικονομία».

«Θετική συνεισφορά»: Για ποιον;

Όσον αφορά στη θετική συνεισφορά της μονάδας στην εθνική οικονομία, μάλλον το ΥΠΕΚΑ αναφέρεται στη συνεισφορά προς τον επενδυτή που θα την κατασκευάσει και στη συνέχεια θα πουλάει πανάκριβα το ηλεκτρικό ρεύμα, ειδικά αν καταφέρει να βαφτίσει τις τοξικές σκουπιδόμπαλες βιομάζα (που επιδοτείται σαν Ανανεώσιμη Πηγή Ενέργειας). Πράγματι, αυτή η «συνεισφορά» αναμένεται να είναι μεγάλη.

Εκτός πραγματικότητας!

Η γνωμοδότηση είναι τουλάχιστον εξοργιστική, ιδιαίτερα στα σημεία που αναφέρεται στις επιπτώσεις στο περιβάλλον. Συγκεκριμένα αναφέρει: «Η κατασκευή και η σωστή λειτουργία των εγκαταστάσεων του προτεινόμενου έργου από την κατ’ αρχήν αξιολόγησή του, δεν αναμένεται να επιφέρει επιπτώσεις τέτοιες που να προκαλούν οχλήσεις στο περιβάλλον, στις χρήσεις γης, στις ανθρωπογενείς δραστηριότητες και στα γειτονικά οικοσυστήματα».

Ή αφελής είναι, ή ψεύτες! Ποια εταιρία θα προμηθευτεί τα τελευταίας πανάκριβης τεχνολογίας συστήματα αντιρρύπανσης για να προστατέψει το περιβάλλον; Ακόμη κι αν το έκανε όμως, το πρόβλημα δε θα λυνότανε. Κι αυτό γιατί η τοξική τέφρα, και κυρίως το ιπτάμενο τμήμα της, αποτελείται από σωματίδια τόσο μικρά που είναι αδύνατο να συγκρατηθούν από τα συστήματα αντιρρύπανσης των εργοστασίων.

Όσο για το στέρεο τμήμα της, που παράγεται σε τεράστιες ποσότητες κατά την καύση, θα πρέπει κι αυτό κάπου να πάει. Επομένως, είτε θεωρηθεί υπόλειμμα και θαφτεί σε ΧΥΤΥ (Χώρο Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων), όπως σχεδιάζεται στη μονάδα των Βασιλικών, είτε θεωρηθεί επικίνδυνο απόβλητο και θαφτεί σε ΧΥΤΕΑ (Χώρο Υγειονομικής Ταφής Επικινδύνων Αποβλήτων), θα φτάσει αργά ή γρήγορα στο έδαφος και τα υπόγεια ύδατα μιας τεράστιας περιοχής γύρω από την εγκατάσταση.

Η τοποθεσία στην οποία πρόκειται να φτιαχτεί το εργοστάσιο καύσης της Μαυροράχης, βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από προστατευόμενη περιοχή (NATURA 2000) και μέσα στα όρια του «Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων και Λιμνών Κορώνειας- Βόλβης και Μακεδονικών Τεμπών». Το ΥΠΕΚΑ ωστόσο, μας καθησυχάζει, λέγοντας ότι η περιοχή βρίσκεται ένα ολόκληρο χιλιόμετρο έξω από τα όρια της περιοχής δικτύου NATURA 2000! Μάλλον το ΥΠΕΚΑ πιστεύει ότι οι αέριοι ρύποι και η τοξική τέφρα θα διστάσουν για κάποιο λόγο να εισέλθουν στην προστατευόμενη περιοχή και θα σταματήσουν τη διαδρομή τους έξω ακριβώς από τα όριά της!

Δυστυχώς ωστόσο, οι αέριοι ρύποι και η τέφρα δεν είναι προγραμματισμένοι να σταματάνε όταν συναντήσουν το αόρατο όριο της προστατευόμενης περιοχής, δεν γνωρίζουν ούτε από περιοχές NATURA, ούτε από λίμνες και υγροβιότοπους. Τόσο ο αέρας της περιοχής NATURA, όσο και το έδαφος, οι λίμνες και οι υπόγειοι υδροφορείς κινδυνεύουν από τους αέριους ρύπους και το στερεό υπόλειμμα της καύσης.

Το ΥΠΕΚΑ δεν μπαίνει καν στον κόπο να απαντήσει στις ερωτήσεις που έγιναν από των «Φορέα διαχείρισης Λιμνών Κορώνειας- Βόλβης» όπως π.χ. για ποιο λόγο «η συγκεκριμένη μελέτη δεν λαμβάνει υπόψη της τα πρόσφατα αναθεωρημένα όρια του δικτύου NATURA 2000 (επέκταση ορίων Ζώνης Ειδικής Προστασίας) και δεν εξετάζει τις πιθανές περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην περιοχή αυτήν». Ο συγκεκριμένος Φορέας ήδη έχει δώσει αρνητική γνωμοδότηση στην προμελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του ΥΠΕΚΑ για το έργο αυτό στην περιοχή (Απόφαση 50/2011)

Το ΥΠΕΚΑ επεμβαίνει σε μια ήδη υποβαθμισμένη περιοχή (από τον Χ.Υ.Τ.Α Μαυροράχης) και δεν φαίνεται να ανησυχεί από το γεγονός ότι τα σχέδιά του θα την υποβαθμίσει και άλλο μέχρι να καταστραφεί ολοκληρωτικά. Οι διάφοροι υποψήφιοι γαμπροί για τα έργα αυτά, πιέζουν έτσι ώστε να προχωρήσουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Και τώρα τι γίνεται;

Οι κάτοικοι των περιοχών όπου σχεδιάζεται να κατασκευαστούν εργοστάσια καύσης απορριμμάτων έχουν ήδη αρχίσει να κινητοποιούνται, φτιάχνοντας τοπικές επιτροπές για να οργανώσουν την αντίστασή τους. Το πρόβλημα με τη διαχείριση των απορριμμάτων δεν είναι πρόβλημα μιας χούφτας περιοχών, αλλά συνολικό πρόβλημα της χώρας. Γι’ αυτό και ο συντονισμός πρέπει να είναι πανελλαδικός και η απάντηση που θα δοθεί να είναι κοινή. Σε κάθε περιοχή όπου σχεδιάζεται να δημιουργηθεί εργοστάσιο καύσης απορριμμάτων να δημιουργηθούν τοπικές επιτροπές κατοίκων, οι οποίες να συντονίσουν τον αγώνα ενάντια σε αυτά τα εργοστάσια και να υιοθετήσουν την εναλλακτική πρόταση στο πρόβλημα διαχείρισης των απορριμμάτων. Την πρόταση που περιλαμβάνει τη διαλογή στην πηγή, την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση.

Μια πρόταση που θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε μικρή κλίμακα, σε επίπεδο δήμων, ή ομάδων δήμων, (μέχρι και 200.000 κατοίκους), ώστε να είναι δυνατός ο πλήρης διαχωρισμός των απορριμμάτων (ανακυκλώσιμα, οργανικά και αδρανή υλικά), σε εγκαταστάσεις που δε θα προκαλούν επιβάρυνση, ούτε στο περιβάλλον, ούτε στην υγεία των κατοίκων. Επιπλέον μπορούν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας σε τοπικό επίπεδο, να ρίξουν κατακόρυφα τα δημοτικά τέλη, (δεδομένου ότι οι μικρής κλίμακας εγκαταστάσεις έχουν πολύ χαμηλό κόστος), και να προσφέρουν σημαντικά έσοδα στους δήμους, τα οποία κάτω από συνθήκες εργατικού και κοινωνικού ελέγχου των συγκεκριμένων μονάδων μπορούν να αξιοποιηθούν προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.

Ανακοίνωση της "Πρωτοβουλίας κατοίκων Βόρειας Εύβοιας ενάντια στη ΒΙ.ΠΕ." για τις αποφάσεις της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας

2011-09-20T14:52:00.001+03:00

15 Σεπτέμβρη 2011

Η χθεσινή θετική γνωμοδότηση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας για την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) που κατέθεσε η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ για τη δημιουργία Βιομηχανικής Περιοχής (ΒΙ.ΠΕ.) στη θέση Φούρνοι στο Μαντούδι, με ψήφους 7 υπέρ και 2 κατά, δεν αποτελεί έκπληξη.

Έχοντας την εμπειρία από την πρώτη σύσκεψη, όπου η παρουσία 60 πολιτών από την βόρεια Εύβοια που ήταν αντίθετοι με τα σχέδια για ΒΙ.ΠΕ. τους εμπόδισε να πάρουν απόφαση, το προεδρείο της Επιτροπής έκανε ότι μπορούσε για να περιορίσει τη συμμετοχή των πολιτών στη σημερινή δεύτερη σύσκεψη. Έδωσε την ελάχιστη δυνατή αναβολή (ακριβώς 10 μέρες), έδωσε την ελάχιστη δυνατή προειδοποίηση στα μέλη (3 μέρες), απέφυγε μέχρι τη Δευτέρα το πρωί να ειδοποιήσει τη Δέσποινα Σπανούδη, αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπής που τάχθηκε ανοιχτά ενάντια στη ΒΙ.ΠΕ., μοίρασε την πρόταση του προέδρου το τελευταίο βράδυ πριν τη συνεδρίαση, μετακίνησε την ώρα έναρξης της συνεδρίασης πιο νωρίς (στις 9.30 πμ) και έβαλε το θέμα της ΒΙ.ΠΕ. πρώτο στην ημερήσια διάταξη, ελπίζοντας πως οι Ευβοιώτες δεν θα προλάβαιναν να φτάσουν.

Παρά τις δυσκολίες, 100 κάτοικοι της βόρειας Εύβοιας ταξίδεψαν από τις 4.30 το πρωί για να βρεθούν στη σύσκεψη της Επιτροπής και να δηλώσουν την αγανάκτηση τους για το σχεδιαζόμενο έγκλημα.

Στη διάρκεια της συζήτησης οι σύμβουλοι που τάχθηκαν υπέρ της ΒΙ.ΠΕ. έδειξαν για μια ακόμα φορά πλήρη αδιαφορία:

• για την κατάφωρη παραβίαση από τη ΜΠΕ των χωροταξικών πλαισίων, που προβλέπουν ήπια βιομηχανική ανάπτυξη γύρω από την εξορυκτική δραστηριότητα, με σεβασμό στον τουρισμό

• για την έλλειψη στην ΜΠΕ οποιασδήποτε πρόβλεψης για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που θα έχει η ΒΙ.ΠΕ. σε φάση πλήρους λειτουργίας

• για την έλλειψη στη ΜΠΕ οποιουδήποτε μέτρου προστασίας του περιβάλλοντος από τους ρύπους των μονάδων υψηλής όχλησης.

Η προσθήκη όρων και προϋποθέσεων στην απόφαση της επιτροπής δεν έχει καμιά σημασία. Οι όροι αυτοί δεν έχουν καμιά νομική ισχύ και επομένως δεν δεσμεύουν την εταιρία.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής αντιδημοκρατικά και αυθαίρετα αρνήθηκε να δώσει το λόγο στους «σεσημασμένους» εκπροσώπους της Πρωτοβουλίας Κατοίκων, προτιμώντας να αφιερώσει χρόνο σε τοποθετήσεις όπως αυτή ενός δημοτικού συμβούλου που περιορίστηκε σε συγχαρητήρια προς την ΤΕΡΝΑ για την επένδυση της στο Μαντούδι!

Στις δε επισημάνσεις μας για την πλήρη έλλειψη νομιμότητας της ΜΠΕ, τα μέλη της Επιτροπής που υποστήριζαν τα σχέδια της ΤΕΡΝΑ απαντούσαν με χλευασμό και ειρωνικά χαμόγελα.

Για μια ακόμα φορά, το προεδρείο και η πλειοψηφία της Επιτροπής προσπάθησαν να στηρίξουν την άποψη ότι η τοπική κοινωνία θέλει τη δημιουργία ΒΙ.ΠΕ. Εκτός από εικονικές αποφάσεις συλλόγων, δόθηκε ο λόγος στον αντιδήμαρχο κ. Κατζιούρα, που μίλησε για «λαϊκές συνελεύσεις» που οργάνωσε ο Δήμαρχος στο Μαντούδι, τη Λίμνη και την Αγ. Άννα, που εκφράζανε τάχα την υποστήριξη των κατοίκων στη ΒΙ.ΠΕ.!!!

Οι άμαζες (πλην της Αγ. Άννας) αυτές συγκεντρώσεις είχαν θέμα τον «απολογισμό έργου» των 8 μηνών θητείας του δημάρχου κι όχι τη Βιομηχανική Περιοχή.

Στις «συνελεύσεις» Μαντουδίου και Λίμνης (με συμμετοχή 50-70 ατόμων) δεν δόθηκε δυνατότητα να μιλήσουν οι ίδιοι οι κάτοικοι.

Στην Αγ. Άννα, όπου συμμετείχαν περίπου 150 άτομα, η συντριπτική πλειοψηφία των παρευρισκομένων ήταν ενάντια στη ΒΙ.ΠΕ., ο δήμαρχος αναγκάστηκε να δώσει το λόγο σε κάποιους κατοίκους και δέχτηκε σκληρή κριτική.

Επαναλαμβάνουμε πως η τοπική κοινωνία δεν εκφράστηκε επίσημα. Δεν έγινε πραγματικός διάλογος, προσπάθησαν να αποσιωπήσουν το θέμα εν μέσω θέρους.

Ακόμα και τώρα συνεχίζει να έχει σημασία η διοργάνωση πραγματικών Συνελεύσεων Κατοίκων σε κάθε κοινότητα με αποκορύφωμα τη διενέργεια δημοψηφίσματος, όπως προβλέπει ο «Καλλικράτης». Αυτό μόνο θα διασφάλιζε την γνήσια έκφραση της γνώμης των κατοίκων.

Η σιωπηλή παρουσία 25 εργαζομένων της εταιρίας στην αίθουσα, σε ρόλο σωματοφύλακα, ήταν ένα θλιβερό θέαμα. Είμαστε σίγουροι ότι η πλειοψηφία τους θα αντιληφθεί σύντομα τις πραγματικές προθέσεις της εταιρίας και θα στραφεί εναντίον της.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους κ. Σοφία Ντούρου και Νίκο Στουπή, μέλη της Επιτροπής Περιβάλλοντος που καταψήφισαν τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της ΤΕΡΝΑ και τη Δέσποινα Σπανούδη, αναπληρωματικό μέλος, που στάθηκε στο πλευρό μας σε όλη τη διάρκεια αυτής της μάχης.

Δώσαμε μια άνιση μάχη. Η διαδικασία ήταν μια διαπόμπευση της δημοκρατίας. Το γεγονός ότι με 10 μέρες εκστρατεία και παρά τις δυσκολίες η συμμετοχή διπλασιάστηκε αποδεικνύει τη δυναμική αυτού του υπέροχου κινήματος. Ενός κινήματος που στηρίζεται στην αγωνία του για τον τόπο του.

Ο αγώνας μας είναι ακόμα στην αρχή του.

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα με κάθε δυνατό μέσο για να σταματήσουμε την υλοποίηση των σχεδίων της ΤΕΡΝΑ στην περιοχή.

Τα σχέδια για καταστροφή του τόπου μας δεν θα περάσουν! ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΥΒΟΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙ.ΠΕ.

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Κατοίκων Βόρειας Έυβοιας ενάντια στη ΒΙ.ΠΕ.

2011-09-06T15:28:00.000+03:00

Χτες Δευτέρα 5 Σεπτέμβρη έγινε σύσκεψη της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας στη Λαμία, με θέμα την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που κατέθεσε η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ για τη δημιουργία Βιομηχανικής Περιοχής (ΒΙ.ΠΕ) στην θέση Φούρνοι του Μαντουδίου στη βόρεια Εύβοια.

Στη σύσκεψη αυτή παρευρέθηκε πολυπληθής αντιπροσωπεία κατοίκων από τη Β. Εύβοια, που έφτασαν με πανό και πλακάτ προκειμένου να ασκήσουν πίεση στα μέλη της επιτροπής και να αποτρέψουν το έργο, το οποίο θεωρούν καταστροφή για τον τουρισμό, το φυσικό περιβάλλον και την υγεία των ίδιων των κατοίκων. Τα επιχειρήματα των κατοίκων ήταν συντριπτικά και η Επιτροπή Περιβάλλοντος υποχρεώθηκε να κάνει ένα βήμα πίσω αναβάλλοντας για επόμενη σύσκεψή της (σε 15 περίπου μέρες) την τελική της απόφαση. Αυτό δίνει λίγο περισσότερο χρόνο στους κατοίκους για να οργανώσουν καλύτερα και πιο αποτελεσματικά την πάλη τους.

Μετά τη συνάντηση αυτή, η Πρωτοβουλία Κατοίκων Β. Εύβοιας έκδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Μετά τη σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας για το επίμαχο θέμα της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που κατέθεσε η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ για τη δημιουργία ΒΙ.ΠΕ. στο Μαντούδι Ευβοίας, η Πρωτοβουλία Κατοίκων βόρειας Εύβοιας ενάντια στη ΒΙ.ΠΕ. έχει να επισημάνει τα εξής:

- Η εταιρία απέτυχε να αποδείξει την συμβατότητα της ίδρυσης ΒΙ.ΠΕ. στη θέση Φούρνοι Μαντουδίου με τα ισχύοντα χωροταξικά πλαίσια, που προβλέπουν ήπια βιομηχανική ανάπτυξη σχετική με τις εξορύξεις καθώς και ανάπτυξη εναλλακτικού τουρισμού για την ευρύτερη περιοχή.

- Η εταιρία απέτυχε να απαντήσει στις έντονες επικρίσεις των εκπροσώπων των κατοίκων ότι η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που κατέθεσε στερείται περιεχομένου, αφού εξετάζει μόνο τις επιπτώσεις από την κατασκευαστική φάση της ΒΙ.ΠΕ. (τι επιπτώσεις θα έχει δηλαδή στην περιοχή η περίφραξη, η χάραξη δρόμων και το κτίσιμο των κτιρίων διοίκησης) κι όχι τις σοβαρές επιπτώσεις που θα έχει η λειτουργία μονάδων υψηλής όχλησης, όπως η μονάδα του φυσικού αερίου.

- Ο ελιγμός που επιχείρησαν ορισμένα μέλη της Επιτροπής Περιβάλλοντος να θέσουν όρους και περιορισμούς στην αιτούσα εταιρία (να δεσμευτεί ότι δεν θα εγκαταστήσει στη ΒΙ.ΠΕ. μονάδες πυρηνικής ενέργειας, καύσης σκουπιδιών ή επεξεργασίας τοξικών αποβλήτων) ήταν παραπλανητικός, καθώς η νομοθεσία επιτρέπει στην εταιρία να εγκαταστήσει με συνοπτικές διαδικασίες οποιαδήποτε μονάδα υψηλής όχλησης στο μέλλον. Ο ελιγμός αυτός έπεσε στο κενό, όπως και όλες οι προσπάθειες να πείσει η εταιρία τους παρευρισκόμενους κατοίκους για τις καλές της προθέσεις και την αξιοπιστία της.

- Ο ισχυρισμός της εταιρίας και ορισμένων μελών της Επιτροπής Περιβάλλοντος ότι η πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας επιθυμεί τη δημιουργία της ΒΙ.ΠΕ. στο Μαντούδι είναι εντελώς αυθαίρετος. Η κατάθεση 1600 υπογραφών και τα ψηφίσματα συλλόγων επαγγελματιών της περιοχής ενάντια στη ΒΙ.ΠΕ. και η δυναμική παρουσία αρκετού αριθμού κατοίκων στη συνεδρίαση, παρά το γεγονός ότι οι διαδικασίες αδειοδότησης προχωρούσαν εν κρυπτώ και εν μέσω καλοκαιριού δείχνουν το αντίθετο. Αν πιστεύουν ότι η πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας της βόρειας Εύβοιας επιθυμεί μια ΒΙ.ΠΕ., μπορούν να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα που παρέχει η νομοθεσία για διενέργεια δημοψηφισμάτων.

- Η τοποθέτηση των μελών της Επιτροπής Περιβάλλοντος (πλην της κ. Ντούρου, του κ. Στουπή και της κ. Σπανούδη) υπέρ της έγκρισης της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που κατάθεσε η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στερούνταν σοβαρής τεκμηρίωσης, αφού κανένα από αυτά τα μέλη δεν αποπειράθηκε καν να τεκμηριώσει τη συμβατότητα της ΒΙ.ΠΕ. με τα υφιστάμενα χωροταξικά πλαίσια ή να αποδείξει πως η Μελέτη αναφέρεται οποιαδήποτε μέτρα αντιμετώπισης των ρύπων.

- Θεωρούμε ανεπίτρεπτη την απουσία της πολιτικής ηγεσίας του Δήμου Μαντουδίου-Λίμνης-Αγ. Άννας από μια συνεδρίαση που καλούνταν να κρίνει το μέλλον ολόκληρης της βόρειας Εύβοιας. Συγχαίρουμε τους κ. Γ. Περήφανο και Α. Barrett, που αποτέλεσαν φωτεινή εξαίρεση, ήταν παρόντες και συμμετείχαν ενεργά στη συζήτηση της Επιτροπής.

Πιστεύουμε πως η αναβολή της συνεδρίασης για 10-15 μέρες, που πρότεινε ο πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος κάτω από την πίεση της μαζικής παρουσίας των κατοίκων, δίνει μια ανάσα στους κατοίκους, αλλά δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Καλούμε όλους τους κατοίκους της βόρειας Εύβοιας να εκδηλώσουν δυναμικά την αντίθεση τους στο σχεδιαζόμενο έγκλημα και να συμμετάσχουν μαζικά στην επόμενη σύσκεψη της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, όποτε αυτή οριστεί.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

Δευτέρα 5 Σεπτέμβρη 2011

Κατά συρροή εμπρηστές

2011-09-05T11:56:00.001+03:00

Άρθρο της Ηλέκτρας Κλείτσα

Την πρώτη Ιουλίου 2011, η Ένωση Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος (ΕΑΠΣ), προειδοποιούσε με ανακοίνωσή της, ότι τα τεράστια κενά που αντιμετώπιζε (και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει) το Πυροσβεστικό Σώμα θα έβαζαν και φέτος σε κίνδυνο τις δασικές εκτάσεις της χώρας, αλλά και την ασφάλεια των πυροσβεστών. Ανάμεσα στις ελλείψεις, ανέφερε τα εξής:

«1) Canadair Οκτώ (8) σε ετοιμότητα απ΄ τα εικοσιένα (21) που διαθέτουμε

2) Μισθωμένα ελικόπτερα μηδέν (0) απ΄ τα δώδεκα (12) κατ έτος

3) Ιδιόκτητα ελικόπτερα, καθηλωμένα, ασυντήρητα και οι χειριστές τους, στα σημεία του ορίζοντα

4) Υδροφόρα Πυρ/κά Οχήματα Διαθέσιμα στο 80%, εκτός λειτουργίας το 20%

5) Προμήθειες Ελαστικών οχημάτων σε διαδικασία ακύρωσης

6) Υποστήριξη υποδομών μειωμένη κατά 70% σε σχέση με προηγούμενα έτη

…

12) Ελλείψεις προσωπικού στο 33%. (≈ 4.100 κενές θέσεις)»

Η ανακοίνωση της ΕΑΠΣ έκλεινε με την ευχή «ο θεός να βάλει το χέρι του». Σήμερα, σχεδόν δύο μήνες μετά, είναι προφανές (όσο ήταν και αναμενόμενο), ότι ο θεός δεν έβαλε κανένα χέρι για να βοηθήσει τις αγωνιώδεις προσπάθειες των πυροσβεστών να περισώσουν ότι έχει απομείνει από το φυσικό πλούτο της χώρας. Για άλλη μια χρονιά, ο απολογισμός των δασικών πυρκαγιών είναι τραγικός (αν μπορούμε να μιλάμε για απολογισμό ενάμιση μήνα πριν τη λήξη της αντιπυρικής περιόδου):

- Πάνω από 70.000 στρέμματα καμμένων δασικών εκτάσεων στον Έβρο (δρυοδάση και ελατοδάση) ανάμεσα στα οποία και ένα κομμάτι του δάσους της Δαδιάς

- Δεκάδες χιλιάδες καμένα στρέμματα δάσους και χορτολιβαδικών εκτάσεων στην Αιτωλοακαρνανία και την Αρκαδία

- Άλλα 80 στρέμματα καμένου δάσους στο Σεϊχ Σου στη Θεσσαλονίκη

Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα των εκατοντάδων μικρών ή μεγάλων πυρκαγιών που εκδηλώθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα τον Ιούλη και τον Αύγουστο.

Εγκληματικές ελλείψεις

Δε θα μπορούσε να περιμένει κανείς τίποτα διαφορετικό, όταν η πυροσβεστική υπηρεσία λειτουργεί με 4.000 κενές θέσεις, με απαρχαιωμένο και ελλιπή εξοπλισμό. Ιδιαίτερα σε σχέση με τα εναέρια μέσα πυρόσβεσης (των οποίων η άμεση επέμβαση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στην καταπολέμηση μιας δασικής πυρκαγιάς), η κατάσταση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τραγελαφική. Την ίδια ώρα που σύμφωνα με την ΕΑΠΣ, τα ελικόπτερα της πυροσβεστικής παραμένουν καθηλωμένα λόγω έλλειψης συντήρησης, η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας αναγκάστηκε να ζητήσει τη συνδρομή της Γαλλίας και της Ισπανίας σε εναέρια μέσα πυρόσβεσης για να αντιμετωπιστεί η τεράστια δασική πυρκαγιά στον Έβρο.

Όσο για τις κενές θέσεις στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, όχι μόνο δυσκόλεψαν σε τεράστιο βαθμό τις προσπάθειες κατάσβεσης των πυρκαγιών, αλλά έθεσε και σε σοβαρό κίνδυνο τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των πυροσβεστών, που σε πολλές περιπτώσεις, και ιδιαίτερα τις ημέρες υψηλού κινδύνου αναγκάστηκαν να δουλέψουν ως και 12 ώρες συνεχόμενα. Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΑΠΣ στις 31/8: «Οι συνθήκες εργασίας που έχουν επιβληθεί στο πυροσβεστικό προσωπικό, χαρακτηρίζονται από εκβιαζόμενη απλήρωτη υπερεργασία, απάνθρωπα και εξοντωτικά ωράρια, απουσία συνθηκών και όρων υγιεινής και ασφάλειας εργασίας...»

Είναι προφανές, ότι με τόσο σοβαρές ελλείψεις, όσοι εμπρηστές κι αν συληφθούν, ο πραγματικός ένοχος για αυτή την ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή, όπως και για αυτές που προηγήθηκαν όλα τα τελευταία χρόνια, είναι η πλήρης απαξίωση και υποχρηματοδότηση στους τομείς της δασοπροστασίας και της καταπολέμησης των δασικών πυρκαγιών.

«Τι είναι δάσος» και τι αυθαίρετο;

Επιπλέον, όταν ο ίδιος ο Υπουργός Περιβάλλοντος ξεκινάει τη θητεία του με ομιλία στη βουλή (στις 21/6), στην οποία αναφέρει ότι πρέπει «να ανοίξουμε μια συζήτηση όχι μόνο για το τι είναι δάσος αλλά και τι θέλουμε να είναι δάσος» δε χρειάζεται πολλή φαντασία για να καταλάβει κανείς ποιο είναι το μήνυμα που παίρνουν οι επίδοξοι καταπατητές. Στην ίδια ομιλία εξηγεί πως μπορούν τα δάση να αποτελέσουν πηγή εσόδων για το κράτος λέγοντας «Στην χώρα μας στρουθοκαμηλίζουμε. Δεν είναι δυνατόν να «γκρεμίσεις» 1 εκατομμύριο αυθαίρετα κτίσματα … Με εξαίρεση τα αυθαίρετα που προκαλούν μεγάλη περιβαλλοντική επιβάρυνση, οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων θα καταβάλουν με τρόπο κοινωνικά δίκαιο τις οφειλόμενες εισφορές».

Θεωρητικά βέβαια υποτίθεται ότι τα αυθαίρετα που βρίσκονται σε δασικές ή αναδασωτέες περιοχές θα εξαιρεθούν από τη ρύθμιση και θα θεωρηθούν «κατεδαφιστέα». Από τη στιγμή ωστόσο που κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά «τι είναι δάσος» (η διαδικασία έκδοσης δασικών χαρτών βρίσκεται σε πρωταρχικό στάδιο), ενώ ο υπουργός προτείνει να συζητήσουμε από την αρχή «τι θέλουμε να είναι δάσος», το πιο πιθανό είναι να δούμε μέσα στα επόμενα χρόνια στις καμένες εκτάσεις του φετινού καλοκαιριού (όπως και των προηγούμενων), να ξεφυτρώνουν βίλλες που δε θα προκαλούν «μεγάλη περιβαλλοντική επιβάρυνση» και επομένως θα νομιμοποιούνται καταβάλλοντας «τις οφειλόμενες εισφορές».

Νεκροταφείο σε μια νύχτα

Μέσα στο ίδιο κλίμα της πλήρους απαξίωσης των δασικών εκτάσεων, παραμονές δεκαπενταύγουστου, ο δήμαρχος Γλυφάδας σε συνεργασία με τη Μητρόπολη Γλυφάδας, κατάφερε μέσα σε μια νύχτα και υπό το άγρυπνο βλέμμα υπαλλήλων ιδιωτικής εταιρίας security να περιφράξει αναδασωτέα έκταση μέσα στην Α ζώνη προστασίας του Υμηττού και να κατασκευάσει νεκροταφείο με οκτώ τάφους και προκάτ εκκλησία. Μάλιστα, στις 19 Αυγούστου, ο Μητροπολίτης τέλεσε τρισάγιο στη μνήμη των οκτώ νεκρών που «αξιοποιήθηκαν» από το δήμο ώστε να κατοχυρωθεί με συνοπτικές διαδικασίες η πρωτοφανής καταπάτηση.

Οι επικλήσεις της θρησκευτικής ηγεσίας της περιοχής στο μεγαλοδύναμο δεν πήγαν χαμένες. Το αυτοσχέδιο νεκροταφείο ήταν μια από τις λίγες εκτάσεις της περιοχής που γλίτωσαν από τη φωτιά της 25ης Αυγούστου. Φαίνεται ότι και το χέρι του θεού έχει τις προτιμήσεις του. Φυσικά δεν είχαν την ίδια τύχη αρκετές δεκάδες στρέμματα που είχαν πρόσφατα αναδασωθεί.

Διεκδικούμε:

- Να καλυφθούν άμεσα οι κενές οργανικές θέσεις στην πυροσβεστική και τη δασική υπηρεσία

- Να αυξηθούν δραστικά οι δαπάνες για τον εξοπλισμό της πυροσβεστικής

- Να αυξηθούν δραστικά οι δαπάνες για τα έργα πρόληψης (αντιπυρικές ζώνες, δασικοί δρόμοι, δίκτυο κρουνών και υδατοδεξαμενών, καθαρισμοί κοκ).

- Να καταρτιστεί άμεσα δασολόγιο κάτω από συνθήκες διαφάνειας και ελέγχου όπου αποφασιστικό λόγο θα έχουν οι περιβαλλοντικές και εθελοντικές οργανώσεις, οι συνδικαλιστικούς φορείς (π.χ. των πυροσβεστών, των δασοφυλάκων κλπ) και οι τοπικές κοινωνίες, έτσι ώστε να μην «εξαφανιστούν» τα μισά δάση κατά τη διάρκεια της χαρτογράφησης από τους διάφορους επιτήδειους

- Να αναδασωθούν όλες οι καμένες δασικές εκτάσεις. Αναδάσωση σύμφωνα με τις οδηγίες των ειδικών επιστημόνων και όχι για λόγους εντυπώσεων και διαφήμισης

- Να κατεδαφιστούν όλα τα αυθαίρετα που υπάρχουν στα ελληνικά δάση (με αποζημίωση μόνο των φτωχών μικροϊδιοκτητών) καθώς και όλες οι αυθαίρετες επιχειρηματικές εγκαταστάσεις

Γ. Παπακωνσταντίνου: από τους τραπεζίτες στους χρυσοθήρες

2011-07-15T12:24:00.001+03:00

Άρθρο της Ηλέκτρας Κλείτσα

«Ο Υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, υπέγραψε σήμερα την Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) του έργου των Μεταλλευτικών Μεταλλουργικών Εγκαταστάσεων Μεταλλείων Κασσάνδρας Χαλκιδικής της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός ΑΕΜΒΧ, αφού για την αξιολόγηση της υποβληθείσας Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων τηρήθηκαν πλήρως τα προβλεπόμενα από την Εθνική και Κοινοτική νομοθεσία και έγινε μακρά διαβούλευση με την τοπική κοινωνία και φορείς της περιοχής καθώς και τις συναρμόδιες Υπηρεσίες άλλων Υπουργείων».

Με αυτό τον τρόπο ξεκινάει το δελτίο τύπου του ΥΠΕΚΑ για την έγκριση της περιβαλλοντικής μελέτης που υπέβαλε η εταιρία «Ελληνικός Χρυσός», προκειμένου να επεκτείνει τις μεταλλευτικές της δραστηριότητες στη βορειοανατολική Χαλκιδική. Την ίδια ώρα βέβαια που το ΥΠΕΚΑ κάνει πανυγηρικά δεκτούς τους περιβαλλοντικούς όρους και μας διαβεβαιώνει ότι «τηρήθηκαν πλήρως τα προβλεπόμενα από την Εθνική και Κοινοτική νομοθεσία και έγινε μακρά διαβούλευση με την τοπική κοινωνία και φορείς της περιοχής», η ίδια η τοπική κοινωνία έχει διαφορετική άποψη.

Οι κάτοικοι της περιοχής, οι Επιτροπές Αγώνα από τη Χαλκιδική μέχρι τη Θεσσαλονίκη καταγγέλλουν ότι το έργο θα έχει καταστροφικές επιπτώσεις για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία και δηλώνουν ότι δεν θα επιτρέψουν την κατασκευή και τη λειτουργία του.

Η έκταση του έργου

Σύμφωνα με το δελτίο τύπου του ΥΠΕΚΑ οι νέες μεταλλευτικές εγκαταστάσεις θα εκτείνονται σε μια τεράστια έκταση στη βορειοανατολική Χαλκιδική. Μια περιοχή με μεγάλες δασικές εκτάσεις με προστατευόμενα είδη φυτών και ζώων, ποτάμια, αλλά και έντονη σεισμική δραστηριότητα.

«Το συνολικό έργο αναπτύσσεται:

- στο Μαντέμ Λάκκο του Δήμου Αριστοτέλη όπου θα εγκατασταθεί νέο εργοστάσιο εμπλουτισμού και μεταλλουργία και θα ξεκινά η υπόγεια σήραγγα σύνδεσης με το μεταλλείο Ολυμπιάδας

- στην Ολυμπιάδα με την ανάπτυξη του υπόγειου μεταλλείου και την απομάκρυνση / αποκατάσταση της παλιάς λίμνης τελμάτων και άλλων ρυπασμένων χώρων καθώς και του παλαιού εργοστασίου εμπλουτισμού

- στις Σκουριές με την ανάπτυξη επιφανειακού/υπογείου μεταλλείου και εργοστασίου εμπλουτισμού

- στις Μαύρες Πέτρες/ Μαντέμ Λάκκο με την ανάπτυξη και εξάντληση του κοιτάσματος του υπογείου μεταλλείου και

- στο Στρατώνι με την επέκταση και εκσυγχρονισμό του υφιστάμενου λιμένα και την απομάκρυνση του παλαιού εργοστασίου εμπλουτισμού».

Ποιο είναι το πρόβλημα με την εξόρυξη χρυσού;

Η εξόρυξη χρυσού γίνεται είτε σε τεράστιους ανοικτούς κρατήρες, είτε σε ορύγματα κλειστού τύπου. Και στις δύο περιπτώσεις, το υλικό που εξορύσσεται δεν είναι καθαρός χρυσός, αλλά αναμεμειγμένα πετρώματα. Για να απομονωθεί ο χρυσός, τα πετρώματα αυτά «ξεπλένονται» με κυάνιο, διαδικασία που είναι γνωστή ως «κυάνωση». Το κυάνιο είναι ένα επικίνδυνο δηλητήριο, θανατηφόρο ακόμη και σε πολύ μικρές δόσεις. Μετά το «ξέπλυμα», το κυάνιο συγκεντρώνεται στις λεγόμενες «λίμνες τελμάτων», δηλαδή δεξαμενές μέσα στα όρια της εξορυκτικής μονάδας, στις οποίες καταλήγουν τα απόβλητα της κατεργασίας του χρυσού.

Η χρήση του κυανίου στις μεταλλευτικές δραστηριότητες θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία, αφού μπορεί πολύ εύκολα να «δραπετεύσει» από τις δεξαμενές στις οποίες συγκεντρώνεται, δηλητηριάζοντας λίμνες, ποτάμια, θάλασσες, αλλά και τα υπόγεια νερά μιας περιοχής, όπως και κάθε ζωντανό οργανισμό που εξαρτάται από τα νερά αυτά.

Το 2000, διέρρευσαν από μονάδα εξόρυξης και επεξεργασίας χρυσού στο Ρουμανία 100.000 κυβικά μέτρα νερού, «εμπλουτισμένα» με κυάνιο και βαρέα μέταλλα, που κατέληξαν στον ποταμό Tisia και στη συνέχεια στο Δούναβη, σκοτώνοντας δεκάδες χιλιάδες ψάρια και στέλνοντας πάνω από εκατό ανθρώπους στο νοσοκομείο.

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι ακόμη και το ευρωκοινοβούλιο υιοθέτησε ψήφισμα υπέρ της πλήρους απαγόρευσης του κυανίου στις εξορυκτικές δραστηριότητες, η ευρωπαϊκή επιτροπή το απέρριψε, με αποτέλεσμα η χρήση του δηλητηριώδους στοιχείου να παραμένει νόμιμη σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Επιπλέον, η εξόρυξη χρυσού απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες βαρέων μετάλλων (κυρίως αρσενικού, αλλά και υδράργυρου, μόλυβδου, καδμίου, νικελίου κ.α.), τόσο στην ατμόσφαιρα, όσο και στους υδατικούς πόρους της περιοχής. Οι ουσίες αυτές σχετίζονται άμεσα με την εμφάνιση καρκίνου και άλλων σοβαρών ασθενειών.

Τι λένε οι επιστημονικοί φορείς;

Δεν είναι μόνο οι τοπική κοινωνία που διαφωνεί με την αδειοδότηση του έργου, αλλά και επιστημονικοί φορείς, οι οποίοι μάλιστα έχουν κάνει πολύ συγκεκριμένη κριτική στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε.). Κριτική που αγνοήθηκε επιδεικτικά από το ΥΠΕΚΑ, που έσπευσε να εγκρίνει την Μ.Π.Ε., με βασικό επιχείρημα την ανάπτυξη της περιοχής.

Το ΤΕΕ – ΤΚΜ (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας – Τομέας Κεντρικής Μακεδονίας)

Το ΤΕΕ, αναφερόμενο στο σύνολο της Μ.Π.Ε. εντοπίζει ελλιπή τεκμηρίωση, υποτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και προτείνει να μην αδειοδοτηθεί το έργο:

«…επιχειρείται υποβάθμιση του μεγέθους και της σημασίας των επιπτώσεων με ελλιπή πολλές φορές επιστημονικά δεδομένα και παρατηρούνται τόσο ελλείψεις στην τεκμηρίωση μελετών ασφαλείας και επιστημονικών μεθόδων όσο και παρεκκλίσεις από τις διαδικασίες που προβλέπει η Ευρωπαϊκή και η Εθνική νομοθεσία. Επιπλέον, η έκταση των μη αναστρέψιμων βλαβών κυρίως στο υδατικό περιβάλλον είναι δυσανάλογη σε σχέση με τα μεγέθη και τα όρια ανοχής της περιοχής, ενώ γίνεται χρήση επικίνδυνων τοξικών ουσιών όπως κυάνιο και αρσενικό, χωρίς απόδειξη ασφαλούς τρόπου διαχείρισής τους».

Η επιτροπή περιβάλλοντος το Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Να μην εγκριθεί η Μ.Π.Ε. πρότεινε και το τμήμα περιβάλλοντος του ΑΠΘ. Με ένα λεπτομερές κείμενο εξηγεί τα κενά της μελέτης, αλλά και την περιβαλλοντική καταστροφή που θα προκαλέσει το έργο της «Ελληνικός Χρυσός» σε ολόκληρη την περιοχή. Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα του κειμένου.

Για το φυσικό περιβάλλον της περιοχής

«Το προτεινόμενο έργο στις Σκουριές αποτελεί βίαιη επέμβαση στο περιβάλλον, σε μοναδική φυσική περιοχή αρχέγονου δάσους, που θα αλλάξει το τοπίο με τρόπο ουσιαστικά ανεπανόρθωτο».

«Ιδιαίτερα αναφέρουμε ότι τα δάση Οξιάς με Ilex και Taxus πλούσια σε επίφυτα (Ilici-Fagion) αποτελούν οικότοπο σπάνιο και σημαντικό για την Ελλάδα και έχει προταθεί η ανακήρυξή του σε φυσικό απόθεμα».

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στο χάρτη της περιοχής δεν είναι δύσκολο να φανταστεί το μέγεθος της καταστροφής. Σύμφωνα με αρκετές εκτιμήσεις, οι τεράστιοι κρατήρες εξόρυξης απειλούν με αφανισμό χιλιάδες στρέμματα δάσους. Ακόμη όμως κι αν η έκταση που θα αποψιλωθεί για την κατασκευή των μεταλλείων, των εργοστασίων και των υπόλοιπων εγκαταστάσεων είναι μικρότερες, ακόμη κι αν ανάμεσα στις εγκαταστάσεις αυτές μείνουν ανέπαφες αρκετές «πράσινες τούφες», η καταστροφή θα είναι ανυπολόγιστη, δεδομένου ότι ένα ενιαίο οικοσύστημα δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει ανεπηρέαστο αν στη μέση του «φυτρώσει» ένα λατομείο, ή μια λίμνη (ειδικά αν αυτή περιέχει κυάνιο).

Για τους υδατικούς πόρους

«Η μεταλλευτική δραστηριότητα έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα στους υδατικούς πόρους της περιοχής. Η απορροή μεταλλείων στην περιοχή της Ολυμπιάδας, που υφίσταται επεξεργασία, ανέρχεται σε 350 m3/h. Η παροχή αυτή αντιστοιχεί σε ανάγκες ύδρευσης 40.000 κατοίκων περίπου».

«… η άντληση νερού για την προβλεπόμενη εξόρυξη μέχρι τη στάθμη -663m, μπορεί να προκαλέσει φαινόμενα υφαλμύρισης του παράκτιου υδροφορέα».

Επομένως δεν μιλάμε μόνο για το ενδεχόμενο (ή μάλλον τη βεβαιότητα – αργά ή γρήγορα) δηλητηρίασης των υπέργειων και υπόγειων υδροφορέων, αλλά την κατασπατάληση των υδατικών πόρων ολόκληρης της περιοχής.

Σε περίπτωση μάλιστα που προκληθούν πράγματι φαινόμενα υφαλμύρισης (εισχώρηση του θαλάσσιου νερού στους υπόγειους υδροφορείς κοντά στις ακτές, εξαιτίας της μεγάλης άντλησης του γλυκού νερού που προϋπήρχε), αυτό δε θα επηρεάσει μόνο τα αποθέματα νερού της περιοχής, αλλά και την ποιότητα του εδάφους.

Για την ατμοσφαιρική ρύπανση

«Ιστορικά, και μέχρι σήμερα, οι μεταλλευτικές δραστηριότητες είχαν πολύ σημαντικές επιπτώσεις στην ποιότητα του αέρα, κυρίως λόγω των εκπομπών αιωρουμένων σωματιδίων και βαρέων μετάλλων στην ατμόσφαιρα».

«Από την ανάπτυξη του νέου μεταλλείου στις Σκουριές υπολογίζεται ότι θα εκπέμπονται μέχρι ~430 t/y PM10 (ανάλογα με το έτος λειτουργίας) μόνο από την επιφανειακή εξόρυξη του μεταλλεύματος και των στείρων. Οι εκπομπές αυτές είναι πολύ μεγάλες, συγκρίσιμες σε μέγεθος με τις εκπομπές PM10 από τις οδικές μεταφορές για όλες τις κατηγορίες οχημάτων (ΙΧ, φορτηγά, λεωφορεία, δίκυκλα) στην Θεσσαλονίκη και τις εκπομπές PM10 από την εξόρυξη λιγνίτη στα μεγάλα ορυχεία της ΔΕΗ στην κοιλάδα της Εορδαίας …».

PM10 ονομάζονται τα αιωρούμενα σωματίδια με διάμετρο μέχρι 10 μm. Τα σωματίδια αυτά είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα, αφού το μέγεθός τους, τους επιτρέπει να εισέρχονται στο αναπνευστικό σύστημα προκαλώντας σημαντικές βλάβες στους πνεύμονες, την καρδιά, το νευρικό σύστημα, κ.α.

Για τη μέθοδο επεξεργασίας για την απόληψη χρυσού

«Η μέθοδος της ακαριαίας τήξης (flash smelting) που προτείνεται να εφαρμοσθεί για την τελική απόληψη του χρυσού, δεν δίνει καθαρό χρυσό αλλά μίγματα χρυσού με χαλκό, μόλυβδο και σίδηρο (στην εξεταζόμενη περίπτωση). Η ΜΠΕ δεν αναφέρει το πώς θα γίνει ο διαχωρισμός των μιγμάτων αυτών και ειδικότερα αν θα επιτευχθεί με κυάνωση».

Ακόμη κι όταν οι εταιρίες εξόρυξης χρυσού επιμένουν ότι θα χρησιμοποιήσουν εναλλακτικές μεθόδους, «χωρίς κυάνιο», (όπως ισχυρίζεται σήμερα η «Ελληνικός Χρυσός»), δεν είναι ιδιαίτερα πειστικές. Κυρίως όταν επιστήμονες επιμένουν ότι η εξόρυξη χρυσού χωρίς κυάνιο είναι πρακτικά ανεφάρμοστη, και όσο η χρήση κυανίου στις μεταλλευτικές δραστηριότητες δεν έχει απαγορευτεί, είναι προφανές ότι οι «εναλλακτικές μέθοδοι» είναι το παραμύθι που χρησιμοποιούν οι εταιρίες μέχρι να πάρουν την πολυπόθητη αδειοδότηση...

Τα συμπεράσματα

«Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεδομένα, το Συμβούλιο Περιβάλλοντος του ΑΠΘ προτείνει να μην γίνει αποδεκτή η ΜΠΕ και να μην προχωρήσει η αδειοδότηση του έργου».

Το ΥΠΕΚΑ ωστόσο έχει άλλη γνώμη. Αγνοώντας πλήρως τις προειδοποιήσεις της επιστημονικής κοινότητας, το δελτίο τύπου του υπουργείου θεωρεί ότι υπάρχει η «δυνατότητα επανεκκίνησης της μεταλλευτικής δραστηριότητας σε μια περιοχή που από την αρχαιότητα γνώρισε και έζησε με αυτή.

Όμως σήμερα η επανεκκίνηση αυτή γίνεται:

α) με την πλέον σύγχρονη λογική,

β) τους αυστηρότερους κανόνες της επιστήμης και της τεχνικής και

γ) τις πλέον αυστηρές περιβαλλοντικές απαιτήσεις».

Στην πραγματικότητα βέβαια, η ουσία του ζητήματος βρίσκεται στην τελευταία παράγραφο του δελτίου τύπου: «οι προοπτικές της μεταλλευτικής δραστηριότητας στη Ελλάδα ανοίγονται σε ένα νέο δρόμο όπου η διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος, η κοινωνική ευθύνη και η οικονομική ανάπτυξη συμβαδίζουν προς όφελος της χώρας». Ούτε κοινωνική ευθύνη, ούτε προστασία του περιβάλλοντος. Από όλες τις σάλτσες του κ. Παπακωνσταντίνου, αρκεί να κρατήσουμε μόνο το την τελευταία φράση: οικονομική ανάπτυξη προς το όφελος της χώρας.

Στην πραγματικότητα βέβαια, ο μόνος που θα ωφεληθεί από την επένδυση δεν είναι ούτε η χώρα, ούτε η τοπική κοινωνία, αλλά ο «Ελληνικός Χρυσός» και η «European Goldfields». Ακόμη και οι 1.800 θέσεις εργασίας που υπόσχεται το ΥΠΕΚΑ είναι αδύνατο να αντισταθμίσουν τις απώλειες. Ας κλείσουμε (προς το παρόν) αυτό το τεράστιο θέμα, με ένα απόσπασμα της ανακοίνωσης των Επιτροπών Αγώνα Χαλκιδικής, στα πλαίσια εκδήλωσης που διοργάνωσαν το Μάη στη Θεσσαλονίκη:

«…κυβερνητικά στελέχη, ΜΜΕ και μεγαλοεπιχειρηματίες, σύγχρονοι «χρυσοθήρες», προσπαθούν να πείσουν ότι ο χρυσός της Χαλκιδικής θα σώσει τη Χαλκιδική και ολόκληρη τη χώρα. Οι κάτοικοι όμως ξέρουν ότι ο χρυσός και τα κέρδη θα πάνε στα χέρια λίγων. Με σεβασμό στους εργαζόμενους οι οποίοι απασχολούνται (ή ευελπιστούν να απασχοληθούν) στην εν λόγω επιχείρηση, θεωρούμε ότι η καταστροφή που θα επέλθει στην περιοχή βαραίνει περισσότερο από τις προσωρινές θέσεις εργασίας τους, σε σχέση με την απώλεια πολύ περισσότερων θέσεων εργασίας στους παραδοσιακούς τομείς του τουρισμού και της αγροτοκτηνοτροφίας, αφού το περιβαλλοντικό κόστος θα είναι ανυπολόγιστο και μόνιμο».

Το τίμημα της αλήθειας, την εποχή του μνημονίου, είναι καυτό

2011-07-12T14:17:00.001+03:00

Αναδημοσιεύουμε ανακοίνωση της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος (ΕΑΠΣ), της 10ης Ιουλίου 2011. Η ανακοίνωση απαντάει σε δελτίο τύπου του Αρχηγείου του Πυροσβεστικού Σώματος σε σχέση με τα κενά στον εξοπλισμό, τα πυροσβεστικά οχήματα και τα εναέρια μέσα δασοπυρόσβεσης. Το δελτίο τύπου του Αρχηγείου αναφέρει τα εξής:

"Αναφορικά με χθεσινό ρεπορτάζ, σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων στις 20:00, σας γνωρίζουμε ότι είναι ανακριβή τα στοιχεία που ανέφερε ο Πρόεδρος της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος όσον αφορά την επιχειρησιακή ετοιμότητα για την αντιπυρική περίοδο που διανύουμε.

Σχετικά έχει τοποθετηθεί ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κος Μανώλης Όθωνας στις 24/06/2011 στη Βουλή σε επίκαιρη επερώτηση βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας.

Σας επισημαίνουμε ότι η αρμοδιότητα του Πυροσβεστικού Σώματος για τις δασικές πυρκαγιές είναι η καταστολή τους και μόνο".

Α/Α 2439a, Ώρα 15:15, Αθήνα 10/07/2011

Ας δούμε τι απαντάει η ΕΑΠΣ:

Το τίμημα της αλήθειας, την εποχή του μνημονίου, είναι καυτό

Αρ. Πρωτ. : 2474 // 10-07-2011

Μας προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση η έκδοση ειδικού Δελτίου Τύπου από το Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος που απαντά σε μια «αράδα» δήλωση του Προέδρου της ΕΑΠΣ στο χθεσινό δελτίο του MEGA, όταν ουδέποτε από ότι θυμόμαστε έχει δοθεί απάντηση στις δεκάδες ανακοινώσεις-καταγγελίες-παρεμβάσεις-δημοσιεύσεις-αναρτήσεις μας. Για το γεγονός τώρα, Κυριακή μεσημέρι, (ώρα 15.15) και με στάδιο υψηλής επικινδυνότητας στην Αττική, το Αρχηγείο Π.Σ. να ασχολείται με χθεσινοβραδινές δηλώσεις, μάλλον η έμπνευση είναι «άνωθεν». Γιατί το Δ.Τ. κλείνει με μια ουσιαστική αναντιστοιχία: «Σας επισημαίνουμε ότι η αρμοδιότητα του Πυροσβεστικού Σώματος για τις δασικές πυρκαγιές είναι η καταστολή τους και μόνο».

Όταν ο Αρχηγός του Π.Σ. Αντιστράτηγος Στυλιανός Στεφανίδης στις 4-5-2011, παρουσία και των πολιτικών του προϊσταμένων, κατά την ομιλία του τόνιζε μεταξύ άλλων: «Η αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών στηρίζεται σε τέσσερεις άξονες. Στην πρόληψη, στην προκαταστολή, στην καταστολή και στην αποκατάσταση. Στο σημαντικότερο έργο της πρόληψης είναι να πετύχουμε, σήμερα ενεργούς πολίτες οι οποίοι θα έχουν αυξημένη περιβαλλοντική συνείδηση και θα συμμετέχουν στη διαφύλαξη της δασικής μας περιουσίας σε όλα τα στάδια, καθώς επίσης και όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς στην πρόληψη να αναλάβουν τις δράσεις που τους αντιστοιχούν προκειμένου να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα. [...]

Πέρα από τα παραπάνω, η Ένωση μας, από τις αρχές της αντιπυρικής περιόδου, με δημόσιες παρεμβάσεις έκρουσε, αλλά και συνεχίζει να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τα προβλήματα του πυροσβεστικού προσωπικού, του Πυροσβεστικού Σώματος, αλλά δήλωνε και την ανησυχία της για την αντιπυρική προετοιμασία του φετινού καλοκαιριού. Προβλήματα που εκθέσαμε στο σύνολο της κοινωνίας (πολιτικά κόμματα, ΜΜΕ, Γ.Γ.Π.Π,) εκτός από τους αξιότιμους κ.κ. Υπουργό και Υφυπουργό ΠΡΟ.ΠΟ. οι οποίοι και μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεί τον χρόνο για να μας συναντήσουν. Ειδικότερα ο κ. Παπουτσής θα πρέπει να τονίσουμε ότι είναι ο μόνος Υπουργός μας, που στα 15 έτη λειτουργίας του συνδικαλισμού μας, και στην πολύμηνη υπουργική του θητεία, δεν «διαβουλεύτηκε» μαζί μας, αποδεικνύοντας το ουσιαστικό περιεχόμενο της «επονομαζόμενης ανοικτής διαβούλευσης».

Επειδή οι μεν θητείες υμών και ημών είναι προσωρινές, αλλά ο φυσικός πλούτος της πατρίδας μας πρέπει να διαφυλαχτεί και για τα παιδιά μας και επιπλέον μετά από κάθε καταστροφή τον πυροβολισμό τον δέχεται ως εξιλαστήριο θύμα ο Πυροσβέστης, εμείς θα συνεχίζουμε με υπευθυνότητα να εκπέμπουμε το δικό μας SOS.

Η φωνή μας βέβαια χαλάει την νεκρική σιωπή που επιβάλει η «μνημονιακή διαχείριση».

Γι αυτό και η πολιτική ηγεσία ακολουθεί το γνωστό δρόμο της συκοφάντησης του συνδικαλιστικού μας κινήματος.

Το πρώτο λάκτισμα, δόθηκε από τον κ. Υφυπουργό ΠΡΟ.ΠΟ. στην ομιλία του στη Βουλή στις 24-6-2011 όταν βάφτισε την κραυγή της αγωνίας μας ως:

«άκριτες συνδικαλιστικές ανακοινώσεις, ισχυρισμούς και επικλήσεις, οι οποίες δεν έχουν πάντα την ίδια ουσιαστική επεξεργασία και αυθεντικότητα στοιχείων, των οποίων η σοβαρότητα μιας συζήτησης στο επίπεδο της Εθνικής Αντιπροσωπείας, κατά τη γνώμη μου, προϋποθέτει».

Και βέβαια η ταπεινότητά μας δεν θα μπορούσε παρά να παραθέσει «παρά μόνο την ακρίβεια των στοιχείων». Δήλωση Υφυπουργού κ. Εμ. Όθωνα στη Βουλή 24-6-2011:

«όμως, έχουμε καταφέρει από το σύνολο των τριάντα εννέα, αν δεν κάνω λάθος, αεροσκαφών του εθνικού μας στόλου να έχουμε πρόβλημα αυτή τη στιγμή μόνο με τέσσερα, των οποίων τα τρία τέλος της επόμενης εβδομάδας και αυτά θα πάνε στη θέση τους και ένα, που και αυτό είχε προβλήματα και κατά την περσινή περίοδο, ελπίζουμε ότι και αυτό μέσα στον Ιούλιο θα τεθεί στη διάθεση του Πυροσβεστικού Σώματος».

Πίνακας ετοιμοτήτων α/φων 24-6-2011. (ημέρα των παραπάνω δηλώσεων)

Πρώτο φως 05.33: εκτός λειτουργίας 7 αεροσκάφη (3 CL 415 και 4 CL 215)

Πίνακας ετοιμοτήτων α/φων 6-7-2011.(αρκετές μέρες μετά την ημερομηνία της πλήρης ετοιμότητας των α/φων σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Εμ.Όθωνα.)

Πρώτο φως 05.39: εκτός λειτουργίας 5 αεροσκάφη (2 CL 415 και 3 CL 215)

Και σε κάθε περίπτωση η δική μας ανησυχία δεν έγκειται απλά μόνο στον αριθμό που μέρα με τη μέρα μπορεί να διαφοροποιείται αλλά στο μείζον της ουσιαστικής του επιχειρησιακής αξιοποίησης που δυστυχώς και ο αξιότιμος κ. Υφυπουργός συμμερίζεται τις «άκριτες και άνευ ουσιαστικής αυθεντικότητας και επεξεργασίας» απόψεις μας, δηλώνοντας στις 24-6-2011 στη Βουλή: «αυτός ο εθνικός στόλος αεροπυρόσβεσης είναι πεπαλαιωμένος και προβληματικός»

Επίσης για τη δεύτερη επίσης αγωνία μας για τη μη ορθή συντήρηση των πυροσβεστικών οχημάτων και ιδιαίτερα των ελαστικών τους, δυστυχώς και σε αυτό ο κ. Υφυπουργός κ. Εμ. Όθωνας, συμφωνεί μαζί μας, μιας και στην ομιλία του, πάλι στις 24-6-2011 στη Βουλή δήλωνε: «Σε ότι αφορά τα ελαστικά, πράγματι υπάρχει σοβαρό ζήτημα, διότι οι σχετικοί διαγωνισμοί από την Ενιαία Αρχή Προμηθειών του Υπουργείου Ανάπτυξης οι μισοί είναι προς ακύρωση και οι άλλοι καθυστερούν»

Στην δευτερολογία του δε, δήλωνε: «και εν πάση περιπτώσει παρά το πρόβλημα των διαγωνισμών, αν χρειαστούν ελαστικά έχουμε βρει τον τρόπο να έχουν». Δήλωση βέβαια που δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε, μιας και δεν γνωρίζουμε άλλο διαφανή και νόμιμο τρόπο προμήθειας σύμφωνα με τα ισχύοντα του δημοσίου λογιστικού.

Επίσης η άποψή που διατυπώνουμε για την παλαιότητα του στόλου των πυροσβεστικών οχημάτων είναι ότι το 9% είναι άνω των 30 ετών, το 3% άνω των 35% και το 20% είναι άνω των 20 ετών, και άνω των 15 ετών το ποσοστό υπερβαίνει το 30%. Η αξιοπιστία αυτών των οχημάτων είναι αυτό που μας ανησυχεί. Τέλος για «το ατόπημα μας» αυτής της μη «σοβαρής κριτικής» ζητάμε συγγνώμη ειδικά από την πολιτική μας ηγεσία και θέλουμε να πιστεύουμε ότι όπως δήλωσε και ο κ Υφυπουργός ότι μας διέθεσε «κράνος φίλτρου, κουκούλα και φακό» να μη μας θεωρήσει «αγανακτισμένους ταραξίες» και να μη μας «ψεκάσει» με τα «γνωστά χημικά της πλατείας Συντάγματος»

Ο νέος υπουργός περιβάλλοντος (με δικά του λόγια)

2011-07-07T18:29:00.000+03:00

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου θεωρήθηκε από πολλούς ο «τιμωρημένος» του ανασχηματισμού, αφού μεταφέρθηκε από το υπουργείο Οικονομικών στο «ταπεινό» υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής. Ωστόσο ενδέχεται τα πράγματα να είναι λίγο πιο περίπλοκα από ότι φαίνονται…

Ιδιαίτερα μετά την ομιλία του κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την ψήφο εμπιστοσύνης στη «νέα» κυβέρνηση στη βουλή στις 21/6, αυξάνονται οι φόβοι ότι η νέα του δουλειά θα είναι να αποτελειώσει αυτό που άφησε στη μέση στο προηγούμενο πόστο του και όσα δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει η προκάτοχός του, κ. Μπιρμπίλη.

Ας δούμε μόνο μερικά ενδεικτικά σημεία της ομιλίας του:

Για τα δάση, τους δασικούς χάρτες, τα αυθαίρετα…

«Να δείξουμε ότι η Πράσινη Ανάπτυξη είναι πρώτα από όλα - και πάνω από όλα - ανάπτυξη. Με κεφαλαίο Α. Ανάπτυξη που δημιουργεί θέσεις εργασίας, που αναδεικνύει και μετατρέπει σε πηγή πλούτου τα πλεονεκτήματα της χώρας μας. Είτε μιλάμε για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είτε μιλάμε για το φυσικό περιβάλλον, τον ήλιο, την θάλασσα, τα δάση».

Πως μπορούν να μετατραπούν σε πηγή πλούτου τα δάση; Ο υπουργός το εξηγεί παρακάτω: «Στην χώρα μας στρουθοκαμηλίζουμε. Δεν είναι δυνατόν να «γκρεμίσεις» 1 εκατομμύριο αυθαίρετα κτίσματα … Με εξαίρεση τα αυθαίρετα που προκαλούν μεγάλη περιβαλλοντική επιβάρυνση, οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων θα καταβάλουν με τρόπο κοινωνικά δίκαιο τις οφειλόμενες εισφορές».

Ποιος ακριβώς καθορίζει το μέγεθος της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης; Ποια είναι τα αυθαίρετα που επιβαρύνουν σημαντικά το περιβάλλον και πρέπει κατά τον υπουργό να γκρεμιστούν, και ποια αυτά που θα αποτελέσουν απλά μια νέα πηγή εσόδων για την κυβέρνηση; Αυτό ο υπουργός δεν το διευκρινίζει. Ωστόσο η δήλωση του ότι πρέπει «να ανοίξουμε μια συζήτηση όχι μόνο για το τι είναι δάσος αλλά και τι θέλουμε να είναι δάσος», δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για το μέλλον των δασικών εκτάσεων της χώρας.

Ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία τόσο η Δασική Υπηρεσία, το Πυροσβεστικό Σώμα, αλλά και συνολικά οι υπηρεσίες δασοπροστασίας της χώρας βρίσκονται στη χειρότερη φάση που έχουν υπάρξει ποτέ, λόγω της ακραίας υποχρηματοδότησης τους, τέτοιου είδους δηλώσεις ρίχνουν κυριολεκτικά λάδι στη φωτιά…

Για τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις

«Μείωση των έργων και δραστηριοτήτων για τα οποία απαιτείται περιβαλλοντική αδειοδότηση σύμφωνα με ό,τι προβλέπει η σχετική Ευρωπαϊκή Οδηγία … Κατάργηση της προμελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τη συντριπτική πλειοψηφία των έργων και δραστηριοτήτων».

«Απαλλαγή από τη διαδικασία των περιβαλλοντικών επιπτώσεων έργων και δραστηριοτήτων που έχουν τοπικές μόνο επιπτώσεις στο περιβάλλον, όπως π.χ. μικρές ξενοδοχειακές μονάδες, βιοτεχνίες και βιομηχανίες χαμηλής όχλησης».

Το μήνυμα είναι σαφές: καταργούμε, ή τουλάχιστον περιορίζουμε δραστικά τις χρονοβόρες διαδικασίες έγκρισης περιβαλλοντικών όρων για επιχειρηματικές δραστηριότητες. Ελάτε να χτίσετε, να ανοίξετε δρόμους, να κατασκευάσετε βιομηχανικές μονάδες, ξενοδοχεία, εμπορικά κέντρα, γρήγορα, απλά και χωρίς να χρειάζεται να παρουσιάσετε μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ιδιαίτερα όταν οι επιπτώσεις αυτές θεωρούνται «τοπικές».

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα» στις 30/6, ανάμεσα στις επενδύσεις που θα προσπαθήσει να ξεμπλοκάρει άμεσα ο νέος υπουργός Περιβάλλοντος, βρίσκονται αρκετές (όχι απαραίτητα μικρές), που θα μπορούσε ωστόσο να θεωρηθεί ότι έχουν «τοπικές» περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Οι περισσότερες βέβαια είχαν μπλοκαριστεί εξαιτίας των επιπτώσεων αυτών. Ας δούμε μερικές, αντιγράφοντας από το δημοσίευμα της εφημερίδας:

«- Δημιουργία τουριστικού χωριού (με καταλύματα, γήπεδα γκολφ, ποδοσφαίρου και άλλων αθλητικών εγκαταστάσεων, συνεδριακό κέντρο κ.ά.) σε έκταση 6.000 στρεμμάτων στον κάβο Σίδερο στη Σητεία της Κρήτης, έργο του οποίου οι περιβαλλοντικοί όροι ακυρώθηκαν από το Συμβούλιο της Επικρατείας,»

«- Κκατασκευή τουριστικής μονάδας στη Μήλο στον βιότοπο της προστατευόμενης κόκκινης οχιάς. Η χώρα μας έχει καταδικαστεί στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διότι δεν είχε πάρει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της οχιάς Vipera schweizeri στη Μήλο».

«- Εγκατάσταση αιολικών πάρκων στη Λέσβο, τη Λήμνο και τη Χίο. Η επένδυση είχε σταματήσει διότι δεν έχουν ολοκληρωθεί οι απαιτούμενες μελέτες για την προστασία της ορνιθοπανίδας».

«Επίσης, η Εκκλησία της Ελλάδας, σε συνεργασία με τη Μονή Πεντέλης, επιθυμεί την κατασκευή πάρκου φωτοβολταϊκών στην Πεντέλη παρά τις αντιδράσεις της δασικής υπηρεσίας».

Πράσινη ανάπτυξη λοιπόν! Με κεφαλαίο Α! Και ο υπουργός συνεχίζει:

«Οι βιομηχανικές δραστηριότητες θα ελέγχονται κυρίως στη φάση της λειτουργίας τους αφού οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις συνδέονται με αυτή … ο ρυπαίνων είναι και υπεύθυνος για την πρόληψη και αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ζημιάς».

«Να το ξεκαθαρίσω: δεν κάνουμε εκπτώσεις στο περιβάλλον».

Καμία έκπτωση! Μόνο που συνήθως, όταν διαπιστωθεί ότι μια βιομηχανική μονάδα κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της προκαλεί «περιβαλλοντική ζημιά», η ζημιά έχει γίνει ήδη! Τυχαίνει μάλιστα να υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες ακόμη κι αν η βιομηχανία υποχρεωθεί να αναλάβει το κόστος της αποκατάστασης, (και όχι απλά να πληρώσει ένα τυπικό πρόστιμο και να συνεχίσει το «κοινωφελές» της έργο όπως γίνεται συνήθως), η ζημιά δεν είναι αναστρέψιμη, ή τουλάχιστον χρειάζονται χρόνια, ή ακόμη και δεκαετίες για να αποκατασταθεί.

Για τη διαχείριση των απορριμμάτων

«Πρέπει να δούμε με νέα ματιά, με ρεαλισμό και με υπευθυνότητα το θέμα των σκουπιδιών … Το πρόβλημα λύνεται σε άλλες κοινωνίες αντιμετωπίζοντας το ζήτημα των απορριμμάτων ως επενδυτικό προϊόν και ευκαιρία για ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και καινοτομίας».

«Άλλες σύγχρονες μέθοδοι όπως η καύση βρίσκονται στην κορυφή της οριστικής επίλυσης του προβλήματος από άλλες Ευρωπαϊκές κοινωνίες. Σε αυτή την κατεύθυνση θα κινηθούμε κι εμείς».

Για το θέμα της καύσης των απορριμμάτων, όπως και για την ασφαλή τους διαχείριση έχουμε γράψει αρκετά το τελευταίο διάστημα(*). Ας θυμηθούμε απλά μερικές από τις βασικές επιπτώσεις της «νέας τεχνολογίας» στο περιβάλλον και την υγεία μας.

Η καύση απορριμμάτων απελευθερώνει στην ατμόσφαιρα επικίνδυνους ρύπους, όπως διοξίνες, φουράνια, αιωρούμενα μικροσωματίδια που περιέχουν βαρέα μέταλλα, κ.α. Παράλληλα δημιουργεί τεράστιες ποσότητες τέφρας με μεγάλες συγκεντρώσεις εξαιρετικά τοξικών βαρέων μετάλλων, η οποία είναι σχεδόν αδύνατο να τύχει ασφαλούς διαχείρισης.

Το μοναδικό «πλεονέκτημα» της συγκεκριμένης μεθόδου αφορά … τους εργολάβους: μπορεί να εξασφαλίσει τεράστια κέρδη για τις εταιρίες που θα αναλάβουν το «δύσκολο έργο» της διαχείρισης των απορριμμάτων, «απαλλάσσοντας» την ταλαίπωρη κοινωνία από αυτό το βάρος. Αυτό ακριβώς εννοεί και ο υπουργός όταν μιλάει για τα απορρίμματα ως «επενδυτικό προϊόν».

Ωστόσο για να είμαστε δίκαιοι πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι στο συγκεκριμένο ζήτημα τις βάσεις για την υιοθέτηση της «σύγχρονης ευρωπαϊκής μεθόδου» τις έχει ήδη βάλει η προκάτοχος του κ. Παπακωνσταντίνου. Μόνο στην Αττική σχεδιάζεται εδώ και αρκετούς μήνες η δημιουργία τεσσάρων μεγάλων κεντρικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων που περιλαμβάνουν την τεχνολογία της βιολογικής ξήρανσης η οποία αποτελεί προπομπό της καύσης. Επιπλέον σχεδιάζεται η ετήσια εισαγωγή εφτά εκατομμυρίων τόνων σκουπιδιών και η καύση τους ως βιομάζα σε μονάδες στον Αστακό, τον Βόλο και την Β. Ελλάδα για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος.

Και πολλές άλλες εκπλήξεις!

Πέρα από τα παραπάνω, ο υπουργός αναφέρθηκε και σε άλλες «προτεραιότητες», που επιφυλάσσουν πολλές ακόμη δυσάρεστες εκπλήξεις. Ανάμεσά τους το θέμα της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας (με το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της ΔΕΗ), αλλά και της περαιτέρω εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου της χώρας. Σχεδιάζεται για παράδειγμα μέσα στον Ιούλη να δοθεί άδεια στη βρετανική εταιρία European Goldfields για την εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική.

Για όλα τα παραπάνω, που αποτελούν «κόκκινο πανί» για το περιβαλλοντικό κίνημα, θα επανέλθουμε σύντομα με νέα άρθρα.

*http://green-attack.blogspot.com/2011/03/blog-post_28.html
http://green-attack.blogspot.com/2011/01/oyk-ea-me.html

Κάλεσμα της Επιτροπής Αγώνα Φυλής

2011-07-07T12:22:00.000+03:00

Η Επιτροπή Αγώνα Φυλής

διοργανώνει συναυλία διαμαρτυρίας

στην Πλατεία Ηρώων Άνω Λιοσίων

την Δευτέρα 11/7 στις 8 το βράδυ

με το συγκρότημα Τρίτη Εποχή

για

Το άμεσο και οριστικό κλείσιμο της χωματερής

Την αποτροπή δημιουργίας εργοστασίων καύσης

Την αποτροπή συμμετοχής ιδιωτών στην διαχείριση απορριμμάτων

Απόφαση της συνέλευσης της πλατείας Συντάγματος στις 22 Ιούνη

2011-06-24T11:35:00.000+03:00

48 ώρες στο δρόμο!

Όλη η Ελλάδα στο Σύνταγμα για να μην περάσει το Μεσοπρόθεσμο!

Εδώ κι ένα μήνα, έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Στο τέλος Ιουνίου, ο αγώνας μας φτάνει σε σημείο καμπής. Η κυβέρνηση της μηδενικής κοινωνικής νομιμοποίησης επιχειρεί την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου. Αυτό το σχέδιο δεν πρέπει να περάσει. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη λεηλασία του κοινωνικού πλούτου, δεν πρόκειται να ανεχτούμε την εξαθλίωση των πολλών για να την εξασφάλιση των κερδών των λίγων. Οι επικοινωνιακοί ελιγμοί, οι κάλπικοι ανασχηματισμοί και οι εκβιασμοί κυβέρνησης, ΔΝΤ, ΕΕ, δεν μάς ξεγελάνε. Τώρα πια ξέρουμε ότι το δίλημμα δεν είναι Μνημόνια ή χρεοκοπία γιατί τα Μνημόνια οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία της κοινωνίας.

Το διήμερο της συζήτησης και ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου στη Βουλή τα συνδικάτα έχουν καλέσει 48ωρη Γενική Απεργία. Αυτό το διήμερο δεν πρέπει κανείς να δουλέψει, να καταναλώσει, να στηρίξει το παραμικρό σπάσιμο της απεργίας. Από το πρωί της πρώτης μέρας της απεργίας μαζευόμαστε στο Σύνταγμα μαζί με τις λαϊκές συνελεύσεις απ' όλη τη χώρα και όλες τις γειτονιές της Αθήνας.

Την ημέρα ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου περικυκλώνουμε τη Βουλή στέλνουμε το μήνυμα ότι ο λαός το απορρίπτει!

Εδώ κι ένα μήνα αποδεικνύουμε ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι, ότι έχουμε τη δύναμη να χαράξουμε νέα πορεία για την κοινωνία. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε το επόμενο μεγάλο βήμα. Τώρα είναι η δικιά μας ώρα, τώρα μιλάμε εμείς!

Ή εμείς ή αυτοί - Άμεση δημοκρατία τώρα!

Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-22 Ιουνίου 2011

H GreenAttack συμμετέχει στο 18ο κάμπινγκ της YRE - Έλα κι’ εσύ! Δήλωσε συμμετοχή!

2011-06-16T12:47:00.000+03:00

Για 18η συνεχή χρονιά η YRE (Youth against Racism in Europe – Νεολαία Ενάντια στο Ρατσισμό στην Ευρώπη) διοργανώνει ένα διαφορετικό καλοκαιρινό κάμπινγκ, και σας καλεί όλους να συμμετέχετε.

Φέτος το18ο διεθνές κάμπινγκ θα γίνει στην Κεφαλονιά από την Παρασκευή 29 Ιουλίου μέχρι την Κυριακή 7 Αυγούστου.

Για 10 μέρες και 9 βράδια εκατοντάδες άτομα από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο και συναγωνιστές από χώρες της Ευρώπης και τις ΗΠΑ, θα ανταλλάξουμε ιδέες, θα διασκεδάσουμε, θα γνωριστούμε. Στον καιρό της κρίσης καταφέραμε να κρατήσουμε πολύ χαμηλά τις τιμές, ενώ θα είναι χαμηλό το κόστος και στην Κεφαλονιά με το αυτοδιαχειριζόμενο μπαρ, τα καθημερινά μπάρμπεκιου και τις εκπτώσεις που θα έχουμε σε ταβέρνες και μπαράκια.

ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Περιβάλλον

(Συζητήσεις που διοργανώνει η GreenAttack)

• Από τη Λευκίμη στην Κερατέα: Κινήματα ενάντια στους ΧΥΤΑ & τα εργοστάσια καύσης σκουπιδιών - Η εναλλακτική πρόταση για τη διαχείριση των απορριμάτων

• Διατροφικά εγκλήματα: μεταλλαγμένα, υβρίδια εξαρτημένα από τα βιοχημικά κι άλλα τρομακτικά που μας “σερβίρουν” οι πολυεθνικές των τροφίμων

• Οι συνέπειες από την ιδιωτικοποίηση του νερού σε Ευρώπη, Λ.Αμερική, Αφρική και οι μεγάλοι αγώνες για να παραμείνει το νερό δημόσιο και κοινωνικό αγαθό

• Από το Τσέρνομπιλ στην Φουκουσίμα

Νέα εποχή αγώνων και επαναστάσεων

• Το κίνημα των «αγανακτισμένων»

• Οι εξεγέρσεις σε Β.Αφρική & Μ.Ανατολή

• Ενημερώσεις από διεθνή κινήματα στην παιδεία: Αγγλία – Ιρλανδία

• Ενημέρωση από το κίνημα των “αγανακτισμένων” στην Ισπανία

• Κύπρος – οι μεγάλοι αγώνες των τουρκοκυπρίων

• Εργατικοί αγώνες: συμπεράσματα και προοπτικές

Υπάρχει εναλλακτική

• Ποιος φταίει για την κρίση και το χρέος;

* (μαζί μας οι «angry P.I.I.G.S.»- αγωνιστές από Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ισπανία)

Αντιφασισμός και αντιρατσισμός

• Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη

• Η Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα

• Εγκληματικότητα & περιοχές γκέτο: αιτίες και προτάσεις

• Η γέννηση του φασισμού ιστορικά

• Τα φετινά κινήματα: Απεργία πείνας 300 μεταναστών – Αφγανοί/Ιρανοί πρόσφυγες κ.τ.λ.

Νεολαία

• Ποδόσφαιρο ώρα μηδέν: βία στα γήπεδα-παράνομα στοιχήματα

• “Αγανακτισμένοι” Μαθητές: συμμετέχουμε στο κίνημα, οργανώνουμε τους αγώνες μας

-οι συζητήσεις γίνονται στο χώρο του κάμπινγκ - 12.00μ οι πρωινές και 20.00μμ οι βραδινές-

ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΥΜΕ

• Καθημερινά προβολές ταινιών με ελεύθερη είσοδο

• Εκδρομές και γύρος του νησιού

• 2 ολονύκτια και ένα απογευματινό beach πάρτυ

• Μουσικές βραδιές και παιγνίδια

• Θεατρικό δρώμενο από συμμετέχοντες στο κάμπινγκ στο Αργοστόλι

• και live μουσικές βραδιές - μαζί αυτοσχεδιάζουμε...

INFO

ΠΟΥ: Στο κάμπινγκ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ στην περιοχή Φανάρι που βρίσκεται 1.5 χλμ έξω από το Αργοστόλι. Σε μια έκταση 35 στρεμμάτων θα έχουμε το δικό μας χώρο, με φυσική σκιά, δίπλα στη θάλασσα. Το κάμπινγκ διαθέτει WC, ζεστό νερό, πλυντήριο ρούχων, στεγνωτήριο, ψυγεία, μίνι μάρκετ, ασύρματο ίντερνετ WI-FI ενώ θα έχουμε οργανώσει αυτοδιαχειριζόμενο κυλικείο-μπαρ με πολύ φτηνές τιμές.

Για περισσότερες πληροφορίες και φώτο από το κάμπινγκ δείτε στο http://www.campingargostoli.gr/

ΠΟΤΕ: Από την Παρασκευή 29 Ιουλίου μέχρι την Κυριακή 7 Αυγούστου.

ΠΩΣ ΠΑΜΕ: Με οργανωμένες αναχωρήσεις από Αθήνα, Θεσ/νίκη, Βόλο-Λάρισα. Μπορεί κάποιος να έρθει και μόνος του για όλες ή λιγότερες μέρες, αρκεί να έχει κάνει κράτηση.

ΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: 130 ευρώ από Αθήνα. Από Θεσ/νίκη - Βόλο - Λάρισα 150 ευρώ.

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ:

• Εισιτήρια λεωφορείου και πλοίου με επιστροφή. • Μεταφορά από το λιμάνι στο κάμπινγκ και αντίστροφα - στην άφιξη και στην αναχώρηση. • Διαμονή 9 βράδια με δική σου σκηνή. • Δωρεάν πάρκινγκ οχημάτων σε χώρο του κάμπινγκ. • Κάρτα για εκπτώσεις 10-20% σε εστιατόρια και μπαράκια στο νησί. • Η έκπτωση για ιδιωτικά μεταφορικά μέσα (ΙΧ ή Μότο) στις συγκεκριμένες ημερομηνίες (29/7 & 7/8), με το πλοίο που θα ταξιδέψει το γκρούπ, είναι 30%.

..................................................................................

* Για λιγότερες μέρες η τιμή διαμορφώνεται ανάλογα.

* Υπάρχει επίσης η δυνατότητα δωματίων κοντά στο κάμπινγκ, αλλά χρειάζεται έγκαιρη κράτηση

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

* Στα κεντρικά μας γραφεία σε Αθήνα και Θεσ/νίκη και στους τοπικούς υπεύθυνους της YRE σε άλλες πόλεις.

* Καταθέτοντας το σχετικό ποσό στην ALPHA BANK στον αριθμό λογαριασμού 311-002101-101497. (ΠΡΟΣΟΧΗ: Αφού κάνετε την κατάθεση μας ειδοποιείτε ή στέλνετε την απόδειξη με φαξ στο 210 2283077)

ΑΘΗΝΑ: 210 2283018-19 & 6976436302

ΘΕΣ/ΝΙΚΗ: 2310 540432 & 6977646995

ΒΟΛΟΣ: Γιάννος 6944421153

ΛΑΡΙΣΑ: Θεοδώρα 6971906959

ΠΑΤΡΑ: Γεωργία 6979637745

ΚΕΡΚΥΡΑ: Ιάκωβος 6976040070

ΚΡΗΤΗ: Νίκος 6932714175

ΚΟΖΑΝΗ: Αποστόλης 6939072091

ΞΑΝΘΗ: Μαρία 6978776881

ΡΟΔΟΣ: Φώτης 6974692688

ΚΥΠΡΟΣ: Αθηνά 99190164

e-mail: yregreece@hotmail.com - blog: www.yregreece.blogspot.com

Απόφαση της συνέλευσης της πλατείας Συντάγματος της 11ης Ιούνη

2011-06-14T11:16:00.000+03:00

24 ώρες στο δρόμο!

Δίνουμε τη δική μας ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ

15 Ιουνίου περικυκλώνουμε τη Βουλή

Τώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει το μεσοπρόθεσμο, περικυκλώνουμε τη Βουλή, μαζευόμαστε και μένουμε στο Σύνταγμα.

Όλοι μαζί συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τις κινητοποιήσεις που ξεκινήσανε στις 25 Μάη. Πρώτος σταθμός η γενική απεργία την Τετάρτη 15 Ιουνίου. Δε σταματάμε μέχρι να το πάρουν πίσω.

Στηρίζουμε με κάθε τρόπο τη Γενική Απεργία και διαδηλώνουμε ειρηνικά. Στις 15 Ιουνίου δεν εργαζόμαστε και δεν καταναλώνουμε. Συντονιζόμαστε με όλους τους πολίτες που θέλουν να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο μεσοπρόθεσμο, με τους απεργούς και τα σωματεία τους, με τις λαϊκές συνελεύσεις, με τις κινητοποιήσεις και τις καταλήψεις σε όλη τη χώρα. Καλούμε τους καλλιτέχνες να πλαισιώσουν την κινητοποίηση, να κατέβουν στους δρόμους μαζί μας και να δώσουν το δικό τους χρώμα. Δίνουμε τρία μεγάλα ραντεβού:

Όλοι την Τετάρτη 15 Ιουνίου στις 7 το πρωί:

1. Μπροστά στη Βουλή.

2. Στο μετρό Ευαγγελισμός.

3. Στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

Μέχρι τις 15 Ιουνίου οργώνουμε την Αθήνα για να μεταφερθεί παντού το κάλεσμα της Λαϊκής Συνέλευσης του Συντάγματος. Δίνουμε από τώρα αγωνιστικό ραντεβού για τη μέρα ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου.

Να ακουστεί δυνατά η δική μας φωνή:

ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Λαϊκή Συνέλευση Πλατείας Συντάγματος

11 Ιουνίου 2011

ΑΝΤΙΠΥΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2011: ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

2011-06-06T17:15:00.000+03:00

Αναδημοσιεύουμε την ανακοίνωση της ΕΑΠΣ (Ένωση Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος -http://www.eaps.gr/) για τη φετινή αντιπυρική περίοδο. Το συμπέρασμα είναι αποκαλυπτικό των τεράστιων ελλείψεων που αντιμετωπίζει για ακόμη μια χρονιά η δασοπροστασία και η δασοπυρόσβεση...

Αρ. Πρωτ. 2459 // 01-06-2011

Σήμερα 01-06-2011 η αντιπυρική περίοδος για το ΠΣ

1) Canadair Οκτώ (8) σε ετοιμότητα απ΄ τα εικοσιένα (21) που διαθέτουμε

2) Μισθωμένα ελικόπτερα μηδέν (0) απ΄ τα δώδεκα (12) κατ έτος

3) Ιδιόκτητα ελικόπτερα, καθηλωμένα, ασυντήρητα και οι χειριστές τους, στα σημεία του ορίζοντα

4) Υδροφόρα Πυρ/κά Οχήματα Διαθέσιμα στο 80%, εκτός λειτουργίας το 20%

5) Προμήθειες Ελαστικών οχημάτων σε διαδικασία ακύρωσης

6) Υποστήριξη υποδομών μειωμένη κατά 70% σε σχέση με προηγούμενα έτη

7) Μειωμένες τουλάχιστον κατά 50% οι δαπάνες για συντήρηση οχημάτων σε σχέση με το 2010

8) Νυχτερινά – Πενθήμερα: οι πιστώσεις επαρκούν μέχρι και τον Σεπτέμβριο

9) Μεταθέσεις χωρίς πληρωμή οδοιπορικών εξόδων

10) Άρνηση καταβολής του «Δασικού» με ταυτόχρονη υποχρέωση σε απλήρωτη Υπερεργασία

11) Ανύπαρκτοι κανόνες Υγιεινής και ασφάλειας, Έλλειψη Μέσων ατομικής προστασίας

12) Ελλείψεις προσωπικού στο 33%. (≈ 4.100 κενές θέσεις)

13) Συμβασιούχοι απλήρωτοι και υπό την ομηρία του θεσμού των «ΠΥ.ΠΥΣ.»

14) Εισόδημα εργαζομένων μειωμένο κατά 30% και υπό την «Δαμόκλειο σπάθη» του ενιαίου Μισθολογίου

15) Θεσμικό πλαίσιο υπό κατάρρευση με «παρανομίες» του πρώην Υπ. Προ.Πο.

16) Πολιτική Ηγεσία «Απούσα» και απαξιωτική προς τα προβλήματα του ΠΣ

« Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ »

ΟΗΕ: το 1/3 της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων καταλήγει σε χωματερές!

2011-05-25T12:38:00.001+03:00

Άρθρο της Ηλέκτρας Κλείτσα

Πως γίνεται το ένα έκτο (1/6) σχεδόν του πληθυσμού του πλανήτη (γύρω στο 1 δις άνθρωποι) να λιμοκτονεί, ο μισός πλανήτης, (τρία δις άνθρωποι), να ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας (εισόδημα κάτω από περίπου 40€ το μήνα!) και ταυτόχρονα το ένα τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων να καταλήγει στα σκουπίδια;

Κι όμως γίνεται! Πρόσφατη έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) αποτυπώνει σε όλη του την έκταση τον απόλυτο παραλογισμό με τον οποίο λειτουργεί η παγκόσμια αγορά ειδών διατροφής.

Σύμφωνα με την έρευνα του FAO κάθε χρόνο 1,3 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων (το 1/3 της συνολικής παραγωγής) καταλήγουν στα σκουπίδια! Αυτό συμβαίνει την ίδια στιγμή που η συνολική παραγωγή ειδών διατροφής των χωρών της υποσαχάριας Αφρικής, ανέρχεται σε 230 εκατομμύρια τόνους.

Οι εταιρείες των τροφίμων δεν ασχολούνται με αυτό το πρόβλημα – δεν τις ενδιαφέρει. Αυτό που τις ενδιαφέρει είναι η περαιτέρω αύξηση της παραγωγής τροφίμων, γιατί από εκεί αντλούν τα κέρδη τους.

Για τις πολυεθνικές των τροφίμων το να ξεκινήσουν μια εκστρατεία για τον περιορισμό της σπατάλης και της καταστροφής των τροφίμων θα αποτελούσε την πιο παράλογη επιλογή. Για τις κοινωνίες του πλανήτη όμως, η πολιτική των πολυεθνικών που θέλουν να παράγονται όλο και περισσότερα τρόφιμα κι ας καταλήγουν στα σκουπίδια, είναι ο απόλυτος παραλογισμός. Ιδιαίτερα όταν το περιβάλλον του πλανήτη εκπέμπει σήμα κινδύνου, λόγω της κατάχρησης (από αυτές τις ίδιες εταιρείες και τις κυβερνήσεις) των δυνατοτήτων που μας παρέχει η φύση. Κι ακόμα περισσότερο όταν στο όνομα της αύξησης της παραγωγής τροφίμων, για να αντιμετωπιστεί υποτίθεται η πείνα, οι πολυεθνικές στρέφονται στα μεταλλαγμένα τα οποία δεν αποτελούν τίποτε άλλο από τη μετατροπή των ανθρώπων σε πειραματόζωα, με συνέπειες που θα αποκαλυφθούν σε 10, 20, ή 30 χρόνια – όταν δηλαδή θα είναι πολύ αργά.

Το καζίνο των τροφίμων

Τα τελευταία χρόνια οι εταιρίες τροφίμων είδαν τα κέρδη τους να απογειώνονται. Το ίδιο ακριβώς συνέβη με τις τιμές των τροφίμων στην παγκόσμια αγορά. Μέσα στη διετία 2007-08 η τιμή του ρυζιού αυξήθηκε κατά 217%, του σιταριού 136%, του καλαμποκιού 125%1. Οι δικαιολογίες των πολυεθνικών τροφίμων, των παραγόντων της αγοράς και των κυβερνήσεων στην προσπάθειά τους να πείσουν ότι αυτά τα πράγματα είναι φυσιολογικά κι ότι δεν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για τις στρατιές των πεινασμένων, ήταν λίγο – πολύ οι αναμενόμενες: οι ξηρασίες, η καταστροφή σοδειών, και γενικά μείωση της παραγωγής οδήγησαν στην αύξηση των τιμών.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό που τις προκάλεσε, ήταν οι διάφοροι κερδοσκόποι, που τρομαγμένοι από την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση που χτύπησε τις ΗΠΑ ξεκινώντας από τα στεγαστικά δάνεια εκείνη την περίοδο, έσπευσαν να βρουν πιο ασφαλείς τομείς για να “επενδύσουν” τα κεφάλαιά τους. Για την ακρίβεια, μεγάλα κερδοσκοπικά κεφάλαια που μέχρι τότε τζογάρονταν στην αγορά κατοικίας, έπεσαν στην αγορά τροφίμων, προκαλώντας την αλματώδη άνοδο των τιμών.

Καλλιστεία λαχανικών

Λίγα χρόνια μετά, οι τιμές των τροφίμων αλλά και ο αριθμός των ανθρώπων που υποσιτίζονται παγκόσμια εξακολουθούν να βρίσκονται στα ύψη, ενώ εκατομμύρια τόνοι τροφίμων καταλήγουν στις χωματερές. Είναι πλέον προφανές ότι το επιχείρημα περί «μείωσης της παραγωγής» ήταν άλλο ένα παραμύθι. Ωστόσο, για τους «σοφούς» των αγορών, η ευθύνη και πάλι βρίσκεται κάπου μακριά από τους ίδιους: Οι καταναλωτές στις ανεπτυγμένες χώρες, είναι υποτίθεται ασυνείδητοι και αγοράζουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες τροφίμων από αυτές που πραγματικά χρειάζονται. Έτσι τελικά τα τρόφιμα πετιούνται ενώ ένα μεγάλο κομμάτι του παγκόσμιου πληθυσμού πεινάει.

Στην πραγματικότητα βέβαια, (και πάλι σύμφωνα με στοιχεία του FAO) ένα πολύ σημαντικό ποσοστό των «άχρηστων» τροφίμων, όχι απλά δε φτάνει στο καλάθι του «άπληστου» καταναλωτή, αλλά ούτε καν στο ράφι του super market, γιατί δεν ανταποκρίνεται στις αισθητικές προδιαγραφές όσων αποφασίζουν τι μπορεί και τι δεν μπορεί να πωληθεί. Μια ντομάτα π.χ. οφείλει να είναι ολοστρόγγυλη και κατακόκκινη. Οτιδήποτε άλλο, από τη στιγμή που απομακρύνεται από το «πρότυπο», δεν αξίζει ούτε καν να χαριστεί, ή να γίνει λίπασμα. Μια μόνο θέση του αξίζει: ο κάδος των σκουπιδιών!

Έτσι για παράδειγμα, οι πατάτες που καλλιεργούνται στο ίδιο χωράφι, που έχουν όλες την ίδια θρεπτική αξία, την ίδια γεύση και είναι εξίσου ασφαλείς (ή εξίσου επικίνδυνες), μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετική κατάληξη. Αυτές που είναι καλοσχηματισμένες, μεσαίου μεγέθους, χωρίς σημάδια, θα πωληθούν, ενώ οι πολύ μεγάλες, οι πολύ μικρές, οι στραβοχυμένες θα πάνε με συνοπτικές διαδικασίες στο καλάθι των αχρήστων.

Ο απόλυτος παραλογισμός

Και για να ολοκληρωθεί η παράνοια, την ώρα που συμβαίνουν όλα τα πιο πάνω, τεράστιες δασικές εκτάσεις αποψιλώνονται, ώστε να μετατραπούν σε χωράφια για την καλλιέργεια φυτών που προορίζονται για την παραγωγή βιοκαυσίμων. Στη Βραζιλία για παράδειγμα, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό των αερίων του θερμοκηπίου παράγεται από την καύση δασικών εκτάσεων του Αμαζονίου για το σκοπό αυτό, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ και του FAO το 2007, η εξάπλωση της βιομηχανίας βιοκαυσίμων είναι από μόνη της αρκετή για να παραμείνουν οι τιμές των τροφίμων σε ψηλά επίπεδα για τουλάχιστον μια δεκαετία.

Όσο τα τρόφιμα αποτελούν αντικείμενο κερδοσκοπίας, όσο οι αγορές και τα χρηματιστήρια μπορούν να παίζουν με τις τιμές των αγροτικών προϊόντων, όσο τα κριτήρια για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να φτάσει στο πιάτο μας δεν είναι η ασφάλεια ή η θρεπτική του αξία, αλλά το κατά πόσο ανταποκρίνεται σε ένα πολύ συγκεκριμένο μοντέλο που να υπηρετεί καλύτερα την κερδοσκοπία των πολυεθνικών των τροφίμων, τόσο ο παραλογισμός θα διαιωνίζεται.

____________________________

1 Σαν αποτέλεσμα το 2008 πάνω από 30 χώρες του κόσμου συγκλονίστηκαν από εξεγέρσεις με νεκρούς και τραυματίες, με αφορμή την αύξηση της τιμής του ψωμιού και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης.

Χωματερή Ταγαράδων: Ένα πάρκο για ξεκάρφωμα!

2011-05-23T14:17:00.006+03:00

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Αγγελιοφόρος» στην πρώην χωματερή των Ταγαράδων στη Θεσσαλονίκη πρόκειται να ξεκινήσουν άμεσα έργα αποκατάστασης συνολικού κόστους περίπου 17,5 εκατομμυρίων ευρώ. Το σχέδιο σύμφωνα με την εφημερίδα είναι να «αποκατασταθούν περιοχές συνολικής έκτασης 174 στρεμμάτων και δύο λίμνες συγκέντρωσης στραγγισμάτων, έκτασης 34 στρεμμάτων», ενώ «θα δημιουργηθεί ένα πάρκο 800 στρεμμάτων με 100.000 δέντρα τουλάχιστον».

Μα αυτό είναι υπέροχο, θα μπορούσε να πει κανείς. Ο πολιτισμός έρχεται! Χωματερές κλείνουν και στη θέση τους εμφανίζονται πάρκα! Θα μπορούσε να υπάρχει κάποιο πρόβλημα με αυτή την καταπληκτική ιδέα; Δυστυχώς θα μπορούσε. Και αυτό γιατί πέρα από το πάρκο των 800 στρεμμάτων με τα τουλάχιστον 100.000 δέντρα στην περιοχή σχεδιάζεται να δημιουργηθεί και κάτι ακόμα: ένα εργοστάσιο καύσης απορριμμάτων για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, που θα δέχεται τα σκουπίδια από δέκα γειτονικούς δήμους και το 40% των απορριμμάτων του δήμου Θεσσαλονίκης, σε απόσταση μόλις 6 χιλιομέτρων από την πρώην χωματερή και αυριανή «ανάσα» για την περιοχή.

Τι σημαίνει εργοστάσιο καύσης;

Η καύση απορριμμάτων απελευθερώνει στην ατμόσφαιρα επικίνδυνους ρύπους, όπως διοξίνες, φουράνια, αιωρούμενα μικροσωματίδια που περιέχουν βαρέα μέταλλα, κ.α. Παράλληλα δημιουργεί τεράστιες ποσότητες τέφρας με μεγάλες συγκεντρώσεις εξαιρετικά τοξικών βαρέων μετάλλων, η οποία είναι σχεδόν αδύνατο να τύχει ασφαλούς διαχείρισης.

Και τι ακριβώς θα καίγεται;

Σύμφωνα με την Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ), που έχει εγκρίνει τους περιβαλλοντικούς όρους για τη δημιουργία της μονάδας, το εργοστάσιο θα έχει «μέγιστη δυναμικότητα 350.000 τόνων» και θα δέχεται «αστικά απορρίμματα, καθώς και τα προσομοιάζοντα σε αυτά». Η απόφαση έχει υπογραφεί από τέσσερα υπουργεία, ανάμεσα στα οποία και το Υπουργείο Περιβάλλοντος.

Τι μπορεί όμως να «μοιάζει» με τα αστικά σκουπίδια και άρα να καταλήγει (ως καύσιμη ύλη;) στη μονάδα που σχεδιάζεται; Ανάμεσα στα υπόλοιπα, το εργοστάσιο θα δέχεται σύμφωνα με την ΚΥΑ «δημοτικά απόβλητα» αλλά και «απόβλητα από εμπορικές δραστηριότητες, βιομηχανίες και ιδρύματα». Έχουμε επομένως μια Κοινή Υπουργική Απόφαση, με την υπογραφή της υπουργού Περιβάλλοντος, που θεωρεί τα αστικά σκουπίδια «παρόμοια» με τα βιομηχανικά απόβλητα.

Ανάμεσα στα παραπάνω αναφέρονται συγκεκριμένα: φάρμακα, μπαταρίες και συσσωρευτές, απόβλητα από τον καθαρισμό λυμάτων, απόβλητα από την παραγωγή και την κατεργασία πολτού, χαρτιού και χαρτονιών, κ.α. Βέβαια, η ΚΥΑ δεν διευκρινίζει αν όλα τα παραπάνω βιομηχανικά και άλλα απόβλητα που «μοιάζουν» με αστικά σκουπίδια θα καίγονται ή θα θάβονται. Ωστόσο, από τη στιγμή που το ίδιο το Υπουργείο Περιβάλλοντος θεωρεί ότι όλα τα παραπάνω είναι «παρόμοια», κατά πάσα πιθανότητα τα προορίζει για τον ίδιο σκοπό: την καύση για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Πάρκο – φάντασμα

Προκειμένου ωστόσο να μην κατηγορηθεί κανείς για έλλειψη περιβαλλοντικής ευαισθησίας, δίπλα σε αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα που θα ρυπάνει σε τεράστια ακτίνα γύρω του το έδαφος, τον αέρα και τους υπόγειους υδροφορείς, θα έχουμε ένα ωραιότατο πάρκο που θα ... καθαρίζει την ατμόσφαιρα! Το σίγουρο είναι ότι 100.000 δέντρα (ακόμη κι αν καταφέρουν να αναπτυχθούν πάνω σε μια πρώην χωματερή και δίπλα σε ένα εργοστάσιο καύσης), δεν είναι αρκετά για να «ξεπλύνουν» την τεράστια περιβαλλοντική υποβάθμιση και τους ανυπολόγιστους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία που θα προκύψουν από την εγκατάσταση.

Η κυβέρνηση πάντως σίγουρα τα θεωρεί αρκετά για να κρύψουν το τέρας, τη λειτουργία του οποίου έχει αδειοδοτήσει. Το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι αν σε αυτό το πάρκο θα βγάζατε βόλτα το σκύλο σας…

Εκδήλωση-ενημέρωση: Κυριακή 22 Μαίου στη Θεσσαλονίκη

2011-05-18T23:51:00.002+03:00

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Κυριακή 22 Μαΐου 20011, 7μμ
Παραλία Θεσ/νίκης (Πάρκο σκύλων)

ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΕΞΟΡΥΞΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΑ ΧΡΥΣΟΥ

Εδώ και δεκαετίες οι εκάστοτε κυβερνήσεις, με αδιαφανείς διαδικασίες και αντί ευτελούς αντιτίμου, δίνουν “γη και ύδωρ” για να εκμεταλλεύονται διάφοροι μεγαλοκαρχαρίες την Βόρεια Χαλκιδική. Χαρακτηριστικά το Δεκέμβρη του 2003 η “Ελληνικός Χρυσός” εξαγόρασε την μεταλλευτική εκμετάλλευση σε 317.000 στρ. αντί του ποσού των 11 εκ. Ευρώ, τη στιγμή που η αξία του ενεργητικού των μεταλλείων εκτιμιόταν στα 408 εκ. Ευρώ. Ακόμα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγκάστηκε να επιβάλλει πρόστιμο 16 εκ. στην Ελληνικός Χρυσός ως εμμέσως επιδοτηθείσα από το Ελληνικό Δημόσιο. Ταυτόχρονα η προηγούμενη εταιρεία (TVX) απαλλάχθηκε από την υποχρέωση να αποκαταστήσει τις βλάβες που προκάλεσε η δραστηριότητα στην περιοχή.

Σήμερα σε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια παραπληροφόρησης κυβερνητικά στελέχη, ΜΜΕ και μεγαλοεπιχειρηματίες, σύγχρονοι «χρυσοθήρες», προσπαθούν να πείσουν ότι ο χρυσός της Χαλκιδικής θα σώσει τη Χαλκιδική και ολόκληρη τη χώρα. Οι κάτοικοι όμως ξέρουν ότι ο χρυσός και τα κέρδη θα πάνε στα χέρια λίγων. Με σεβασμό στους εργαζόμενους οι οποίοι απασχολούνται (ή ευελπιστούν να απασχοληθούν) στην εν λόγω επιχείρηση, θεωρούμε ότι η καταστροφή που θα επέλθει στην περιοχή βαραίνει περισσότερο από τις προσωρινές θέσεις εργασίας τους, σε σχέση με την απώλεια πολύ περισσότερων θέσεων εργασίας στους παραδοσιακούς τομείς του τουρισμού και της αγροτοκτηνοτροφίας, αφού το περιβαλλοντικό κόστος θα είναι ανυπολόγιστο και μόνιμο.

Οι συνέπειες της εφαρμογής του “επενδυτικού” σχεδίου της “Ελληνικός Χρυσός”, το οποίο περιλαμβάνει ανοιχτή εξόρυξη (open pit), λίμνες καρκινογόνων κυανούχων αποβλήτων, εργοστάσια εμπλουτισμού και μεταλλουργίας χρυσού-χαλκού, χημικό εργοστάσιο θειικού οξέος κ.α., σε μια περιοχή αρχέγονου δάσους, σπάνιας ομορφιάς, που υδροδοτεί όλη την περιοχή και βρίσκεται μια ανάσα από κατοικημένους οικισμούς, θα είναι καταστροφικές και μη αναστρέψιμες για τους ανθρώπους και το περιβάλλον. Αποψίλωση χιλιάδων στρεμμάτων δάσους, αποστράγγιση του υδροφόρου ορίζοντα, τοξικά απόβλητα, τόνοι νέφους και σκόνης,η οποία πιθανότατα θα φτάνει ως τη Θεσσαλονίκη, καταστροφή της πανίδας και ο κίνδυνος ενός ατυχήματος να απειλεί με ολοκληρωτικό αφανισμό την περιοχή.

Αντιδρούμε στην καταστροφή που ονομάζουν “ανάπτυξη”.

Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση και του τοπικούς παράγοντες που αντί να ακούσουν τη φωνή των επιστημόνων (ΑΠΘ και ΤΕΕ) και των μαζικών φορέων κατοίκων της περιοχής, προωθούν τα συμφέροντα πολυεθνικών εταιριών και “εθνικών” μεγαλοεργολάβων.

Είναι κοινός ο αγώνας μας απέναντι στην ίδια πολιτική, που στο βωμό του κέρδους θυσιάζει όχι μόνο μισθούς, συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα, κοινωνική πρόνοια, δημοκρατικές ελευθερίες, αλλά και το ίδιο το περιβάλλον που ζούμε και μας ζει.

Η ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ.
ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ, ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Πυρκαγιές στη Βρετανία:

2011-05-14T00:36:00.003+03:00

Οι περικοπές οδηγούν την Πυροσβεστική Υπηρεσία σε διάλυση, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι!

Μετά από ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της χώρας κύμα ξηρασίας κατά τη διάρκεια της Άνοιξης, η Βρετανία τις τελευταίες μέρες βρέθηκε αντιμέτωπη με εκατοντάδες δασικές πυρκαγιές σε πολλές περιοχές της. Ακολουθούν αποσπάσματα της ανακοίνωσης της Ομοσπονδίας Πυροσβεστών, που εξηγεί ότι η κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τις περικοπές στις δαπάνες στην Πυροσβεστική Υπηρεσία αποτελούν ένα σημαντικό κίνδυνο, τόσο για την ασφάλεια των πυροσβεστών, όσο και για τα δάση της χώρας.

Το πρόσφατο κύμα δασικών πυρκαγιών σε μεγάλες εκτάσεις της χώρας ανέδειξε τον κίνδυνο στον οποίο οδηγούν οι περικοπές στην Πυροσβεστική Υπηρεσία που προωθούνται από την κυβέρνηση τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Ο αριθμός και το μέγεθος των πυρκαγιών συχνά απαιτούν την συνεχόμενη, (πολλές φορές για αρκετές μέρες, ή ακόμη και εβδομάδες) παρουσία και δράση εκατοντάδων πυροσβεστών και επαρκούς εξοπλισμού, προκειμένου να τεθούν υπό έλεγχο.

Η κυβέρνηση δεν έχει ανταποκριθεί στις αυξανόμενες απαιτήσεις που αντιμετωπίζουν οι υπηρεσίες πυρόσβεσης και διάσωσης λόγω των κλιματικών αλλαγών, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τις δασικές πυρκαγιές του 2003 και του 2006. Τα προηγούμενα χρόνια έχουμε επίσης αντιμετωπίσει μεγάλες πλημμύρες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, καταστάσεις που διήρκεσαν για εβδομάδες, ή ακόμη και μήνες.

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής για τους εργαζόμενους στην Πυροσβεστική Υπηρεσία είναι πλέον δεδομένες και συνεχιζόμενες. Η Ομοσπονδία απαιτεί να πάρει απάντηση από την κυβέρνηση, στο ερώτημα πως θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του μέλλοντος η Πυροσβεστική Υπηρεσία, που ήδη λειτουργεί με μειωμένο προσωπικό μετά από συνεχείς περικοπές, που αγγίζουν το 25% τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Σύμφωνα με δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα του Συνδικάτου των Πυροσβεστών, Matt Wrack,

«Οι αυξανόμενες θερμοκρασίες έχουν δημιουργήσει τις τέλειες συνθήκες για τη δραματική αύξηση των δασικών πυρκαγιών. Αυτά τα γεγονότα υποχρεώνουν εκατοντάδες πυροσβέστες να δουλεύουν ασταμάτητα για μέρες. Πολλοί από αυτούς δουλεύουν 15 ώρες χωρίς διάλειμμα, κάτω από απελπιστικές συνθήκες, που πολύ απέχουν από το να θεωρηθούν έστω και στοιχειωδώς ασφαλείς. Απλά δουλεύουν μέχρι εξάντλησης για να προστατέψουν τον πληθυσμό των περιοχών που πλήττονται από τις πυρκαγιές. Τα τελευταία χρόνια έχουμε αντιμετωπίσει τεράστιο αριθμό συμβάντων που οφείλονται στην κλιματική αλλαγή. Το 2003 είχαμε 152.700 πυρκαγιές σε περιοχές με χαμηλή βλάστηση εξαιτίας των πολύ υψηλών θερμοκρασιών. Το 2004 και το 2005 αντιμετωπίσαμε σοβαρές πλημμύρες, ενώ το 2006 είχαμε 93.500 δασικές πυρκαγιές, που επίσης ακολουθήθηκαν από πλημμύρες τον επόμενο χειμώνα, αναγκάζοντας τους πυροσβέστες να δουλεύουν ασταμάτητα μέχρι τελικής πτώσης».

10/5/2011

ΔΑSOS

2011-05-02T15:07:00.000+03:00

Στην εγκληματική αδιαφορία της Πολιτείας για τα δάση...

... απαντάμε με δράση!

Συμμετέχουμε στους Εθελοντές Δασοπροστασίας

Περιφρουρούμε τα δάση μας!

Τα τελευταία χρόνια, κάθε καλοκαίρι, τεράστιες δασικές εκτάσεις καταστρέφονται από πυρκαγιές. Την τελευταία δεκαετία κάηκαν συνολικά πάνω από 5.000.000 στρέμματα δασικής έκτασης, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων καταστράφηκε μέσα στα τελευταία 4 χρόνια:

• 2.000.000 στρέμματα δασικής έκτασης κάηκαν το 2007

• 290.000 στρέμματα δασικής έκτασης κάηκαν το 2008

• 310.000 στρέμματα δασικής έκτασης κάηκαν το 2009 μέσα σε 3 μέρες

• 62.500 στρέμματα δασικής έκτασης κάηκαν το 2010

Όσο για τις κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων, το μόνο που έκαναν πραγματικά καλά, ήταν να εφευρίσκουν τις πιο απίθανες δικαιολογίες για την ανεπάρκειά τους. Άλλοτε ασύμμετρες απειλές, άλλοτε ο “στρατηγός άνεμος” κ.α. ήταν οι «υπεύθυνοι» των καταστροφών...

Στην πραγματικότητα είναι αδύνατο να μην έχουμε τέτοιες καταστροφές όταν όλα τα τελευταία χρόνια πυροσβεστική και δασική υπηρεσία συστηματικά υποχρηματοδοτούνται και απαξιώνονται από τις εκάστοτε κυβερνήσεις!

• το 40% των θέσεων στην Πυροσβεστική είναι κενές.

• το 55% των θέσεων των δασοφυλάκων της Δασικής Υπηρεσίας είναι κενές

• δεν δίνονται επαρκή κονδύλια για την αγορά και τη συντήρηση πυροσβεστικών οχημάτων, αεροπλάνων και λοιπών μέσων. Τα τελευταία 10 χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις ξόδεψαν 96,9 δις για όπλα αλλά μόνο 300 εκ. για πυροσβεστικό εξοπλισμό.

• δεν δίνονται επαρκή κονδύλια για τα έργα πρόληψης των πυρκαγιών: δασικοί δρόμοι, δίκτυο πυροσβεστικών κρουνών και υδατοδεξαμενών κ.α.

Φέτος μάλιστα, οι δαπάνες για την προστασία των δασών μειώνονται ακόμα περισσότερο. Συγκεκριμένα, για το σύνολο των λειτουργικών αναγκών της Πυροσβεστικής θα δοθούν φέτος 45% λιγότερα χρήματα σε σχέση με το 2009 (65.200.000€ αντί για 121.008.569€).

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Την ίδια στιγμή που διεκδικούμε...

… να αυξηθούν οι δαπάνες για τη δασοπροστασία (πρόληψη) και τη δασοπυρόσβεση,

… να καλυφθούν οι κενές θέσεις στο πυροσβεστικό σώμα και τη δασική υπηρεσία, και να γίνουν περισσότερες προσλήψεις,

… να ενισχυθεί και να βελτιωθεί ο εξοπλισμός της πυροσβεστικής

... χρειάζεται να κινηθούμε άμεσα και να συμβάλουμε με κάθε μέσο ώστε να αποτραπεί η επόμενη καταστροφή:

Η GreenAttack καλεί τους κατοίκους, τους φοιτητές και τους εργαζόμενους των περιοχών γύρω από τον Υμηττό να συμμετέχουμε στους Εθελοντές Δασοπροστασίας Καισαριανής.

Οι Εθελοντές Δασοπροστασίας Καισαριανής περιφρουρούν τον Υμηττό κάνοντας περιπολίες και βάρδιες σε παρατηρητήρια του βουνού, με σκοπό τον έγκαιρο εντοπισμό και την αναγγελία της πυρκαγιάς στην Πυροσβεστική και στο κέντρο επιχειρήσεων των εθελοντών.

Για την εκπαίδευση των νέων εθελοντών (αλλά και την επανεκπαίδευση των παλιότερων) οργανώνεται ένα διήμερο “βασικής εκπαίδευσης”.

Ακόμα, οι Εθελοντές Δασοπροστασίας Καισαριανής συμμετέχουν στην κατάσβεση δασικών πυρκαγιών (στον Υμηττό και αλλού) επικουρώντας την πυροσβεστική - για την εκπαίδευση αυτών των εθελοντών οργανώνεται μια ακόμα εκπαίδευση, μετά από τη “βασική”.

Μπορούμε λοιπόν να συμβάλλουμε στην προστασία, ενός από τα τελευταία δάση της Αττικής, συμμετέχοντας στους Εθελοντές Δασοπροστασίας και ξεκινώντας από τη βασική εκπαίδευση:

Σάββατο 7/5/2011

1:00 μ.μ.

Δημαρχείο Καισαριανής

(Βρυουλων 125)

για το θεωρητικό κομμάτι της εκπαίδευσης

Κυριακή 8/5/2011

8:30 π.μ.

Στάδιο Μ. Κρητικόπουλος

(Τέρμα Λ. Εθνικής Αντίστασης)

για την πρακτική εκπαίδευση

Ποια είναι η λύση στο πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων;

2011-04-30T14:56:00.001+03:00

Σχόλιο του Τάσου Κεφαλά για τις εξελίξεις στην Κερατέα

Υποθέτω ότι δεν είμαι ο μόνος που δεν έγινε καθόλου σοφότερος από τα όσα ανακοινώθηκαν, επίσημα, από τους συμμετέχοντες στην “περίφημη” συνάντηση ΥΠΕΚΑ – αποκεντρωμένης διοίκησης και εκπροσώπων των κατοίκων της Λαυρεωτικής. Η ολοκλήρωση (;) της διαβούλευσης μετατέθηκε για άλλη μια βδομάδα και κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να δημοσιοποιήσει την εναλλακτική πρόταση που συζητείται. Κι αν για το ΥΠΕΚΑ και την κυβέρνηση αυτό μπορεί να εξηγηθεί (δεν είναι δική τους πρόταση) προκαλεί τεράστια απορία το γιατί οι εκπρόσωποι της Λαυρεωτικής τηρούν τέτοια μυστικοπάθεια. Τι έχουν να κρύψουν; Δεν θεωρούν τους πολίτες της περιοχής άξιους να γνωρίζουν για ποιο πράγμα, τελικά, έδωσαν τον πολύμηνο αγώνα, που έδωσαν; Οι πολίτες της Φυλής, του Γραμματικού και της υπόλοιπης Αττικής δεν θα ήταν χρήσιμο να γίνουν κοινωνοί μιας διαγραφόμενης εξέλιξης, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αφορά όλους τους πολίτες της Αττικής; Αν είναι τόσο καλή η κυοφορούμενη ιδέα, δεν θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο να κοινοποιηθεί, να αποτελέσει έμπνευση και για τις άλλες περιοχές και να ζητηθεί η δυναμική και κινηματική της υποστήριξη; Όπως έγινε τόσους μήνες με τον αγώνα ενάντια στην αστυνομική βία και την καταστολή; Ποιον εξυπηρετεί μια διαβούλευση πίσω από κλειστές πόρτες; Δεν νομίζω ότι υπάρχει ούτε ένας λογικός άνθρωπος σε αυτόν τον τόπο, που να αυταπατάται πιστεύοντας ότι το μέτωπο των πολιτών, στην οποιαδήποτε διαβούλευση, δυναμώνει, όταν οι ίδιοι παραμένουν ανενημέρωτοι και στο περιθώριο των εξελίξεων.

Αναγκαστικά, ο όποιος σχολιασμός στηρίζεται στο εξαιρετικά φειδωλό δελτίο τύπου του δήμου Λαυρεωτικής (http://attikanea.blogspot.com/2011/04/blog-post_4141.html#more), στο λίγο πιο φλύαρο δελτίο τύπου του ΥΠΕΚΑ (http://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=362&sni[524]=960&language=el-GR) και στις, ελεγχόμενης εγκυρότητας διαρροές στα μέσα ενημέρωσης και στα διάφορα blogs. Με την όποια επιφύλαξη, επαναλαμβάνω, επιβάλλει αυτή η κατάσταση, τι μπορούμε να συμπεράνουμε:

• πράγματι, στην πρόταση των εκπροσώπων της Λαυρεωτικής συμπεριλαμβάνεται μονάδα θερμικής επεξεργασίας - αεριοποίησης - ενεργειακής αξιοποίησης.

• το ΥΠΕΚΑ και η κυβέρνηση δεν εγκαταλείπουν τη λογική της κεντρικής διαχείρισης, αφού μιλούν για διαχείριση ποσοτήτων πολλαπλάσιων αυτών που αντιστοιχούν στις περιοχές της Λαυρεωτικής και του Σαρωνικού. Οπότε, η ιδέα της αποκεντρωμένης διαχείρισης “πάει περίπατο”.

• καταρρίπτεται το μοναδικό “ατού” αυτής της πρότασης, η υποτιθέμενη, δηλαδή, εξάλειψη της ανάγκης για διαχείριση υπολειμμάτων και εξεύρεσης ΧΥΤ. Το θέμα τίθεται με απόλυτη σαφήνεια από την πλευρά του ΥΠΕΚΑ.

• όχι μόνο τίθεται θέμα κατασκευής ΧΥΤ, αλλά, από την πλευρά του ΥΠΕΚΑ, δεν έχει καθόλου εγκαταλειφθεί η χωροθέτησή του στο Οβριόκαστρο, ενδεχομένως με κάποιες επουσιώδεις αλλαγές στο μέγεθος και τη χωρητικότητα.

• μπαίνει με έμφαση το θέμα του κόστους, γεγονός που επιβεβαιώνει την εκτίμηση για το υψηλό κόστος τέτοιων σύνθετων μονάδων και για την αναμενόμενη σημαντική μετακύλισή του στα δημοτικά τέλη.

• για τον ίδιο λόγο αφήνει ορθάνοιχτο το δρόμο για την εκχώρηση της διαχείρισης σε ιδιωτικά συμφέροντα. Για ενδεχόμενη συμμετοχή του δήμου μιλά το ΥΠΕΚΑ. Το ίδιο “χρυσωμένο χάπι”, δηλαδή, που σερβίρει ο “δήθεν” αγανακτισμένος δήμαρχος Φυλής.

• σημειώνεται, τέλος, η αθόρυβη μετατόπιση του δήμου Λαυρεωτικής, από την απόρριψη του περιφερειακού σχεδιασμού, στη θέση “για επιλογή μεθόδου διαχείρισης των στερεών αποβλήτων των Δήμων Λαυρεωτικής και Σαρωνικού, φιλικής προς το περιβάλλον, σύμφωνης με την ισχύουσα νομοθεσία και σε έκταση του ΒΙΟ.ΠΑ. Κερατέας”. Τι να σημαίνει, άραγε, αυτή η δήλωση νομιμοφροσύνης; Άλλα ακούγαμε, μέχρι πρότινος.

Θα το λέμε, συνεχώς, και με όσο γίνεται μεγαλύτερη σαφήνεια. Η ενεργειακή αξιοποίηση (σε όλες της τις εκδοχές), σαν κεντρικής επιλογής στη διαχείριση των απορριμμάτων αντιστρατεύεται αυτό που όλος ο κόσμος αντιλαμβάνεται σαν πρώτη προτεραιότητα: τη μείωση του όγκου των σκουπιδιών, τη διαλογή και την ανακύκλωση, συμπεριλαμβανομένης της κομποστοποίησης, που, ιδιαίτερα, για τα Μεσόγεια και τη Λαυρεωτική, έχει τεράστια σημασία. Η ενεργειακή αξιοποίηση απαιτεί, σε σταθερή βάση, πολλά σκουπίδια, κατά προτίμηση, αδιάλεχτα. Και έχει μηδαμινό ενεργειακό αποτέλεσμα. Για όσους σερβίρουν ενεργειακά παραμύθια, αξίζει να πούμε πως μια μονάδα θερμικής επεξεργασίας, της τάξης των 30.000 τόνων/χρόνο, θα συνδυαστεί, πιθανότατα, με μια μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ενεργειακά αντίστοιχης με το 1/500, το πολύ, των γειτονικών μονάδων της ΔΕΗ στο Λαύριο. Την οποία, στο τέλος, θα την επιδοτήσουμε κι από πάνω, σαν ΑΠΕ. Ταυτόχρονα, είναι αντιπεριβαλλοντική και ακριβή, χωρίς κανένα κοινωνικό ανταποδοτικό όφελος. Και, ταυτόχρονα, ναρκοθετεί την αποκεντρωμένη διαχείριση και τον κοινωνικό έλεγχο στη διαχείριση των σκουπιδιών.

Για όλους αυτούς τους λόγους η επιλογή, που φαίνεται ότι έχει γίνει από το δήμο Λαυρεωτικής και όσους συντάσσονται μαζί του, πάσχει σοβαρά. Και με αυτό τον τρόπο, έχει εγκλωβιστεί σε μια διαδικασία που το “πάνω χέρι” το έχει η κυβέρνηση και το υπουργείο, με τους κατοίκους της περιοχής σε ρόλο θεατή. Η επιλογή μιας συμβιβαστικής λύσης, κακής μάλιστα, που θα μπορούσε, ενδεχομένως, να χωρέσει στον υφιστάμενο περιφερειακό σχεδιασμό είναι αδιέξοδη. Και δεν βοηθά, για δύο λόγους: αφενός, γιατί λύνει τα χέρια της κυβέρνησης στην απρόσκοπτη εκτέλεση των υπόλοιπων εγκαταστάσεων του σχεδιασμού της και, αφετέρου, γιατί βάζει τεράστια εμπόδια στον αγώνα που δίνουν και έχουν να δώσουν χιλιάδες κάτοικοι άλλων περιοχών, ιδιαίτερα της δυτικής Αθήνας και του Θριασίου, απέναντι στο τεράστιο φορτίο που σηκώνουν δεκάδες χρόνια και καλούνται και στο μέλλον να συνεχίσουν να το κάνουν.

Επιλογή υπάρχει και έχει διατυπωθεί δημόσια και με τον πιο σαφή τρόπο. Είναι η συμπαράταξη όλων σε ένα παναττικό μέτωπο διεκδίκησης ριζικής ανατροπής και επανασχεδιασμού από μηδενική βάση του περιφερειακού σχεδιασμού, στη βάση μιας εναλλακτικής πρότασης, που περιλαμβάνει:

1. Σοβαρές πολιτικές πρόληψης, μείωσης των αστικών απορριμμάτων και επαναχρησιμοποίησης υλικών.

2. Ένα ευρύ και ισχυρό δίκτυο διαλογής στην πηγή, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης, σε οικιακό, εργασιακό και στενό τοπικό επίπεδο. Τμήμα αυτού του δικτύου μπορούν να είναι το σύστημα των 4 κάδων, των πολλών άλλων σημείων εναλλακτικής διαχείρισης - ανακύκλωσης και οι μηχανικοί κομποστοποιητές.

3. Ένα σύστημα αποκεντρωμένων εγκαταστάσεων ολοκληρωμένης διαχείρισης, σε επίπεδο μεγάλων δήμων ή ομάδων δήμων. Αναφερόμαστε σε μεσαίου μεγέθους εγκαταστάσεις, χαμηλής όχλησης, απλού μηχανολογικού εξοπλισμού, εύκολα διαχειρίσιμες από τους δήμους, οικονομικά επωφελείς, με τοπικές θέσεις εργασίας, προσβάσιμες στον πολίτη. Αυτές οι εγκαταστάσεις μπορούν να τα κάνουν όλα: συγκέντρωση ανακυκλώσιμων - ανάκτηση - διάθεση, επεξεργασία σύμμεικτων απορριμμάτων, παραγωγή κομπόστ άριστης ποιότητας, αξιοποίηση μέρους των αδρανών, επισκευή - διάθεση επαναχρησιμοποιήσιμων υλικών και ανταλλακτικών. Δεν περιλαμβάνουν καύση, ούτε παραγωγή δευτερογενών καυσίμων. Κάνουν αχρείαστα τα δίκτυα σταθμών μεταφόρτωσης και των διάσπαρτων μονάδων ανακύκλωσης και κομποστοποίησης. Απορρίπτουν, μόνο, ένα μικρό μέρος αδρανών υπολειμμάτων, που μπορούν να οδηγούνται προς ταφή σε έναν κεντρικό χώρο υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ), που θα δέχεται πολύ μικρότερες ποσότητες, σε σχέση με σήμερα, κάνοντας χωρίς αντικείμενο την όποια συζήτηση για νέους ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ.

Η “Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων”, καθώς και ένα υπό διαμόρφωση παναττικό μέτωπο συλλογικοτήτων και ενεργών πολιτών θα συνεχίσουν να δίνουν τη μάχη τους με βάση αυτές τις βασικές αρχές. Θα είναι εξαιρετικά ωφέλιμο για όλους, οι πολίτες, πρωτίστως, της Κερατέας και της ευρύτερης Λαυρεωτικής, αλλά και ο δήμος Λαυρεωτικής, να μην επιλέξουν θέση αποστασιοποίησης από αυτό το κοινό μέτωπο. Χρόνος υπάρχει. Θέληση υπάρχει;

29/4/2011

Τάσος Κεφαλάς

συμμετέχει στην “πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων”

prosynat@gmail.com

Επειδή τα στερνά τιμούν τα πρώτα …

2011-04-26T10:51:00.001+03:00

Άρθρο του Τάσου Κεφαλά

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές η προσοχή μας θα έπρεπε να ήταν στραμμένη σε άλλα, πιο πεζά πράγματα. Για το ότι αυτό έχει φτάσει να μοιάζει με “πολυτέλεια” δεν φταίει μόνο η τρισκατάρατη κρίση. Υπάρχει πλήθος άλλων λόγων, ανάμεσά τους, βεβαίως, και οι τρέχουσες εξελίξεις, στο “μέτωπο” της διαχείρισης των απορριμμάτων. Τα τελευταία νέα: η πίεση για την έναρξη των νέων έργων στη Φυλή (συμπεριλαμβανομένης της “πιλοτικής” μονάδας θερμικής αξιοποίησης - αεριοποίησης), η έγκριση των περιβαλλοντικών όρων της νέας ολοκληρωμένης εγκατάστασης διαχείρισης απορριμμάτων της ΝΑ Θεσσαλονίκης (συμπεριλαμβανομένης μονάδας καύσης δευτερογενούς καυσίμου RDF ή SRF) και η συνάντηση των δήμων Λαυρεωτικής - Σαρωνικού με την υπουργό ΠΕΚΑ την Πέμπτη του Πάσχα.

Στην ατζέντα της τελευταίας και η διαχείριση των απορριμμάτων της περιοχής, μέσα από μια πρόταση των αντίστοιχων φορέων. Επίσημη ανακοίνωση για το περιεχόμενο της πρότασης δεν υπάρχει, πέρα από το ότι θα πρόκειται για μια πρόταση αποκεντρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων της περιοχής. Ένα πλήθος, όμως, φημών και δημοσιευμάτων σπεύδουν να κοινοποιήσουν ότι η προτεινόμενη λύση θα περιλαμβάνει μονάδα θερμικής αξιοποίησης – αεριοποίησης*. Αν αυτό είναι αλήθεια, ανακύπτει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, αφού φαίνεται να υιοθετείται μια λύση που βρίσκεται στο στόχαστρο όλων όσων αγωνίζονται για ένα διαφορετικό τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων. Αν υπάρχει, συνεπώς, ένας απειροελάχιστος λόγος να ειπωθούν κάποια πράγματα γι αυτό, πρέπει να ειπωθούν τώρα. Ανεξάρτητα από το ότι η πιθανότητα να μετρήσουν είναι, εξίσου, απειροελάχιστη.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

Εδώ και πάνω από τέσσερις μήνες, οι κάτοικοι της περιοχής δίνουν έναν σκληρό αγώνα για να αποτρέψουν την υλοποίηση μιας εγκατάστασης, που αποτελεί τμήμα του περιφερειακού σχεδιασμού διαχείρισης απορριμμάτων της Αττικής. Ο αγώνας αυτός διακρίθηκε για τη διάρκεια, τη μαχητικότητα, τη λαϊκότητα και την ενότητα που τον χαρακτήρισαν. Σίγουρα, σε αυτό το επίπεδο, θα αποτελεί σημείο αναφοράς και για τα επόμενα χρόνια. Μένει να αποδειχθεί στην πράξη αν θα σηματοδοτήσει θετικά και τον αγώνα για ένα άλλο, εναλλακτικό τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων.

Είναι, μάλλον, κοινός τόπος ότι οι αρχικές αντιδράσεις ήταν αποτέλεσμα πολλών και διαφορετικών προσεγγίσεων, που δεν χαρακτηρίζονταν πάντα από μια αντίληψη υπερτοπικής αντιμετώπισης του προβλήματος. Και ούτε αποτύπωναν την ανάγκη ο αγώνας αυτός να αποτελέσει μέρος ενός παναττικού μετώπου για τη συνολική ανατροπή του περιφερειακού σχεδιασμού, που αγγίζει με τον ίδιο τρόπο και το Γραμματικό. Αλλά πολύ περισσότερο και από την Κερατέα και το Γραμματικό διαιωνίζει μια τριτοκοσμική κατάσταση στη Φυλή, τις δυτικές συνοικίες και το Θριάσιο. Στην πορεία, το κλίμα αυτό επιχειρήθηκε να αναστραφεί, χωρίς, ωστόσο, να ανατραπεί η αρχική εικόνα.

Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί δείγμα κακών προθέσεων, ούτε ιδιοτελούς συμπεριφοράς των κατοίκων της Κερατέας και της Λαυρεωτικής. Θεωρώ, απλά, ότι είναι αποτέλεσμα μιας περιορισμένης συζήτησης για το περιεχόμενο του αγώνα και για την αναζήτηση των ουσιαστικών τρόπων σύνδεσης με τους υπόλοιπους κατοίκους του λεκανοπεδίου. Το μεγαλύτερο μέρος των προσπαθειών καταναλώθηκε στη δημιουργία ενός πλατιού κινήματος αλληλεγγύης, απέναντι στην κυβερνητική καταστολή και έδωσε σημαντικά αποτελέσματα. Σε βάρος, όμως, μιας δουλειάς, που θα μπορούσε να αποδώσει πιο στέρεους και μακροχρόνιους δεσμούς. Με λίγα λόγια, τα μέσα του αγώνα επισκίασαν και περιθωριοποίησαν, πλήρως, το περιεχόμενο του αγώνα.

Σ’ αυτό συνέβαλλαν δύο πολύ σημαντικοί παράγοντες. Αφενός η συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να επιλέξει το πεδίο της καταστολής και της βίας, αντί της αντιπαράθεσης στο πεδίο των πολιτικών και κοινωνικών επιλογών της και, ειδικότερα, στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Αφετέρου, μια λογική “κολακείας” των μέσων του αγώνα, από ένα πλατύ φάσμα αλληλέγγυων πολιτικών δυνάμεων και συλλογικοτήτων, που στο πρόσωπο της Κερατέας αναζητούν εναγωνίως τη χαμένη τιμή του κινήματος στη μεταμνημονιακή περίοδο.

Με αυτά και με αυτά, έφτασε η ώρα που το “μέτωπο” της Κερατέας έπρεπε να αντιτάξει τη δική του εναλλακτική πρόταση, σε μια προσπάθεια να αποφορτιστεί το “πολεμικό” κλίμα και προτού φτάσουμε στο σημείο να μιλάμε για τα χειρότερα. Έτσι άρχισε μια αγχώδης προσπάθεια διαμόρφωσης μιας πρότασης, στοιχεία της οποίας έχουν αρχίσει να διαρρέουν και αποτελούν την αφορμή και γι αυτό το σημείωμα. Με την όποια επιφύλαξη δημιουργεί ο αδιαφανής τρόπος διαμόρφωσης της πρότασης, αξίζει να επισημανθούν τρία σημεία:

• Όποιο κι αν είναι το περιεχόμενό της, η πρόταση έχει απογυμνωθεί από οποιονδήποτε κινηματικό χαρακτήρα, αφού δεν έχει προκύψει από αντίστοιχες διαδικασίες και δεν έχει ενσωματωθεί στο πλαίσιο διεκδίκησης των αγωνιζόμενων κατοίκων. Ο τρόπος της διαμόρφωσής της είναι σε προφανή αναντιστοιχία με τον τρόπο οργάνωσης της πολύμηνης αντίστασης.

• Το περιεχόμενο της πρότασης στηρίζεται στη λογική της αποκεντρωμένης διαχείρισης, μια ιδέα που κατακτά σημαντικό έδαφος σε ένα υπό διαμόρφωση παναττικό μέτωπο για μια άλλου τύπου διαχείριση των απορριμμάτων. Επιλέγεται, όμως, σαν εργαλείο η θερμική - ενεργειακή αξιοποίηση, διαδικασία που υποσκάπτει το βαθύτερο περιεχόμενο της αποκεντρωμένης διαχείρισης. Ίδιας λογικής μονάδα οι συλλογικότητες της δυτικής Αθήνας αγωνίζονται να αποτρέψουν στις εγκαταστάσεις της Φυλής.

• Αφήνεται ορθάνοιχτη η πόρτα στην παραχώρηση της διαχείρισης στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Την εγκατάσταση θα την κατασκευάσει ο φορέας του ΒΙΟ.ΠΑ. (μια ανώνυμη εταιρεία επιχειρηματιών, δηλαδή), όπου συμμετέχει ο δήμος με 30%, δηλώνει ο δήμαρχος Λαυρεωτικής Κωνσταντίνος Λεβαντής. Να υποθέσουμε ότι θα το διαχειριστεί, κιόλας, αφού δεν γίνεται λόγος για το κόστος της και για τους αναγκαίους πόρους για την κατασκευή της; Πρόκειται για ιδέα που αβίαστα παραπέμπει σε ανάλογη δήλωση του δημάρχου Φυλής, ο οποίος προσπαθεί να “χρυσώσει” το χάπι της αποδοχής του περιφερειακού σχεδιασμού με τη διεκδίκηση της συμμετοχής του δήμου Φυλής στους φορείς των νέων έργων.

Η λύση βρίσκεται σε ένα παναττικό μέτωπο για ένα νέο περιφερειακό σχεδιασμό

Την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη αυτές οι διαδικασίες, ένα σημαντικός αριθμός επιτροπών αγώνα και τοπικών συλλογικοτήτων της Αττικής αναζητά τον τρόπο μιας ευρείας συνεννόησης και κοινών δράσεων, στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός συνεκτικού παναττικού μετώπου για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Σε συνθήκες ανοιχτής διαβούλευσης, συνεχούς ανταλλαγής απόψεων και κινηματικών δράσεων στις γειτονιές και τους δήμους, ιδιαίτερα στις περιοχές της δυτικής Αθήνας, που, σε όλες τις εκδοχές, καλούνται και πάλι να επωμιστούν το μεγαλύτερο φορτίο. Ας προσέξει κανείς πως συμπυκνώνει αυτή η πρωτοβουλία τα ζητούμενα της στιγμής:

Η ανοιχτή συνέλευση επιτροπών αγώνα, συλλογικοτήτων και ενεργών πολιτών της Αττικής για το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων, που έγινε την Τρίτη 19 Απριλίου 2011, συμφώνησε στα εξής:

• Απορρίπτει τον υφιστάμενο περιφερειακό σχεδιασμό διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αττική και τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκεται να υλοποιηθεί στη Φυλή, στην Κερατέα και το Γραμματικό

• Αντιτίθεται σε κάθε νέα εγκατάσταση στη Φυλή - Α. Λιόσια, συμπεριλαμβανομένης της πιλοτικής μονάδας αεριοποίησης

• Ζητά το κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής και απαιτεί την ένταξη της περιοχής σε ειδικό πρόγραμμα απορρύπανσης και περιβαλλοντολογικής αποκατάστασης

• Καταδικάζει κάθε προσπάθεια εισαγωγής της καύσης στη διαχείριση των απορριμμάτων, είτε με άμεσο, είτε με έμμεσο τρόπο

• Έναντι των θηριωδών εγκαταστάσεων κεντρικής διαχείρισης, υποστηρίζει τη λογική της αποκεντρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων, στηριγμένη στην αρχή της εγγύτητας και με εργαλεία την πρόληψη, την επαναχρησιμοποίηση, τη διαλογή στην πηγή και την ανάκτηση - ανακύκλωση, συμπεριλαμβανομένης της κομποστοποίησης

Έχει μια σημασία να τεθεί το ερώτημα αν η κυοφορούμενη πρόταση των φορέων της Κερατέας μπορεί να συμβιβαστεί με την παραπάνω προσέγγιση. Και, ειδικότερα, αν απηχεί τις σκέψεις και τις επιθυμίες όλων όσοι ξενύχτησαν στα μπλόκα της Κερατέας, αυτούς τους μήνες. Σε ότι με αφορά δεν έχω κανένα ενδοιασμό να επισημάνω πως: αν η κατάληξη αυτού του αγώνα είναι η οικειοθελής εισαγωγή της καύσης στη διαχείριση των απορριμμάτων, τότε θα πρόκειται για πλήρη ακύρωσή του και για μια κακή συνεισφορά στον αγώνα, που θα εξακολουθήσει να δίνεται για μια φιλοπεριβαλλοντική λύση στο πρόβλημα, κάτω από συνθήκες κοινωνικού ελέγχου και κοινωνικής ανταποδοτικότητας.

25/4/2011

Τάσος Κεφαλάς

συμμετέχει στην “πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων” prosynat@gmail.com

* Λίγα λόγια για την αεριοποίηση

(τα στοιχεία προέρχονται από μελέτη ομάδας εργασίας του ΤΕΕ Κ. Μακεδονίας, Μάρτιος 2010)

Με τον όρο θερμική επεξεργασία αστικών στερεών αποβλήτων (ΑΣΑ) εννοούνται συγκεκριμένες διαδικασίες μετατροπής των απορριμμάτων σε αέρια, υγρά και στερεά προϊόντα, με ταυτόχρονη ή συνεπακόλουθη έκλυση θερμικής ενέργειας. Η αεριοποίηση είναι μια από τις μεθόδους άμεσης θερμικής επεξεργασίας των απορριμμάτων, τις οποίες συνηθίζουμε να αποκαλούμε με τον όρο “καύση”. Οι άλλες είναι: η απευθείας καύση σύμμεικτων απορριμμάτων, η καύση δευτερογενών προϊόντων επεξεργασίας απορριμμάτων (RDF και SRF) και η πυρόλυση. Στις μεθόδους έμμεσης θερμικής επεξεργασίας κατατάσσονται η αναερόβια χώνευση και η καύση βιοαερίου σε ΧΥΤΑ.

Η αεριοποίηση αποτελεί μια σχετικά νέα και μη ευρέως διαδεδομένη, στην Ευρώπη, μέθοδο θερμικής επεξεργασίας ΑΣΑ. Αν και εφαρμόζεται με επιτυχία στη χημική βιομηχανία για αρκετές δεκαετίες, η αεριοποίηση των ΑΣΑ παρουσίασε δυσκολίες λόγω του χαμηλού θερμικού περιεχομένου τους και των μεταβολών της σύνθεσής τους. Για το λόγο αυτό οι προσπάθειες επικεντρώνονται τα τελευταία χρόνια στην αεριοποίηση απορριμματογενών καυσίμων (RDF - SRF), που έχουν μεγαλύτερο θερμικό περιεχόμενο και σταθερότερες ιδιότητες. Αυτό συνεπάγεται προεπεξεργασία των ΑΣΑ, συνεπώς αύξηση του κόστους.

Η αεριοποίηση περιλαμβάνει τη μετατροπή του οργανικού κλάσματος των απορριμμάτων σε ένα μίγμα καυσίμων αερίων, μέσω μερικής οξείδωσής του σε υψηλές θερμοκρασίες (500 έως 1500 °C) και υψηλές πιέσεις (1-45 bar). Στα υπολείμματά της περιλαμβάνονται τέφρα και σκουριά. Το υπόλειμμα της αεριοποίησης δεν έχει εμπορικές εφαρμογές και πιθανώς απαιτεί εξειδικευμένο χειρισμό για την τελική διάθεση.

Τα παραγόμενα απαέρια εξαρτώνται από το είδος του μέσου αεριοποίησης. Στην περίπτωση που υπάρχει τροφοδοσία με αέρα, λόγω της παρουσίας του ατμοσφαιρικού αζώτου, η θερμογόνος δύναμη του αέριου προϊόντος είναι χαμηλή και κυμαίνεται στα 0,35 MJ/m3. H τυπική του σύσταση είναι: 10% CΟ2, 20% CO, 15% Η2, 2% CH4 και 53% Ν2. Στην περίπτωση που η τροφοδοσία αποτελείται από καθαρό οξυγόνο, το ενεργειακό περιεχόμενο του αέριου προϊόντος αυξάνεται στα 0,7 MJ/m3. Στην περίπτωση αυτή η τυπική του σύσταση του είναι: 14% CΟ2, 50% CO, 30% Η2, 4% CH4, 1% CxHy και 1% Ν2.

Όπως και στην περίπτωση των μονάδων πυρόλυσης, έτσι και στις μονάδες αεριοποίησης, δεν υπάρχουν διαθέσιμα επαρκή οικονομικά στοιχεία που αφορούν στο κόστος κατασκευής και λειτουργίας τους. Επιπροσθέτως ούτε τα θεωρητικά δεδομένα που δίδονται από τις κατασκευάστριες εταιρείες είναι εύκολο να επαληθευτούν. Η βιωσιμότητα της μονάδας εξαρτάται αποκλειστικά από την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ η επιλογή της αεριοποίησης μπορεί να μειώσει τις προσπάθειες ενδυνάμωσης προγραμμάτων ανακύκλωσης και ελαχιστοποίησης στην πηγή.

Σε ότι αφορά στις μονάδες αεριοποίησης, που βρίσκονται σε λειτουργία στην ΕΕ: μία εγκατάσταση αεριοποίησης RDF ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1990 στην Greve-en-Chianti της Ιταλίας, η οποία ωστόσο έκλεισε σύντομα, λόγω λειτουργικών προβλημάτων. Επίσης, ένα εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, που τροφοδοτείται εν μέρει από μονάδα αεριοποίησης στη Φινλανδία, αεριοποιεί κυρίως συμβατικά βιοκαύσιμα, στα οποία προστίθεται ένα ποσοστό απορριμματογενών καυσίμων. Μέχρι το 2006, στην Ευρώπη υπήρχαν 2 μονάδες αεριοποίησης ΑΣΑ στη Νορβηγία, ενώ το καλοκαίρι του 2008 κατασκευάστηκε μια ακόμη μονάδα στο νησί Wight στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το δελτίο τύπου και το πρόγραμμα του φεστιβάλ στην Κερατέα

2011-04-07T12:06:00.000+03:00

Από το: http://kerateaartres1stance.blogspot.com/

8,9 και 10 Απριλίου όλοι στη Κερατέα για το Φεστιβάλ Πολιτισμού κι Αντίστασης

KERATEA ART RESISTANCE

Οι κάτοικοι της Κερατέας και η Art Resistance καλούν όλο το κόσμο στο Keratea Art Resistance, ένα πολιτιστικό τριήμερο στις 8,9 και 10 Απριλίου, που θα πραγματοποιηθεί στη λεωφόρο Λαυρίου, στο μπλόκο ΒΙΟΠΑ.

Σε έναν τεράστιο χώρο, δίπλα σε καταπράσινα τοπία, νέοι και μεγαλύτεροι, οικογένειες και παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν μια εκδρομή έξω από την Αθήνα και να ζήσουν ένα άλλο κλίμα, γιορτής, πολιτισμού και αντίστασης, σε μια περιοχή που τέσσερις μήνες τώρα είναι στα οδοφράγματα για να μη μετατραπεί ο τόπος τους σε χωματερή. Να γιορτάσουμε όλοι μαζί, γιατί η Αντίσταση μπορεί να είναι και Γιορτή. Γιατί η Τέχνη μπορεί να είναι Αντίσταση.

Ένα non stop Φεστιβάλ, το μεγαλύτερο σε διάρκεια και αριθμό συμμετοχών και το πρώτο που γίνεται πάνω σε οδόφραγμα και κατειλημμένο από τους εξεγερμένους κατοίκους δρόμο.

Από τη μία πλευρά οι κάτοικοι της Κερατέας που αγωνίζονται ενάντια στη δημιουργία ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο, ενάντια στην υποβάθμιση του τόπου τους, από την άλλη μια ομάδα καλλιτεχνών, ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού-που συγκροτήθηκε αυθόρμητα -θέλοντας να συμπαρασταθεί και να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη της στους κατοίκους της Κερατέας, είναι οι διοργανωτές αυτού του Φεστιβάλ.

72 ώρες, πάνω από 60 μουσικά σχήματα, 150 εικαστικοί καλλιτέχνες με πάνω από 500 έργα, πάνω από 10 θεατρικές παραστάσεις, 15 workshops (εργαστήρια), κατασκευές έργων, εγκαταστάσεις και εικαστικές παρεμβάσεις επί τόπου, προβολές video art, ντοκιμαντέρ, ζωντανές συνδέσεις με περιοχές που αντιμετωπίζουν παρόμοια περιβαλλοντικά προβλήματα και με κινήματα από όλο τον κόσμο, παρουσία συλλογικοτήτων, κινήσεων κατοίκων κλπ, ελεύθερη κατασκήνωση, ποδηλατοπορεία αλληλεγγύης Αθήνα – Κερατέα και πολλά ακόμη που μπαίνουν συνεχώς καθημερινά στο πρόγραμμα.

Θεωρούμε πως κανένας άνθρωπος του πολιτισμού δεν συμμετέχει στο φεστιβάλ με μοναδικό σκοπό να παράξει έργα –πίνακες, μουσική, οτιδήποτε. Πολιτισμός δεν είναι μόνο η παραγωγή έργων, αλλά πως όλα αυτά τα μετουσιώνουμε σε αντίσταση και αλληλεγγύη. Πολιτισμός είναι το απόσταγμα της ανθρώπινης δραστηριότητας που μεταφράζεται σε αντίσταση. Οι κάτοικοι της Κερατέας μας δίνουν πολιτισμό με τον τρόπο που αντιστέκονται. Η Κερατέα ξεπερνάει τα τοπικά σύνορα, έχει αναδειχθεί σε σύμβολο αγώνα ενάντια σε ότι μας υποβαθμίζει. Ας γίνει η Κερατέα η ευκαιρία να αντισταθούμε σε όλη την κατάσταση που επικρατεί, στην υποβάθμιση της ζωής μας, του περιβάλλοντος.

Θα είμαστε λοιπόν όλοι εκεί γιατί ο αγώνας των κατοίκων της Κερατέας είναι υπόθεση όλων μας

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/4

ΑΠΟ ΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ

ΣΤΗΣΙΜΟ ΤΩΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΟΙΧΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΡΙΗΜΕΡΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟ D.Js

ΑΠΟ ΤΙΣ 3 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ: INNER VOICE, THE WIGS BAND, THE CROOKS, ARMADA IV, ΒΟΜΒΟΙ, ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΗΣ, ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ, ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΣΚΥΛΕΣ, ILLEGAL OPERATION, ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΛΟΦΩΛΗΑΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ, ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ, ΕΛΕΛΕΥ, ΕΝΕΔΡΑ, NEW ZERO GOD, ΛΕΩΝ. ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ, MAGIC DE SPELL, CHUCHO SHS, ΚΡΟΤΩΝΕΣ, D.J. BURNING SUN

ΜΙΚΡΗ ΣΚΗΝΗ: ΤΣΙΡΚΟ ΚΟΥΚΟΥΜΠΑΓΙΑΝ, ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΡΙΑΚΟΙ, ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ ΝΤΑΓΙΑΚΟΥ

ΣΑΒΒΑΤΟ 9/4

ΑΠΟ ΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ

ΜΙΚΡΗ ΣΚΗΝΗ: ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ , ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΓΛΕΝΤΙ ΑΠΟ: ΛΥΚΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΡΑΤΕΑΣ, ΛΑΟΓΡΑΦ.ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΡΗΤΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΘΕΣΣΑΛΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΓΑΡΩΝ "ΑΛΚΑΘΟΣ ΚΑΡΙΑ" Παραδ. συγκρότημα ΓΙΑΛΑ, ΚΡΗΤΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ

ΘΕΑΤΡΙΚΑ: ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙΟΥ, ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΕΣ, ΟΜΑΔΑ ΧΟΡΟΥ DITTO, ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ Γ. ΚΟΥΡΚΟΥΜΕΛΗΣ

WORKSHOPS, ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ IN SITU, INSTALLATIONS, HAPPENINGS, D.Js

ΑΠΟ ΤΙΣ 2.30 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ: ΖΑΚ ΣΤΕΦΑΝΟΥ,ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΖΙΤΖΙΜΙΚΑΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ-ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΚΡΟΥΣΤΑ, ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΛΙΝΤ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ, ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΔΑΝΑΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ, ΛΑΜΙΑ ΜΠΕΝΤΙΟΥΙ, ΕΥΑ ΨΥΛΛΑΚΗ, ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ, ΤΖΙΡΙΤΣΑΝΤΣΟΥΛΕΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ, ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, DEUS X MACHINA, NO MIND, COMMON I (TEXNH EN ΚΙΝΗΣΕΙ), POEM, NON LETHAL, LOST BODIES, INSP-I-RATION PROJECT, SISTA JAMMAROOTS &THE OSCILATORS, ANNA MYSTIC, BAD MATHEMATICS, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ KAI OI ELECTRIC LITANY.

ΚΥΡΙΑΚΗ 10/4

ΑΠΟ ΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ

WORKSHOPS, ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ IN SITU, INSTALLATIONS, HAPPENINGS, D.Js

ΜΙΚΡΗ ΣΚΗΝΗ: ΘΕΑΤΡΙΚΑ: MOTUS TERRAE

• ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΘΗΝΑ - ΚΕΡΑΤΕΑ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

ΘΕΣΠΙΣ, ΤΖΙΚΟ, ΚΑΡΟΥΖΟΣ (ΤΕΧΝΗ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ), STRAW HATS, ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΕΚΠΟΙΗΣΗΣ, ΑΛΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΝΟΣ ΜΟΥΖΟΥΡΑΚΗΣ, ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ,ΚΑΙΤΗ ΚΟΥΛΛΙΑ, ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΕΤΤΑ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΔΑΒΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΖΙΩΓΑΛΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ (ΧΑΙΝΗΔΕΣ), ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ, DAGOBAH SYSTEM &SOULN e.k., MC YINKA, ACTIVE MEMBER, ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΟΥΜΠΑΝΑΚΗ – MARE YIEM, ELEKTROBALKANA, LOCOMONDO, ΑΕΡΑ ΠΑΤΕΡΑ, ΖΗΤΗΜΑ ΖΩΗΣ, TRITH EPOXH, D.J. SOUNDHOLIC.

ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Φεστιβάλ αντίστασης στην Κερατέα

2011-04-05T22:17:00.000+03:00

Τριήμερο φεστιβάλ αντίστασης στην Κερατέα, στις 8-9 και 10 Απρίλη. Να είμαστε όλοι εκεί!

Διαχείριση Σκουπιδιών: Μια ευκαιρία που γίνεται φορτίο

2011-03-28T10:26:00.001+03:00

Άρθρο τoυ Βαγγέλη Στογιάννη

Ο επίμονος αγώνας των κατοίκων της Κερατέας πρόσφατα, αλλά και όσοι άλλοι προηγήθηκαν αλλού, άσχετα από οποιαδήποτε άλλη πτυχή τους προσέφεραν μια τεράστια υπηρεσία: ανέδειξαν το τεράστιο πρόβλημα της κυρίαρχης αντίληψης για τις πολιτικές διαχείρισης των απορριμμάτων. Σήμερα είναι φανερό ότι σύντομα αυτό το πρόβλημα θα αγγίξει με άμεσο και οδυνηρό τρόπο τους κατοίκους όλης της χώρας. Το ζήτημα αυτό, με τη διαχρονική ευθύνη των κομμάτων εξουσίας αλλά και την ανοχή, την αδιαφορία και την συνενοχή των ΟΤΑ, τείνει να καθιερωθεί σαν το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό και οικονομικό σκάνδαλο των τελευταίων δεκαετιών, με ολέθριες συνέπειες στην ποιότητα ζωής, την δημόσια υγεία και το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων στην Ελλάδα.

Ποια είναι η ουσία του θέματος

Αντίθετα με την εικόνα που καλλιεργούν τα ΜΜΕ παρουσιάζοντας τεχνικά αδιέξοδα προκειμένου να αποδεχτεί η κοινωνία ως δήθεν αναπόφευκτες καταστροφικές γι’ αυτήν επιλογές, προς όφελος των συμφερόντων των μεγάλων κατασκευαστικών και επιχειρηματικών ομίλων, το θέμα δεν έγκειται στο ΠΟΥ θα πάνε τα σκουπίδια, αλλά κυρίως στο ΠΩΣ θα γίνεται η διαχείρισή τους.

Το δεδομένο από το οποίο οφείλουμε να ξεκινήσουμε είναι ότι η σύνθεση των απορριμμάτων είναι γνωστή (40 - 60% ανακυκλώσιμα, 40-60% ζυμώσιμα, έως 10% υπολείμματα και αδρανή). Το βασικό ζήτημα το οποίο προκύπτει είναι η ανακύκλωση και αξιοποίηση όλων αυτών.

Η βασική πρόταση

Α) Σε επίπεδο παραγωγής απορριμμάτων απαιτείται διαλογή στην πηγή (νοικοκυριό, χώρος εργασίας κλπ.) κατά κατηγορίες ανακυκλώσιμων υλικών όπως π.χ. 1. χαρτί, 2. πλαστικά, μέταλλα, γυαλί 3. ζυμώσιμα (υλικά φυτικής ή ζωικής προέλευσης) 4. υπολείμματα κάθε είδους.

Ένα σύστημα διαλογής στην πηγή θα μειώσει δραστικά την παραγωγή σύμμεικτων απορριμμάτων (απορρίμματα που δεν έχει προηγηθεί διαλογή και διαχωρισμός τους). Η διαλογή στην πηγή έχει να κάνει ασφαλώς και με τη διαπαιδαγώγηση του πληθυσμού – όμως το θέμα αυτό είναι απλά θέμα χρόνου, διαφώτισης και παιδείας

Β) Σε επίπεδο Δήμου, ομάδων Δήμων, ή πληθυσμιακών ενοτήτων έως 200.000 ανθρώπων χρειάζεται ξεχωριστή αποκομιδή των προδιαλεγμένων από τα σύμμεικτα και διοχέτευση του συνόλου των απορριμμάτων σε μικρές κοντινές, χαμηλού κόστους εγκαταστάσεις. Οι εγκαταστάσεις αυτές θα είναι ολοκληρωμένης διαχείρισης με στοιχειώδη μηχανολογικό εξοπλισμό διαχωρισμού των σύμμεικτων που απομένουν.

Η διαλογή των σύμμεικτων θα επιτρέπει την αφαίρεση των ανακτισίμων τα οποία προστιθέμενα στις αντίστοιχες κατηγορίες των προδιαλεγμένων οδηγούνται για περαιτέρω μεταποίηση και επαναχρησιμοποίησή τους από κεντρικές βιομηχανικές μονάδες π.χ. λιώσιμο του αλουμινίου ή του γυαλιού και κατασκευή άλλων προϊόντων από αλουμίνιο ή γυαλί.

Σε ότι αφορά το ζυμώσιμο τμήμα των απορριμμάτων η απάντηση είναι απλή: αερόβια κομποστοποίηση, αφαίρεση των αδρανών υλικών (π.χ. μπάζα από επισκευές) με κοσκίνισμα και αξιοποίηση του κομπόστ σαν υψηλής ποιότητας εδαφοβελτιωτικό υλικό.

Τα αδρανή που προκύπτουν από όλη την πιο πάνω διαδικασία, αξιοποιούνται στην οδοποιία ή σε αποκαταστάσεις τοπίου (π.χ. αποκατάσταση λατομείων).

Πλεονεκτήματα αυτού του είδους διαχείρισης

Τέτοιες εγκαταστάσεις διαχείρισης μπορεί να τοποθετηθούν σχεδόν παντού και πολύ κοντά σε χώρους κατοικίας (δεν ενοχλούν με οσμές, θορύβους κλπ)

• Δεν απαιτείται μεγάλη επένδυση για σταθμούς μεταφόρτωσης ακριβά μηχανικά συστήματα διαχωρισμού, κατασκευή ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ κλπ κάτι που κάνει εφικτή την ανάληψη του κόστους κατασκευής από Δήμους, ομάδες Δήμων ή την κοινότητα (πληθυσμιακή ενότητα έως 200.000 ανθρώπων)

• Δημιουργεί θέσεις εργασίας – ιδιαίτερα καθώς απαιτεί κύρια ανθρώπους αντί μηχανών

• Εκμηδενίζει τα περιβαλλοντικά κόστη (όλα)

• Παράγει εξαιρετικής ποιότητας κομπόστ, αυξάνοντας έτσι τις δυνατότητες αξιοποίησής του

• Έχει χαμηλές ενεργειακές απαιτήσεις

• Τείνει σε παραγωγή μηδενικών αποβλήτων.

• Οδηγεί σε δραστική μείωση του κόστους διαχείρισης των απορριμμάτων – που μεταφράζεται σε χαμηλότερα δημοτικά τέλη.

• Δημιουργεί τις προϋποθέσεις για εργατική και κοινωνική διαχείριση και έλεγχο της εγκατάστασης και λειτουργίας της. Από τη μια το πολύ μικρό κόστος δεν κάνει ελκυστική την επιδίωξη ανάληψης της κατασκευής και διαχείρισής τους, από τους εργολάβους που λυμαίνονται τη διαχείριση των σκουπιδιών. Από την άλλη, αν η εγκατάσταση είναι δημοτική/κοινωνική και αν τα οφέλη της πηγαίνουν στην κοινότητα και δεν μετατρέπονται σε κέρδη για τους εργαλάβους, οι κάτοικοι έχουν σαφές κίνητρο να ασχολούνται με την σωστή και αποτελεσματική διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή, δηλαδή το σπίτι τους.

Τι έχει συμβεί μέχρι τώρα αντί του αυτονόητου στη διαχείριση των απορριμμάτων;

Με ευθύνη της πολιτείας, των κομμάτων εξουσίας και των ΟΤΑ που καλοβλέπουν την εμπλοκή μεγάλων συμφερόντων στη διαχείριση των σκουπιδιών η χώρα έχει γεμίσει από αυτά τα τέρατα που ακούνε στο όνομα ΧΥΤΑ.

Πρόκειται για συμπλέγματα τεχνητών βουνών σκουπιδιών που επικαλύπτονται με επιφανειακές αναπλάσεις προσπαθώντας να κρύψουν ότι συνιστούν περιβαλλοντικό εφιάλτη και καζάνια που βράζουν επί δεκαετίες δημιουργώντας φόβους ακόμα και για μελλοντικά ατυχήματα απρόβλεπτων διαστάσεων. Ρυπαίνουν με τις διαρροές των στραγγισμάτων τους τα υπόγεια νερά με ανεξέλεγκτο τρόπο. Ήδη σε πηγάδια στο Θριάσιο και στη Μαύρη Ώρα ανιχνεύονται συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων όπως χρώμιο, σε ποσότητες εξαπλάσιες από τον Ασωπό!

Όταν συμβαίνουν κατολισθήσεις όγκων σκουπιδιών καταστρέφονται οι στοιχειώδης υποδομές απομάκρυνσης του βιοαερίου που εκλύεται με αποτέλεσμα να γίνονται τοξικές πυριτιδαποθήκες ικανές να αφανίσουν ολόκληρες περιοχές!

Τι σχεδιάζουν σήμερα

Όλοι αυτοί που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση, σήμερα, με το μανδύα του εκσυγχρονισμού, προωθούν:

- Τη δημιουργία νέων κυττάρων (επεκτάσεων) στους υφιστάμενους ΧΥΤΑ ανά την χώρα καθώς και την κατασκευή νέων ΧΥΤΑ (π.χ. Γραμματικό, Κερατέα).

- Μόνο στην Αττική σχεδιάζουν τη δημιουργία 4 μεγάλων κεντρικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων που περιλαμβάνουν την τεχνολογία της βιολογικής ξήρανσης η οποία αποτελεί προπομπό της καύσης και τορπιλίζει τη δυνατότητα ανακύκλωσης. Πρόκειται για μέθοδο που αφαιρεί στοιχειωδώς τα μέταλλα και αφυδατώνει τα υπόλοιπα σκουπίδια, προετοιμάζοντάς τα για καύση. Τα σκουπίδια αυτά ονομάζονται SRF (secondary recovered fuel). Εκτός των άλλων επιπτώσεων η καύση των απορριμμάτων προκαλεί και την παραγωγή τεράστιων ποσοτήτων τοξικής τέφρας με σχεδόν ανυπέρβλητες δυσκολίες για την ασφαλή διαχείρισή της.

- Αντίστοιχες εγκαταστάσεις υλοποιούνται με τον υφιστάμενο εθνικό και περιφερειακό σχεδιασμό σε όλη τη χώρα.

- Εκχωρούν τη διαχείριση των απορριμμάτων σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και κυρίως στα μονοπωλιακά συγκροτήματα που προωθούν την τεχνολογία της βιολογικής ξήρανσης.

- Σχεδιάζουν την αστρονομική εκτόξευση των τελών διαχείρισης (τεράστια αύξηση δημοτικών τελών) για να καλυφθεί το εξωφρενικό κόστος της προωθούμενης μεθόδου.

- Διαστρεβλώνουν τη σημασία των ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή, λογίζοντας σαν βιομάζα την καύση προϊόντων σκουπιδιών καταστρατηγώντας τη σχετική κοινοτική οδηγία (2008/98/ΕΚ) που σκόπιμα δεν έχουν ενσωματώσει στην εθνική νομοθεσία.

- Σχεδιάζουν την ετήσια εισαγωγή μέσω του Αστακού 7 εκατομμυρίων τόνων SRF και την καύση τους ως βιομάζα σε μονάδες στον Αστακό, τον Βόλο και την Β. Ελλάδα για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Η μονάδα του Βόλου ήδη αδειοδοτείται από την ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας). Ενδεικτικά μόνο αξίζει να αναφερθεί ότι το σύνολο των σκουπιδιών της χώρας μετά βίας φτάνει τα 5,5 εκ. τόνους το χρόνο (χωρίς τα 7 εκατομμύρια τόνους που πρόκειται να εισαχθούν)!

Και τώρα τι γίνεται;

Αποτελεί ζήτημα επιβίωσης της ελληνικής κοινωνίας το να ακυρωθούν και να ανατραπούν αυτά τα σχέδια από την διεκδίκηση και υλοποίηση της εφαρμογής ενός βιώσιμου μοντέλου ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων. Είναι επίκαιρη όσο ποτέ η απαίτηση για:

- την υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού συμφέροντος με την απαλλαγή της διαχείρισης των σκουπιδιών από πολιτικές που τις συνδέουν με εργολαβικά συμφέροντα.

- την άμεση προώθηση της λειτουργίας μικρών αποκεντρωμένων εγκαταστάσεων ολοκληρωμένης διαχείρισης υπό συνθήκες εργατικού και κοινωνικού ελέγχου και διαχείρισης.

- την εξαίρεση όλων των τεχνολογιών που οδηγούν στην καύση των σκουπιδιών.

- την ενίσχυση όλων των διαδικασιών ανακύκλωσης.

- την απόρριψη της επιλογής του ΥΠΕΚΑ να επιτρέψει την άτυπη αναγνώριση του SRF σαν πλήρως βιοαποδομήσιμο υλικό με συνέπεια η χρήση του να λογίζεται σαν ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή (η ηλεκτροπαραγωγή από ΑΠΕ επιδοτείται και γι’ αυτό οι μεγαλοεργολάβοι των σκουπιδιών επεδίωξαν και κατάφεραν να εντάξουν την καύση των απορριμμάτων για ηλεκτροπαραγωγή στις ΑΠΕ).

Αστυνομοκρατία και μέσα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς!

2011-03-16T11:00:00.000+02:00

Ένα νέο «Σώμα Ελέγχου Εισιτηρίων» θα κάνει την εμφάνισή του από τον Απρίλη στα ΜΜΜ της Αττικής. Το νέο Σώμα θα αποτελείται από μεικτά κλιμάκια υπαλλήλων του ΟΑΣΑ και αστυνομικούς. Γι’ αυτό το σκοπό 60 αστυνομικοί της ΕΛ.ΑΣ και 30 δημοτικοί αστυνομικοί θα αποσπαστούν στον ΟΑΣΑ.

Η αναγόρευση της μη πληρωμής εισιτηρίου σε πταίσμα δεν στάθηκε ικανή να τρομοκρατήσει τους επιβάτες και να σταματήσει το κίνημα «δεν πληρώνω» στα ΜΜΜ. Άλλωστε ο νέος νόμος ήταν πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί, καθώς οι υπάλληλοι του ΟΑΣΑ δεν είχαν το δικαίωμα να συλλαμβάνουν όσους αρνούνταν να πληρώσουν εισιτήριο και να τους οδηγούν στο αυτόφωρο. Για να λύσει το «πρόβλημα» αυτό αλλά κυρίως για να εντείνει την τρομοκρατία ενάντια στο κίνημα πολιτικής ανυπακοής, η κυβέρνηση αποφάσισε να μετατρέψει τα ΜΜΜ σε κινητά αστυνομικά τμήματα.

«Σε κάθε γωνία υπάρχει αστυνομία» φωνάζουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία στις πορείες. Τώρα αστυνομία θα υπάρχει και στα λεωφορεία, τα τρόλεϊ, τους συρμούς του τραμ, του ηλεκτρικού και του μετρό. Και αύριο τι; Μια διμοιρία ΜΑΤ σε κάθε στάση;

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων την ίδια στιγμή που απολύουν χιλιάδες συμβασιούχους και παγώνουν τις προσλήψεις στην υγεία, την παιδεία κοκ, προσλαμβάνουν μαζικά αστυνομικούς και δημιουργούν νέα σώματα ασφαλείας. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι οδηγώντας την κοινωνία στη φτώχεια και την εξαθλίωση θα έρχονται όλο και πιο συχνά αντιμέτωποι με όλο και πιο μαζικά, σκληρά και οργισμένα κινήματα. Κινήματα που δεν θα μπορούν να ελέγξουν μέσα από τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες. Κινήματα όπως αυτό του «δεν πληρώνω», που αναπτύσσεται και επεκτείνεται με γοργούς ρυθμούς, έχει ήδη τη στήριξη του 56% της ελληνικής κοινωνίας και έχει χαρακτηριστεί από τα διεθνή ειδησιογραφικά μέσα ως «η σημαντικότερη απειλή για την κυβέρνηση».

Σ’ αυτή, στη «σημαντικότερη απειλή για την κυβέρνηση» πρέπει να επενδύσουμε όλοι σήμερα για να αντιμετωπίσουμε τον κοινό μας εχθρό: την Κυβέρνηση και την Τρόικα, που δεν έχουν σκοπό να αφήσουν τίποτε όρθιο σ’ αυτή την κοινωνία. Το κίνημα του «δεν πληρώνω» πρέπει να συνεχίσει να μαζικοποιείται και να επεκτείνεται.

Την ίδια στιγμή τα παναθηναϊκά συντονιστικά των διαφόρων επιτροπών που έχουν δημιουργηθεί πρέπει να αρχίσουν να συνεργάζονται και να βρουν κοινό βηματισμό. Η μαζικοποίηση του κινήματος και ο συντονισμός όλων των επιτροπών είναι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσουμε την νέα εκστρατεία τρομοκρατίας και καταστολής που εξαπολύει η κυβέρνηση. Με απλά λόγια: δεν μπορούν να μας συλλάβουν όλους. Αντιθέτως, όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε και τους νόμους και τα σχέδιά τους. Όταν τα κινήματα μαζικοποιούνται δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός καταστολής που να μπορεί να τα σταματήσει. Αυτό αποδεικνύουν σήμερα οι εξεγέρσεις στην Αίγυπτο, την Τυνησία και τη Λιβύη. Αυτό έχει αποδειχτεί και πολλές φορές στο παρελθόν. Αρκεί να θυμηθούμε ότι η Μάργαρετ Θάτσερ, η πρωθυπουργός που πέρασε τα πιο σκληρά αντιλαϊκά μέτρα σε όλη τη Δ. Ευρώπη τη δεκαετία του 80, έπεσε από ένα κίνημα άρνησης πληρωμής: το κίνημα άρνησης πληρωμής του κεφαλικού φόρου (poll tax).

Ελένη Μήτσου

Τι άλλο πρέπει να γίνει για να απαγορευτούν τα πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ενέργειας;

2011-03-12T15:51:00.002+02:00

Δελτίο Τύπου της GreenAttack

Μετά την πυρκαγιά που ξέσπασε στον πυρηνικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Οναγκάουα και την έκρηξη που προκάλεσε την κατάρρευση στο κτίριο του πυρηνικού αντιδραστήρα στον αντίστοιχο σταθμό της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία λόγω του καταστροφικού σεισμού των 8,9 ρίχτερ η GreenAttack επισημαίνει ότι: και οι δυο πυρηνικοί σταθμοί που επλήγησαν από το σεισμό είναι σχετικά νέας τεχνολογίας και θεωρητικά ασφαλέστερη σε περίπτωση ατυχήματος από σταθμούς σαν του Τσερνόμπιλ και του Κοζλοντούι. Παρόλα αυτά, και με βάση τις πληροφορίες που φτάνουν από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία και μιλούν για εκκένωση ζώνης 20χλμ γύρω από το σταθμό της Φουκουσίμα, στην ανθρωπότητα ξυπνούν οι φρικιαστικές μνήμες από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ, καθιστώντας σαφές ότι δεν υπάρχει πραγματικά ασφαλής χρήση της πυρηνικής ενέργειας!

Με γνώμονα τα παραπάνω η GreenAttack σημειώνει ότι το αίτημα για άμεσο κλείσιμο όλων των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και αντικατάστασή τους από ενεργειακούς σταθμούς που χρησιμοποιούν ΑΠΕ είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

Σε ότι τέλος αφορά το επιχείρημα των διακινητών των πυρηνικών σταθμών ότι η «σύγχρονοι αντιδραστήρες συγκριτικά με τους παλαιότερους σε περίπτωση ατυχήματος έχουν περισσότερο τοπικές επιπτώσεις», η GreenAttack επισημαίνει ότι αυτό συνιστά ομολογία επισφάλειας και όχι τεκμηρίωση ασφάλειας της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Το θέμα δεν είναι αν οι επιπτώσεις ενός πυρηνικού ατυχήματος θα πλήξουν μια χώρα ή μία ήπειρο, αλλά η απαλλαγή της ανθρωπότητας από τον πυρηνικό εφιάλτη. Άμεση κατάργηση όλων των πυρηνικών τώρα! Όχι άλλοι κίνδυνοι για την ανθρώπινη ζωή εν ονόματι των κερδών της πυρηνικής βιομηχανίας!